Znaki lektorskie:
||| = d逝ga przerwa
|| = 鈔ednia przerwa
| = kr鏒ka przerwa
↓ = obni瞠nie g這su
↑ = podniesienie g這su
podkre郵enie =
= akcent logiczny lub gramatyczny
podkre郵enie =
= mocny akcent logiczny

Kontakt: Ika


 

Oaza Nowego 砰cia stopnia drugiego, dzie Ubiczowania
Dzie si鏚my: Plagi wezwaniem do nawr鏂enia

 
PIERWSZE CZYTANIE: Wj 7, 14-22

Czytanie z Ksi璕i Wyj軼ia.

   Rzek Pan do Moj瞠sza: «Serce faraona jest twarde,| wzbrania si wypu軼i lud.|| Id do faraona rano, gdy wyjdzie nad wod,| po酥iesz mu na spotkanie na brzeg Nilu.| We do r瘯i lask, kt鏎a zamieni豉 si w w篹a.| Powiedz mu: „Pan,| B鏬 Hebrajczyk闚,| pos豉 mnie do ciebie| z rozkazem: Wypu嗆 lud m鎩,| by Mi odda cze嗆 na pustyni!| Oto dot康 nie pos逝cha貫 Mnie”.|| Tak teraz poleci Pan:| „Po tym poznasz, 瞠 Ja jestem Panem”.| Oto uderz lask, kt鏎 mam w r璚e,| wody Nilu,| a zamieni si w krew.| Ryby Nilu pogin, a Nil| b璠zie wydawa przykr wo,| tak, 瞠 Egipcjanie nie b璠 mogli pi wody z Nilu».|||

   Pan powiedzia do Moj瞠sza: «M闚 do Aarona: „We lask swoj悴 i wyci庵nij r瘯 na wody Egiptu,| na jego rzeki i na jego kana造,| i na jego stawy, i na wszelkie zbiorowiska w鏚,| a zamieni si w krew.| I b璠zie krew w ca貫j ziemi egipskiej,| w naczyniach drewnianych i kamiennych”».|||

   Moj瞠sz i Aaron uczynili tak, jak nakaza Pan.| Aaron podni鏀 lask i uderzy ni wody Nilu| na oczach faraona i s逝g jego.|| Woda Nilu zamieni豉 si w krew.| Ryby rzeki wygin窸y, a Nil zacz掖 wydawa przykr wo,| tak, 瞠 Egipcjanie nie mogli pi wody z Nilu.| Krew by豉 w ca造m kraju egipskim.| Lecz to samo uczynili czarownicy egipscy| dzi瘯i swej wiedzy tajemnej.| Pozosta這 wi璚 uparte serce faraona,| i nie us逝cha ich, jak to zapowiedzia Pan.|||

   Oto s這wo Bo瞠.

 
PSALM RESPONSORYJNY: Ps 95(94), 1-2. 6-7ab. 7c-9 (LM II, 68)
Refren: Kiedy B鏬 m闚i, nie gard Jego s這wem.

    Przyjd嬈ie, rado郾ie 酥iewajmy Panu, *
    wzno鄉y okrzyki ku chwale Opoki naszego zbawienia,
    sta闓y przed obliczem Jego z uwielbieniem, *
    rado郾ie 酥iewajmy mu pie郾i.

Przyjd嬈ie, uwielbiajmy Go padaj帷 na twarze, *
zegnijmy kolana przed Panem, kt鏎y nas stworzy.
Albowiem On jest naszym Bogiem, *
a my ludem Jego pastwiska i owcami w Jego r瘯u.

    Oby軼ie dzisiaj us造szeli g這s Jego: †
    «Niech nie twardniej wasze serca jak w Meriba, *
    jak na pustyni w dniu Massa,
    gdzie mnie kusili wasi ojcowie, *
    do鈍iadczali Mnie, cho widzieli moje dzie豉».

 

 

DRUGIE CZYTANIE: Hbr 3, 7-19 (por. LM III, 26)

Czytanie z listu do Hebrajczyk闚.

Bracia:

   Post瘼ujcie, jak m闚i Duch 安i皻y:| «Dzi, je郵i g這s Jego us造szycie,| nie zatwardzajcie serc waszych jak w buncie,| jak w dzie kuszenia na pustyni,| gdzie kusili Mi ojcowie wasi| przez wystawianie na pr鏏,| chocia widzieli dzie豉 moje przez czterdzie軼i lat.|| Gniewa貫m si przeto na to pokolenie| i powiedzia貫m: „Zawsze b陰dz w sercu,| oni za nie poznali dr鏬 moich”;|| tote przysi庵貫m w gniewie moim:| „Nie wejd do mego odpoczynku”».|||

   Uwa瘸jcie, bracia, aby nie by這 w kim z was| przewrotnego serca niewiary,| kt鏎ej skutkiem jest odst徙ienie od Boga 篡wego,|| lecz zach璚ajcie si wzajemnie ka盥ego dnia,| p鏦i trwa to, co «dzi» si zwie,| aby 瘸den z was| nie uleg zatwardzia這軼i przez oszustwo grzechu.|||

   Jeste鄉y bowiem uczestnikami Chrystusa,| je郵i pierwotn nadziej瞣 do ko鎍a zachowamy siln.|||

