Jan Pawe II do Ruchu 安iat這-砰cie


1987 Tarn闚
1987 Jury nagr鏚 Fundacji Jana Paw豉 II
1988 List do pielgrzymki Ruchu na Jasn G鏎
1990 Piekary 奸御kie

 

 

10 VI 1987

W czasie trzeciej pielgrzymki Ojca 鈍i皻ego do Ojczyzny spotkanie og鏊nopolskiej reprezentacji Ruchu 安iat這-砰cie z nim nast徙i這 w Tarnowie. Ruch przygotowywa si do tego spotkania przez modlitewne czuwanie przed Naj鈍i皻szym Sakramentem. W homilii na mszy beatyfikacyjnej Karoliny K霩k闚ny Ojciec 鈍i皻y wspomnia tak瞠 uczestnik闚 Ruchu 安iat這-砰cie zach璚aj帷 do odczytywania tego, do czego B鏬 powo逝je ka盥ego cz這wieka osobi軼ie.

7.
„Przypatrzmy si, bracia, powo豉niu naszemu” (1 Kor 1, 26).
Tak pisze aposto Pawe do Koryntian, a ja dzi te jego s這wa powtarzam do was, tu zgromadzonych.

Przybyli軼ie z r騜nych stron tej rozleg貫j diecezji, kt鏎a ma swoje centrum w historycznym mie軼ie Tarnowie. Stajecie razem ze mn wobec wymowy tego m這dego dziewcz璚ego 篡cia Karoliny K霩k闚ny i jej m璚ze雟kiej 鄉ierci.

Przypatrzcie si, drodzy bracia i siostry, powo豉niu waszemu.

Wy, drodzy bracia i siostry, do kt鏎ych m闚i:
robotnicy, rzemie郵nicy reprezentowani tu przez organizacje cechowe;
Wy, byli wi篥niowie O鈍i璚imia (st康, z tarnowskiego wi瞛ienia, wyruszy pierwszy transport do o鈍i璚imskiego obozu);
wy, przedstawiciele Skalnego Podhala, zrzeszeni w kole jego przyjaci馧;
Wy, kombatanci, zw豉szcza ze Szczawy;
m這dzie篡 oazowa i cz這nkowie Ruchu 安iat這-砰cie;
harcerki i harcerze,
bracia pielgrzymi z W璕ier;
bracia S這wacy i Czesi, przybysze z Moraw;
rodacy z Ameryki, kt鏎zy w tym donios造m momencie stan瘭i軼ie na ziemi waszego pochodzenia, w starym Kraju;
Pielgrzymi z archidiecezji krakowskiej, a tak瞠 diecezji katowickiej, kieleckiej, sandomiersko-radomskiej, przemyskiej, i archidiecezji w Lubaczowie.
Wszyscy, sk康kolwiek przybywacie. Wszyscy, kt鏎zy tutaj jeste軼ie. Przypatrzcie si powo豉niu waszemu.
(...)

10.
„Przypatrzcie si, bracia powo豉niu waszemu”.
W kontek軼ie tego jubileuszu, jaki prze篡wa Ko軼i馧 Tarnowski, dane mi jest dzisiaj sprawowa t zbawcz pos逝g S這wa Bo瞠go i Eucharystii.

Poprzez posta Karoliny, b這gos豉wionej c鏎ki tego Ko軼io豉, przypatrujcie si, bracia i siostry, powo豉niu waszemu poprzez wszystkie pokolenia, kt鏎e Bo瘸 Opatrzno嗆 zwi您a豉 z wasz ziemi nadwi郵a雟k, podkarpack, r闚ninn, podg鏎sk i g鏎zyst... z t pi瘯n ziemi. Z t trudn ziemi.

Ziemia ta przyj窸a w siebie ewangeliczne or璠zie O鄉iu B這gos豉wie雟tw jako 鈍iat這 Bo瞠go przeznaczenia cz這wieka. Jako 鈍iat這 tego dziedzictwa, kt鏎e jest naszym udzia貫m w Jezusie Chrystusie.

