Znaki lektorskie:
||| = d逝ga przerwa
|| = 鈔ednia przerwa
| = kr鏒ka przerwa
↓ = obni瞠nie g這su
↑ = podniesienie g這su
podkre郵enie =
= akcent logiczny lub gramatyczny
podkre郵enie =
= mocny akcent logiczny

Kontakt: Ika


 

Oaza Nowego 砰cia stopnia pierwszego, dzie Ubiczowania
Dzie si鏚my: Woda i Duch 安i皻y

 
PIERWSZE CZYTANIE: Wj 17, 3-7 (LM II, 68)

Czytanie z Ksi璕i Wyj軼ia.

   Synowie Izraela rozbili ob霩 w Refidim,| ale lud pragn掖 tam wody| i dlatego szemra przeciw Moj瞠szowi| i m闚i: «Czy po to wyprowadzi貫 nas z Egiptu,| aby nas, nasze dzieci i nasze byd這 wyda na 鄉ier z pragnienia?»|| Moj瞠sz wo豉 wtedy do Pana| i m闚i: «Co mam uczyni z tym ludem? Niewiele brakuje, a ukamienuj mnie!»|||

   Pan odpowiedzia Moj瞠szowi: «Wyjd przed lud| i we kilku ze starszych Izraela ze sob.| We w r瘯 lask, kt鏎 uderzy貫 Nil, i id.| Oto Ja stan przed tob na skale, na Horebie.|| Uderzysz w ska喚,| a wyp造nie z niej woda,| i lud zaspokoi swe pragnienie».|||

   Moj瞠sz uczyni tak na oczach starszyzny izraelskiej.| I nazwa to miejsce Massa i Meriba,| poniewa tutaj k堯cili si Izraelici| i wystawiali Pana na pr鏏,| m闚i帷: «Czy te Pan jest rzeczywi軼ie w鈔鏚 nas, czy nie?»|||

   Oto s這wo Bo瞠.

 
PSALM RESPONSORYJNY: Ps 95(94), 1-2. 6-7ab. 7c-9 (LM II, 68)
REFREN: Kiedy B鏬 m闚i, nie gard Jego s這wem.

    Przyjd嬈ie, rado郾ie 酥iewajmy Panu, *
    wzno鄉y okrzyki ku chwale Opoki naszego zbawienia.
    Sta闓y przed obliczem Jego z uwielbieniem *
    rado郾ie 酥iewajmy Mu pie郾i.

Przyjd嬈ie, uwielbiajmy Go padaj帷 na twarze, *
zegnijmy kolana przed Panem, kt鏎y nas stworzy.
Albowiem On jest naszym Bogiem, *
a my ludem Jego pastwiska i owcami w Jego r瘯u.

    Oby軼ie us造szeli dzisiaj g這s Jego: †
    Niech nie twardniej wasze serca jak w Meriba, *
    jak na pustyni w dniu Massa,
    gdzie Mnie kusili wasi ojcowie, *
    do鈍iadczali Mnie, cho widzieli moje dzie豉.

 

 

DRUGIE CZYTANIE: Rz 5, 1-2. 5-8 (LM II, 69)

Czytanie z Listu 鈍i皻ego Paw豉 Aposto豉 do Rzymian.

Bracia:

   Dost徙iwszy usprawiedliwienia przez 豉sk,| zachowajmy pok鎩 z Bogiem| przez Pana naszego Jezusa Chrystusa,| dzi瘯i kt鏎emu uzyskali鄉y przez wiar dost瘼| do tej 豉ski, w kt鏎ej trwamy| i chlubimy si nadziej chwa造 Bo瞠j.|||

   A nadzieja zawie嗆 nie mo瞠,| poniewa mi這嗆 Bo瘸| rozlana jest w naszych sercach przez Ducha 安i皻ego,| kt鏎y zosta nam dany.|| Chrystus bowiem umar za nas jako za grzesznik闚| w oznaczonym czasie,| gdy鄉y jeszcze byli bezsilni.|| A nawet za cz這wieka sprawiedliwego podejmuje si kto umrze tylko z najwi瘯sz trudno軼i.|| Chocia糕 mo瞠 jeszcze za cz這wieka 篡czliwego| odwa篡豚y si kto ponie嗆 鄉ier.|| B鏬 za okazuje nam swoj mi這嗆| przez to, 瞠 Chrystus umar za nas,| gdy鄉y byli jeszcze grzesznikami.|||

   Oto S這wo Bo瞠.

