Znaki lektorskie:
||| = d逝ga przerwa
|| = 鈔ednia przerwa
| = kr鏒ka przerwa
↓ = obni瞠nie g這su
↑ = podniesienie g這su
podkre郵enie =
= akcent logiczny lub gramatyczny
podkre郵enie =
= mocny akcent logiczny

Kontakt: Ika


 

Oaza Nowego 砰cia stopnia pierwszego, dzie Zwiastowania
Dzie pierwszy: B鏬 chce uczyni twoje 篡cie pi瘯nym, bo ci ukocha

 
PIERWSZE CZYTANIE: Lm 3, 17-26 (LM VII, 365)

Czytanie z Ksi璕i Lamentacji Jeremiasza.

   Pozbawi貫 m dusz spokoju, zapomnia貫m o szcz窷ciu.| I rzek貫m: «Przepad豉 moc moja| i ufno嗆 moja w Panu».|||

   Wspomnienie udr瘯i i n璠zy – to pio逝n i trucizna;| stale je wspomina, rozwa瘸 we mnie dusza.|| Bior to sobie do serca, dlatego te ufam:||

   Nie wyczerpa豉 si lito嗆 Pana, mi這嗆 nie zgas豉.| Odnawia si ona co rano: ogromna Twa wierno嗆.|||

   «Dzia貫m mym Pan» – m闚i moja dusza,| dlatego czekam na Niego.|||

   Dobry jest Pan dla ufnych,| dla duszy, kt鏎a Go szuka.| Dobrze jest| czeka w milczeniu ratunku od Pana.|||

   Oto s這wo Bo瞠.

 
PSALM RESPONSORYJNY: Ps 25(24), 4bc-5ab. 8-9. 10 i 14 (LM I, 42)
REFREN: Do Ciebie, Panie, wznosz moj dusz.

    Daj mi pozna Twoje drogi, Panie, *
    Naucz mnie chodzi Twoimi 軼ie磬ami.
    Prowad mnie w prawdzie wed逝g Twych poucze, *
    Bo瞠 i Zbawco w Tobie mam nadziej.

Dobry jest Pan i prawy, *
dlatego wskazuje drog grzesznikom.
Pomaga pokornym czyni dobrze, *
pokornych uczy dr鏬 swoich.

    Wszystkie 軼ie磬i Pana s pewne i pe軟e 豉ski *
    dla strzeg帷ych Jego praw i przymierza.
    B鏬 powierza swe zamiary tym, kt鏎zy si Go boj *
    i objawia im swoje przymierze.

 

 

DRUGIE CZYTANIE: Rz 8, 28-39 (por. LM VII, 62. 369)

Czytanie z listu 鈍i皻ego Paw豉 Aposto豉 do Rzymian.

Bracia:|

   Wiemy, 瞠 B鏬 z tymi, kt鏎zy Go mi逝j,| wsp馧dzia豉 we wszystkim dla ich dobra,| z tymi, kt鏎zy s powo豉ni wed逝g Jego zamiaru.|| Albowiem tych, kt鏎ych od wiek闚 pozna,| tych te przeznaczy逖 na to, by si stali na wz鏎 obrazu Jego Syna,| aby On by pierworodnym mi璠zy wielu bra熤i.|| Tych za, kt鏎ych przeznaczy, tych te powo豉,| a kt鏎ych powo豉, tych te usprawiedliwi,| a kt鏎ych usprawiedliwi, tych te obdarzy chwa陰.|||

   C騜 wi璚 na to powiemy?| Je瞠li B鏬 z nami, kt騜 przeciwko nam?| On, kt鏎y nawet w豉snego Syna nie oszcz璠zi,| ale Go za nas wszystkich wyda,| jak瞠 mia豚y wraz z Nim| i wszystkiego nam nie darowa?|||

   Kt騜 mo瞠 wyst徙i z oskar瞠niem| przeciw tym, kt鏎ych B鏬 wybra?|| Czy B鏬, kt鏎y usprawiedliwia?| Kt騜 mo瞠 wyda wyrok pot瘼ienia?| Czy Chrystus Jezus, kt鏎y poni鏀 za nas 鄉ier,| co wi璚ej − zmartwychwsta,| siedzi po prawicy Boga| i przyczynia si za nami?|||

   Kt騜 nas mo瞠 od陰czy od mi這軼i Chrystusowej?| Utrapienie, ucisk czy prze郵adowanie,| g堯d czy nago嗆,| niebezpiecze雟two czy miecz?|| Jak to jest napisane:| Z powodu Ciebie| zabijaj nas przez ca造 dzie,| uwa瘸j nas za owce przeznaczone na rze.|||

   Ale we wszystkim tym odnosimy pe軟e zwyci瘰two| dzi瘯i Temu, kt鏎y nas umi這wa.|| I jestem pewien, 瞠 ani 鄉ier, ani 篡cie,| ani anio這wie, ani Zwierzchno軼i,| ani rzeczy tera幡iejsze, ani przysz貫,| ani moce, ani co wysokie, ani co g喚bokie,| ani jakiekolwiek inne stworzenie| nie zdo豉 nas od陰czy od mi這軼i Boga,| kt鏎a jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.|||

   Oto s這wo Bo瞠.

 

 

同IEW PRZED EWANGELI: π 1, 38
Oto ja s逝瞠bnica Pa雟ka,
niech mi si stanie wed逝g twego s這wa.

 
EWANGELIA: π 1, 26-38 (LM I, 131)

S這wa Ewangelii wed逝g 鈍i皻ego ㄆkasza.

   B鏬 pos豉 anio豉 Gabriela| do miasta w Galilei, zwanego Nazaret,| do Dziewicy po郵ubionej m篹owi,| imieniem J霩ef, z rodu Dawida;| a Dziewicy by這 na imi Maryja.||

   Anio wszed do Niej i rzek: «B康 pozdrowiona, pe軟a 豉ski,| Pan z Tob,| b這gos豉wiona jeste mi璠zy niewiastami».|||

   Ona zmiesza豉 si na te s這wa| i rozwa瘸豉, co mia這by znaczy to pozdrowienie.||

   Lecz anio rzek do Niej: «Nie b鎩 si, Maryjo,| znalaz豉 bowiem 豉sk u Boga.|| Oto poczniesz i porodzisz Syna,| kt鏎emu nadasz imi Jezus.|| B璠zie, On wielki i b璠zie nazwany Synem Najwy窺zego,| a Pan B鏬| da Mu tron Jego praojca, Dawida.|| B璠zie panowa nad domem Jakuba na wieki,| a Jego panowaniu nie b璠zie ko鎍a«.|||

   Na to Maryja rzek豉 do anio豉:| «Jak瞠 si to stanie, skoro nie znam m篹a?»|||

   Anio jej odpowiedzia: «Duch 安i皻y zst徙i na Ciebie| i moc Najwy窺zego os這ni Ci.|| Dlatego te 安i皻e, kt鏎e si narodzi,| b璠zie nazwane Synem Bo篡m.|| A oto r闚nie krewna Twoja, El瘺ieta,| pocz窸a w swej staro軼i syna,| i jest ju w sz鏀tym miesi帷u| ta, kt鏎a uchodzi za niep這dn.|| Dla Boga bowiem nie ma nic niemo磧iwego».|||

   Na to rzek豉 Maryja: «Oto ja s逝瞠bnica Pa雟ka,| niech mi si stanie wed逝g twego s這wa».|| Wtedy odszed od Niej anio.|||

   Oto s這wo Pa雟kie.