   Jest bowiem powiedziane: «Dzi, je郵i g這s Jego us造szycie,| nie zatwardzajcie serc waszych jak w buncie!»|||

   Kim rzeczywi軼ie s悴 ci, kt鏎zy, gdy us造szeli, zbuntowali si?| Czy to nie wszyscy ci,| kt鏎zy wyszli z Egiptu pod wodz Moj瞠sza?|| Na kogo to gniewa si przez czterdzie軼i lat?| Czy nie na tych, kt鏎zy zgrzeszyli,| a kt鏎ych trupy porozrzuca po pustyni?| Kt鏎ym to za z這篡 przysi璕,| 瞠 nie wejd do Jego odpoczynku,| je郵i nie tym, kt鏎zy nie byli pos逝szni?| Widzimy zatem, i nie mogli wej嗆 z powodu niedowiarstwa.|||

   Oto s這wo Bo瞠.

 

 

同IEW PRZED EWANGELI: Por. J 4, 42. 15 (LM II, 70)
Panie, Ty jeste prawdziwie Zbawicielem 鈍iata,
daj nam wody 篡wej, by鄉y nie pragn瘭i.

 
EWANGEALIA: J 4, 5-15. 19b-26. 39a. 40-42 (LM II, 72)

S這wa Ewangelii wed逝g 鈍i皻ego Jana.

   Jezus przyby do miasteczka samaryta雟kiego, zwanego Sychar,| w pobli簑 pola, kt鏎e Jakub| da synowi swemu, J霩efowi.| By這 tam 廝鏚這 Jakuba.| Jezus zm璚zony drog siedzia sobie przy studni.| By這 to oko這 sz鏀tej godziny.|||

   Nadesz豉 tam kobieta z Samarii,| aby zaczerpn望 wody.| Jezus rzek do niej: «Daj Mi pi».| Jego uczniowie bowiem| udali si przedtem do miasta dla zakupienia 篡wno軼i.|||

   Na to rzek豉 do Niego Samarytanka:| «Jak瞠 Ty| b璠帷 砰dem| prosisz mnie, Samarytank,| bym Ci da豉 si napi?»|| 砰dzi bowiem nie utrzymuj stosunk闚 z Samarytanami.|||

   Jezus odpowiedzia jej na to: «O, gdyby zna豉 dar Bo篡| i wiedzia豉, kim jest| Ten, kto ci m闚i: „Daj Mi si napi”,| prosi豉by Go w闚czas,| a da豚y ci wody 篡wej».|||

   Powiedzia豉 do Niego kobieta: «Panie, nie masz czerpaka,| a studnia jest g喚boka.| Sk康瞠 wi璚 we幟iesz wody 篡wej?| Czy Ty jeste wi瘯szy od ojca naszego Jakuba,| kt鏎y da nam t studni,| z kt鏎ej pi i on sam,| i jego synowie, i jego byd這?»|||

   W odpowiedzi na to rzek do niej Jezus: «Ka盥y, kto pije t wod,| zn闚 b璠zie pragn掖.| Kto za b璠zie pi wod, kt鏎 Ja mu dam,| nie b璠zie pragn掖 na wieki,| lecz woda, kt鏎 Ja mu dam,| stanie si w nim 廝鏚貫m| wody wytryskaj帷ej ku 篡ciu wiecznemu».|||

   Rzek豉 do Niego kobieta: «Daj mi tej wody,| abym ju nie pragn窸a i nie przychodzi豉 tu czerpa.| Widz, 瞠 jeste prorokiem.|| Ojcowie nasi oddawali cze嗆 Bogu na tej g鏎ze,| a wy m闚icie, 瞠 w Jerozolimie| jest miejsce, gdzie nale篡 czci Boga».|||

   Odpowiedzia jej Jezus: «Wierz Mi, niewiasto,| 瞠 nadchodzi godzina, kiedy ani na tej g鏎ze, ani w Jerozolimie| nie b璠ziecie czcili Ojca.|| Wy czcicie to, czego nie znacie,| my czcimy to, co znamy,| poniewa zbawienie bierze pocz徠ek od 砰d闚.| Nadchodzi jednak godzina, owszem ju jest,| kiedy to prawdziwi czciciele| b璠 oddawa cze嗆 Ojcu| w Duchu i prawdzie,| i takich to czcicieli chce mie Ojciec.|| B鏬 jest duchem;| potrzeba wi璚, by czciciele Jego oddawali Mu cze嗆 w Duchu i prawdzie».|||

   Rzek豉 do Niego kobieta: «Wiem, 瞠 przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem.| A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko».||

   Powiedzia do niej Jezus: «Jestem Nim Ja, kt鏎y z tob m闚i».|||

   Wielu Samarytan z owego miasta| zacz窸o w Niego wierzy dzi瘯i s這wu kobiety.| Kiedy wi璚 Samarytanie przybyli do Niego,| prosili Go, aby u nich pozosta.| Pozosta tam zatem dwa dni.| I o wiele wi璚ej ich uwierzy這 na Jego s這wo,| a do tej kobiety m闚ili: «Wierzymy ju nie dzi瘯i twemu opowiadaniu,| na w豉sne bowiem uszy us造szeli鄉y| i jeste鄉y przekonani, 瞠 On prawdziwie jest Zbawicielem 鈍iata».|||

   Oto s這wo Pa雟kie.