 

 

同IEW PRZED EWANGELI: J 4, 42. 15
Panie, Ty jeste prawdziwie Zbawicielem 鈍iata,
daj nam wody 篡wej, by鄉y nie pragn瘭i.

 
EWANGELIA: J 4, 5-15. 19b-26. 39a. 40-42 (por. LM II, 72)

S這wa Ewangelii wed逝g 鈍i皻ego Jana.

   Jezus przyby do miasteczka samaryta雟kiego, zwanego Sychar,| w pobli簑 pola, kt鏎e niegdy da Jakub synowi swemu, J霩efowi.| By這 tam 廝鏚這 Jakuba.| Jezus zm璚zony drog siedzia sobie przy studni.| By這 to oko這 sz鏀tej godziny.|||

   Nadesz豉 tam kobieta z Samarii, aby zaczerpn望 wody.| Jezus rzek do niej: «Daj Mi pi».| Jego uczniowie bowiem udali si przedtem do miasta dla zakupienia 篡wno軼i.|||

   Na to rzek豉 do Niego Samarytanka:| «Jak瞠 Ty b璠帷 砰dem,| prosisz mnie, Samarytank,| bym Ci da豉 si napi?»|| 砰dzi bowiem z Samarytanami unikaj si nawzajem.|||

   Jezus odpowiedzia jej na to:| «O, gdyby zna豉 dar Bo篡| i wiedzia豉, kim jest| Ten, kto ci m闚i: „Daj Mi si napi”| – prosi豉by Go w闚czas, a da豚y ci wody 篡wej».|||

   Powiedzia豉 do Niego kobieta: «Panie,| nie masz czerpaka, a studnia jest g喚boka.| Sk康瞠 wi璚 we幟iesz wody 篡wej?| Czy Ty| jeste wi瘯szy od ojca naszego Jakuba,| kt鏎y da nam t studni,| z kt鏎ej pi i on sam, i jego synowie i jego byd這?»|||

   W odpowiedzi na to rzek do niej Jezus:| «Ka盥y, kto pije t wod, zn闚 b璠zie pragn掖.|| Kto za b璠zie pi wod, kt鏎 Ja mu dam,| nie b璠zie pragn掖 na wieki,|| lecz woda, kt鏎 Ja mu dam,| stanie si w nim 廝鏚貫m wody| wytryskaj帷ej ku 篡ciu wiecznemu».|||

   Rzek豉 do Niego kobieta: «Daj mi tej wody,| abym ju nie pragn窸a i nie przychodzi豉 tu czerpa.|| Widz, 瞠 jeste prorokiem.| Ojcowie nasi oddawali cze嗆 Bogu na tej g鏎ze,| a wy| m闚icie, 瞠 w Jerozolimie jest miejsce,| gdzie nale篡 czci Boga».|||

   Odpowiedzia jej Jezus: «Wierz Mi, niewiasto,| 瞠 nadchodzi godzina, kiedy ani na tej g鏎ze, ani w Jerozolimie| nie b璠ziecie czcili Ojca.|| Wy| czcicie to, czego nie znacie,| my czcimy to, co znamy,| poniewa zbawienie bierze pocz徠ek od 砰d闚.|| Nadchodzi jednak godzina,| owszem ju jest,| kiedy to prawdziwi czciciele| b璠 oddawa cze嗆 Ojcu w Duchu i prawdzie,| i takich to czcicieli chce mie Ojciec.|| B鏬 jest duchem;| potrzeba wi璚, by czciciele Jego| oddawali Mu cze嗆 w Duchu i prawdzie».|||

   Rzek豉 do Niego kobieta: «Wiem, 瞠 przyjdzie Mesjasz, zwany Chrystusem.| A kiedy On przyjdzie, objawi nam wszystko».|||

   Powiedzia do niej Jezus: «Jestem| Nim| Ja,| kt鏎y z tob m闚i».|||

   Wielu Samarytan z owego miasta| zacz窸o w Niego wierzy dzi瘯i s這wu kobiety.| Kiedy wi璚 Samarytanie przybyli do Niego,| prosili Go, aby u nich pozosta.| Pozosta tam zatem dwa dni.| I o wiele wi璚ej ich uwierzy這 na Jego s這wo,| a do tej kobiety m闚ili:| «Wierzymy ju nie dzi瘯i twemu opowiadaniu,| na w豉sne bowiem uszy us造szeli鄉y| i jeste鄉y przekonani, 瞠 On prawdziwie jest Zbawicielem 鈍iata».|||

   Oto s這wo Pa雟kie.