„B這gos豉wieni ubodzy w duchu... b這gos豉wieni mi這sierni... czystego serca... ci, kt鏎zy cierpi prze郵adowanie dla sprawiedliwo軼i, albowiem oni mi這sierdzia dost徙i... oni Boga ogl康a b璠... oni b璠 nazwani synami Bo篡mi... do nich nale篡 kr鏊estwo niebieskie„ (por. Mt 5, 3-10).

„Kr鏊ewski szczep Piastowy” (M. Konopnicka, Rota): synowie i c鏎ki tego szczepu, tu od Wis造 do Karpat, trwajcie przy tym dziedzictwie! Do was nale篡 kr鏊estwo niebieskie!
Trwajcie jak trwa造 pokolenia.
Jak 鈍i璚i pustelnicy nad Dunajcem, jak Stanis豉w biskup, kt鏎y „篡je pod mieczem” (por. Resp. brewiarzowe), jak Karolina, kt鏎a w naszym stuleciu da豉 鈍iadectwo Chrystusowi: 鈍iadectwo przez 鄉ier.
Trwajcie przy tym 鈍i皻ym dziedzictwie.
Do was nale篡... kr鏊estwo niebieskie. Amen.

L'Ossevatore Romano. Wydanie polskie. Numer specjalny 8-14 czerwca 1987. Trzecia podr騜 Jana Paw豉 II do Polski, s. 30-31.

 

 

 

 

18 X 1987

Jury nagr鏚 Fundacji Jana Paw豉 II na swym posiedzeniu, kt鏎e odby這 si w Krakowie, jedn spo鈔鏚 trzech r闚norz璠nych nagr鏚 za rok 1987 postanowi這 przyzna Ruchowi 安iat這-砰cie za這穎nemu przez niestrudzonego kap豉na i wychowawc laikatu 酥. ks. Franciszka Blachnickiego. W komentarzu stwierdzono, 瞠 wysi趾om Ruchu 安iat這-砰cie nale篡 przypisa stopniowe odradzanie si inicjatywy religijnej w鈔鏚 m這dszego pokolenia, zupe軟ie zniszczonej w latach centralistycznego despotyzmu.

Fundacja Jana Paw豉 II przyznaje nagrod Ruchowi 安iat這-砰cie za bezprecedensow w Europie 字odkowej prac nad formacj religijn i moraln polskiej m這dzie篡 zmierzaj帷 do ukszta速owania w niej postawy pe軟ej odpowiedzialno軼i za 篡cie Ko軼io豉 i w豉snego Narodu.
Watykan, w dniu 鈍. Karola Boromeusza, 4. XI. 1987

  ks. bp Szczepan Weso造
  Wiceprzewodnicz帷y Rady Administracyjnej
  Fundacji Jana Paw豉 II

Archiwum Ruchu 安iat這-砰cie w Kro軼ienku, 1987

 

 

 

 

27 V 1988

Przes豉nie Jana Paw豉 II do uczestnik闚 安iatowego Kongresu Ruch闚 Ko軼ielnych odbytego w dniach od 27 do 30 maja 1998 roku w Rzymie omawiaj帷ego temat: „Ruchy ko軼ielne: komunia i misja u progu trzeciego tysi帷lecia”. W鈔鏚 uczestnik闚 obecni byli r闚nie przedstawiciele Ruchu 安iat這-砰cie.

Drodzy Bracia i siostry w Chrystusie!

1
„Zawsze dzi瘯ujemy Bogu za was wszystkich, wspominaj帷 o was nieustannie w naszych modlitwach, pomni przed Bogiem i Ojcem naszym na wasze dzie這 wiary, na trud mi這軼i i na wytrwa陰 nadziej w Panu naszym Jezusie Chrystusie” (1 Tes 1, 2-3). Te S這wa aposto豉 Paw豉 budz w mym sercu rado嗆 i wdzi璚zno嗆, gdy oczekuj帷 spotkania z wami w Watykanie, przekazuj wam wszystkim i zapewnienie o duchowej blisko軼i.

Z ca貫go serca pozdrawiam przewodnicz帷ego Papieskiej Rady ds. 安ieckich kard. Jamesa Francisa Stafforda, jej sekretarza bpa Stanis豉wa Ry趾 oraz wsp馧pracownik闚 dykasterii. Tym pozdrowieniem obejmuj zwierzchnik闚 i przedstawicieli r騜nych ruch闚, towarzysz帷ych im duszpasterzy i znakomitych prelegent闚. Podczas waszego 鈍iatowego kongresu omawiacie temat: „Ruchy ko軼ielne: komunia i misja u progu trzeciego tysi帷lecia”. Dzi瘯uj Papieskiej Radzie ds. 安ieckich, kt鏎a zwo豉豉 i zorganizowa豉 to donios貫 zgromadzenie, a tak瞠 ruchom, kt鏎e natychmiast odpowiedzia造 na zaproszenie, jakie skierowa貫m do nich dwa lata temu w wigili Zes豉nia Ducha 安i皻ego. Wyrazi貫m w闚czas nadziej, 瞠 w okresie przygotowa do Wielkiego Jubileuszu Roku 2000, w roku po鈍i璚onym Duchowi 安i皻emu ruchy te dadz „wsp鏊ne 鈍iadectwo” oraz 瞠 „w komunii z pasterzami i w powi您aniu z inicjatywami diecezjalnymi zechc wnie嗆 d o Ko軼io豉 swoje bogactwo duchowe, formacyjne i misyjne jako cenne do鈍iadczenie i jako wz鏎 chrze軼ija雟kiego 篡cia” (homilia z 25 maja 1996 r., n. 7, „L'Osservatore Romano”, wyd. polskie, n. 7-8/96, s. 41). 砰wi g喚bok nadziej, 瞠 wasz kongres oraz spotkanie w dniu 30 maja 1998 r. na placu 鈍. Piotra uka膨 w pe軟ym 鈍ietle owocno嗆 i 篡wotno嗆 ruch闚 istniej帷ych w 這nie Ludu Bo瞠go, kt鏎y przekroczy niebawem pr鏬 trzeciego tysi帷lecia ery chrze軼ija雟kiej.

2
W tej chwili si璕am pami璚i do mi璠zynarodowych sympozj闚 zorganizowanych w Rzymie w 1981 r., w Rocca di Papa w 1987 r. i w Bratys豉wie w 1991 r. Uwa積ie 郵edzi貫m ich prace, wspomagaj帷 je modlitw i zawsze okazuj帷 im poparcie. Od pocz徠ku mego pontyfikatu przywi您ywa貫m szczeg鏊n wag dzia豉lno軼i ruch闚 ko軼ielnych, za podczas wizyt duszpasterskich w parafiach i podr騜y apostolskich mia貫m mo積o嗆 doceni owoce ich rozleg貫j i coraz powszechniejszej obecno軼i. Z satysfakcj przekonywa貫m si, 瞠 s one gotowe odda swoje si造 w s逝瘺 Stolicy Piotrowej i Ko軼io堯w lokalnych. Mog貫m wskazywa na nie jako na now rzeczywisto嗆, kt鏎a jeszcze nie zosta豉 w pe軟i doceniona i wykorzystana. Dzisiaj stwierdzam z zadowoleniem, 瞠 ich samo鈍iadomo嗆 sta豉 si dojrzalsza. Ruchy te s jednym z najwa積iejszych owoc闚 wiosny Ko軼io豉, kt鏎 zapowiada ju Sob鏎 Watyka雟ki II, ale kt鏎ej cz瘰to niestety przeciwstawia si powszechna sekularyzacja. Obecno嗆 ruch闚 dodaje nam otuchy, ukazuje bowiem, 瞠 ta wiosna trwa; jest te dowodem 鈍ie穎軼i chrze軼ija雟kiego do鈍iadczenia opartego na osobistym spotkaniu z Chrystusem. Mimo r騜norodno軼i form ruchy 陰czy 鈍iadomo嗆 „nowo軼i”, jak 豉ska chrztu wnosi w 篡cie cz這wieka, a tak瞠 szczeg鏊ne d捫enie do g喚bszego prze篡wania tajemnicy komunii z Chrystusem i bra熤i, wreszcie niez這mna wierno嗆 dziedzictwu wiary, czerpanemu z 篡wego 廝鏚豉 Tradycji. To wszystko sk豉nia je do nowego wysi趾u misyjnego i pozwala im spotyka ludzi naszych czas闚 w r騜nych sytuacjach 篡ciowych oraz patrze z  mi這軼i na godno嗆, potrzeby i przeznaczenie ka盥ego cz這wieka.

Takie s podstawy „wsp鏊nego 鈍iadectwa”, kt鏎e dzi瘯i pos逝dze Papieskiej Rady ds. 安ieckich oraz duchowi przyja幡i, dialogu i wsp馧pracy wszystkich ruch闚 nabiera konkretnych kszta速闚 na waszym kongresie, a w szczeg鏊ny spos鏏 urzeczwistni si za kilka dni, podczas oczekiwanego przez wszystkich spotkania na placu 鈍. Piotra. To „wsp鏊ne 鈍iadectwo” ujawni這 si zreszt i wyda這 owoce ju w trakcie pracoch這nnych przygotowa do tych dw鏂h wydarze. Liczna obecno嗆 w鈔鏚 was zwierzchnik闚 i przedstawicieli innych dykasterii Kurii Rzymskiej, biskup闚 z r騜nych kontynent闚 i kraj闚, delegat闚 Mi璠zynarodowej Unii Prze這穎nych Zgromadze M瘰kich i 疾雟kich, go軼i reprezentuj帷ych r騜ne instytucje i stowarzyszenia – wskazuje, 瞠 ca造 Ko軼i馧 uczestniczy w tym wydarzeniu i potwierdza, i wymiar wsp鏊notowy ma zasadnicze znaczenie w 篡ciu ruch闚. Kongres ma te wymiar ekumeniczny, czego namacalnym dowodem jest obecno嗆 bratnich delegat闚 innych chrze軼ija雟kich Ko軼io堯w i Wsp鏊not chrze軼ija雟kich, do kt鏎ych kieruj s這wa szczeg鏊nego pozdrowienia.

3
Wasz mi璠zynarodowy kongres ma z jednej strony przyczyni si do g喚bszego zrozumienia natury teologicznej oraz misyjnych zada ruch闚, a z drugiej − sprzyja wzajemnemu wzbogacaniu si przez wymian 鈍iadectw i do鈍iadcze. Program obrad dotyka zatem kluczowych aspekt闚 篡cia ruch闚, kt鏎e wzbudzi Duch Chrystusa, przygotowuj帷 ca陰 spo貫czno嗆 ko軼ieln do nowego wysi趾u apostolskiego. Z okazji otwarcia obrad pragn podzieli si z wami kilkoma refleksjami, do kt鏎ych z pewno軼i b璠ziemy mogli jeszcze powr鏂i podczas uroczystego spotkania na placu 鈍. Piotra w dniu 30 maja.

Reprezentujecie ponad pi耩dziesi徠 ruch闚 i nowych form 篡cia wsp鏊notowego. S one wyrazem wielkiej r騜norodno軼i charyzmat闚, metod wychowawczych, form i cel闚 apostolatu; r騜norodno軼i prze篡wanej w jedno軼i wiary, nadziei i mio雀ci, w pos逝sze雟twie Chrystusowi i pasterzom Ko軼io豉. Samo wasze istnienie jest hymnem na cze嗆 wielokszta速nej jedno軼i, zgodnej z zamys貫m Ducha 安i皻ego, i daje o niej 鈍iadectwo. W tajemnicy komunii Cia豉 Chrystusa jedno嗆 nie oznacza bowiem nigdy szarej jednolito軼i i nie zaprzecza r騜norodno軼i, podobnie jak wielokszta速no嗆 nie mo瞠 prowadzi do izolacji i rozproszenia. Oto dlaczego ka盥y z waszych ruch闚 zas逝guje na uznanie ze wzgl璠u na szczeg鏊ny wk豉d, jaki wnosi w 篡cie Ko軼io豉.

4
Co oznacza dzisiaj s這wo „ruch”? Okre郵a si nim cz瘰to spo貫czno軼i o r騜nym charakterze, czasem nawet o odmiennej strukturze kanonicznej. Cho z jednej strony termin ten nie wyczerpuje z pewno軼i ani nie zamyka w sztywnych ramach ca貫go bogactwa form, jakie wzbudza tw鏎cze i o篡wcze dzia豉nie Ducha Chrystusa, z drugiej strony oznacza pewn konkretn rzeczywisto嗆 ko軼ieln, kt鏎 tworz g堯wnie ludzie 鈍ieccy, pewien program kszta速owania wiary i chrze軼ija雟kiego 鈍iadectwa, kt鏎ego metody wychowawcze oparte s na okre郵onym charyzmacie, udzielonym za這篡cielowi ruchu w konretnych okoliczno軼iach i formach.

Charyzmat danego ruchu, z ca陰 swoj oryginalno軼i, nie ma i nie m鏬豚y w 瘸den spos鏏 wzbogaci depositum fidei, kt鏎ego Ko軼i馧 strze瞠 z niez這mn wierno軼i. Stanowi jednak niezwykle skuteczn pomoc, porywaj帷e i przekonuj帷e wezwanie, by prze篡wa do鈍iadczenie chrze軼ija雟kie w pe軟i, w spos鏏 rozumny i tw鏎czy. To w豉郾ie jest warunkiem znalezienia w豉軼iwej odpowiedzi na wyzwania i potrzeby, jakie pojawiaj si w r騜nych epokach i okoliczno軼iach historycznych.

W tym 鈍ietle charyzmaty uznane przez Ko軼i馧 jawi si jako drogi wiad帷e do g喚bszego poznania Chrystusa i do pe軟iejszego oddania Mu samego siebie, a zarazem do g喚bszego zakorzenienia si w komunii ca貫go chrze軼ija雟kiego ludu. Zas逝guj one zatem na uwag wszystkich cz這nk闚 ko軼ielnej wsp鏊noty, poczynaj帷 od pasterzy, kt鏎ym powierzona zosta豉 troska o Ko軼io造 partykularne w komunii z Wikariuszem Chrystusa. Ruchy mog zatem wnosi cenny wk豉d w 篡cie ca貫go Ko軼io豉, budowanego na fundamencie Piotra, w r騜nych sytuacjach lokalnych, zw豉szcza tam, gdzie proces implantatio Ecclesiae dopiero si rozpoczyna i napotyka niema貫 trudno軼i.

5
Wielokrotnie ju podkre郵a貫m, 瞠 w Ko軼iele nie istnieje kontrast ani sprzeczno嗆 mi璠zy wymiarem instytucjonalnym a wymiarem charyzmatycznym, kt鏎ego wa積ym przejawem s w豉郾ie ruchy. Obydwa te wymiary s r闚nie istotnymi elementami Bo瞠j konstytucji Ko軼io豉 za這穎nego przez Chrystusa, poniewa obydwa przyczyniaj si do uobecnienia w 鈍iecie tajemnicy Chrystusa i Jego zbawczego dzie豉. Obydwa te prowadz − w豉軼iwymi sobie drogami − do Odnowy samo鈍iadomo軼i Ko軼io豉, kt鏎y w pewnym sensie sam jest „ruchem”, w nim bowiem dokonuje si w czasie i przestrzeni misja Syna za spraw Ojca w mocy Ducha 安i皻ego. Jestem przekonany, 瞠 moje refleksje zostan nale篡cie rozwini皻e w toku obrad kongresu, kt鏎e b璠 wspomaga modlitw, aby wyda造 obfite owoce dla dobra Ko軼io豉 w ca貫j ludzko軼i.

Z takimi my郵ami i w oczekiwaniu na spotkanie z wami na placu 鈍. Piotra z ca貫go serca udzielam specjalnego Apostolskiego B這gos豉wie雟twa wam samym i wszystkim, kt鏎ych reprezentujecie.

Watykan, 27 maja 1988 r.

Jan Pawe II

Za: Osservatore Romano, wyd. polskie (1988) nr 7-8
Post Scriptum LISTowy kwartalnik (1988) nr 3(6), s. 4-7.

 

 

 

 

 

11 VI 1988

Pierwsza Pielgrzymka Ruchu 安iat這-砰cie na Jasn G鏎 w pi皻nast rocznic oddania Ruchu Niepokalanej, Matce Ko軼io豉. Ojciec 安i皻y w li軼ie do uczestnik闚 pielgrzymki skierowa nast瘼uj帷e s這wa:

Ca造m sercem uczestnicz duchowo w  pierwszej pielgrzymce Ruchu 安iat這-砰cie i  S逝瘺y Liturgicznej na Jasn G鏎 w dniu 11 czerwca 1988 r. Kiedy pisz to s這wo, odzywa si we mnie przesz這嗆, to wszystko co prze篡貫m z uczestnikami tego wspania貫go Ruchu, jakim jest 安iat這-砰cie oraz S逝瘺a Liturgiczna. Kiedy za my郵 o tym, co by這 i  co jest, r闚nocze郾ie budzi si we mnie g喚boka nadzieja na przysz這嗆, na dobr przysz這嗆 Ko軼io豉 i Ojczyzny.

Dzi瘯uj Bogu na Was, za Wasz wiar, za m這do嗆, za aktywne uczestnictwo w apostolstwie Ko軼io豉, za udzia w budowaniu w naszym 鈍iecie «cywilizacji mi這軼i».

Moje s這wo do Was, moje 篡czenia dla Was, kt鏎e kieruj na r璚e ks. Biskupa Kazimierza, wyrastaj ze s堯w aposto豉: «篡j帷 prawdziwie w mi這軼i sprawmy, by wszystko ros這 ku Temu, kt鏎y jest G這w − ku Chrystusowi; z Niego ca貫 Cia這 − zespalane i utrzymywane w 陰czno軼i dzi瘯i ca貫j wi瞛i umacniaj帷ej ka盥ego z cz這nk闚 stosownie do jego miary − przyczynia sobie wzrostu dla budowania siebie w mi這軼i» (Ef 4, 15-16).

Drodzy Przyjaciele, jeste軼ie w Roku Maryjnym u st鏕 Tej, kt鏎a z dawna Polski jest Kr鏊ow. Niech Bogurodzica − ta, kt鏎a ma szczeg鏊ny udzia w po鈔ednictwie mi璠zy Bogiem a histori 鈍iata i cz這wieka − prowadzi Was w trzecie tysi帷lecie, niech po macierzy雟ku czuwa nad Waszym «budowaniem w mi這軼i».

Pozdrawiam Was gor帷o i b這gos豉wi z serca.

  Jan Pawe II Papie

Archiwum Ruchu 安iat這-砰cie w Kro軼ienku, 1988. Por. tak瞠 L'Osservatore Romano 9(1988) nr 6, s. 30.

 

 

 

 

27 V 1990

S這wo papieskie do pielgrzym闚 w Piekarach 奸御kich zawiera szczeg鏊nie bliskie dla cz這nk闚 Ruchu 安iat這-砰cie idea造 篡cia, jakie Ojciec 鈍i皻y stawia nam do realizacji w codzienno軼i.

Po latach smutnych do鈍iadcze wchodzi nasz kraj w nowy etap historii – etap pe貫n nadziei i zwi您anych z ni nowych zada i nowych wielkich odpowiedzialno軼i.

Tera幡iejszo嗆 Polski i jej przysz這嗆 z這穎ne s w waszych sumieniach i na waszych spracowanych ramionach. Nasz kraj i Ko軼i馧 oczekuje od was chrze軼ija雟kiej dojrza這軼i, ewangelicznej roztropno軼i i odpowiedzialno軼i osobistej na tej drodze ku nowej historii lud闚 tej ziemi.

Ta nowa sytuacja wymaga nowego 豉du moralnego, nowej kultury, przenikni皻ej Ewangeli i idea豉mi humanizmu. Dlatego nie wolno nam zapomina o rodzinie chrze軼ija雟kiej, kt鏎a nastawiona na rozw鎩 osoby ludzkiej w jej wolno軼i i godno軼i, b璠zie mog豉 przyczyni si do wzmocnienia solidarno軼i w naszym kraju...

„Pod Twoj obron uciekamy si, 鈍i皻a Bo瘸 Rodzicielko... Wspomagaj wysi趾i twych dzieci w budowaniu nowej polskiej rzeczywisto軼i, daj si喚 i entuzjazm do solidarnego zwalczania przejaw闚 oboj皻no軼i i egoizmu, aby w ka盥ej rodzinie katolickiej szanowane by造 boskie prawa, by stawa豉 si ona coraz bardziej Ko軼io貫m domowym, w kt鏎ym rodzi si i rozwija 鈍iadomo嗆 dzieci璚twa Bo瞠go”.

Domowy Ko軼i馧 (1991) nr 50, luty, s. 9.