Jan Pawe II do Ruchu 安iat這-砰cie

1979 Castel Gandolfo, dzie wsp鏊noty, homilia
1979 Castel Gandolfo, rozes豉nie ze 鈍iat貫m
 

 

 

17 VIII 1979

Dzie wsp鏊noty w Castel Gandolfo rozpocz掖 si Msz 鈍. o godz. 18.00 celebrowan przez Ojca 鈍. Zaproszeni zostali przedstawiciele zaprzyja幡ionych ruch闚 ko軼ielnych jak: Focolarini, Akcja Chrze軼ija雟ka z Capranica, Comunita di Sant-Egidio, Movimento Oasi, grupy M這dych Chrze軼ijan z Korei i inni. Ojciec 鈍i皻y w homilii podkre郵a sens dnia wsp鏊noty podczas oazy rekolekcyjnej.

Kiedy ju oaza zbli瘸 si ku ko鎍owi, to znaczy kiedy zbli瘸 si zako鎍zenie dwutygodniowych rekolekcji, w闚czas odbywacie zawsze tak zwany dzie wsp鏊noty. Chcia貫m dzisiaj powiedzie, jak ja ten dzie rozumiem. Je瞠li tak jak wy, to mi powiedzcie na ko鎍u czy zgad貫m, a je瞠li nieco inaczej, to we嬈ie to r闚nie pod uwag.

Ot騜 ja ten oazowy dzie wsp鏊noty rozumiem tak: Jeste軼ie przez dwa tygodnie razem, macie sw鎩 program. Ten program tutaj w Rzymie by nieco inny, ani瞠li bywa w Polsce. W Polsce jest on zwi您any z naszym polskim kontekstem, tutaj by zwi您any z kontekstem rzymskim. Powiedzieli軼ie mi o tym w niedziel, 瞠 tak go przeprowadzacie, 瞠 wi捫ecie go z rzymskimi bazylikami, katakumbami i wedle tych r騜nych punkt闚 odniesienia w dziejach Ko軼io豉 i chrze軼ija雟twa kszta速ujecie sw鎩 program rekolekcyjny.

Bez wzgl璠u na to gdzie, bez wzgl璠u na to wed逝g jakiego programu realizuj si rekolekcje oazowe, zawsze kszta速uj one dwoist wsp鏊not: nasz wsp鏊not z Chrystusem i nasz wsp鏊not z bli幡imi. I ot騜 bior帷 to pod uwag, my郵, tak: dzie wsp鏊noty to jest dzie, w kt鏎ym mamy sobie osobi軼ie i wsp鏊notowo u鈍iadomi, na ile ta dwoista wsp鏊nota ka盥ego z nas i wszystkich razem dojrza豉 w ci庵u tych rekolekcji. Na ile ukszta速owa豉 si w ka盥ym z nas i we wszystkich razem g喚bsza jedno嗆 z Chrystusem, g喚bsza, dojrzalsza; a r闚nocze郾ie na ile ta jedno嗆 z Chrystusem wyra瘸 si nasz wzajemn jedno軼i, Poniewa jedno嗆 kszta速uje si zawsze przez mi這嗆, na ile przez rekolekcje dojrza豉 nasza mi這嗆 do Chrystusa, czyli mi這嗆 Chrystusa w nas i na ile ta mi這嗆 Chrystusa w nas dojrza豉 w stosunku do bli幡ich, do cz這nk闚 tej samej wsp鏊noty, z kt鏎ymi razem prze篡wali鄉y oaz, i do innych ludzi, kt鏎zy tak瞠 w program tej oazy weszli i kt鏎ych Opatrzno嗆 w program tej oazy wprowadzi豉.

Tak rozumiem dzie wsp鏊noty. Jest to dzie rachunku, mo積a by powiedzie rachunku sumienia z dojrza這軼i, jak osi庵n瘭i鄉y. Jest to r闚nocze郾ie dzie podzi瘯owania za t dojrza這嗆, kt鏎 osi庵n瘭i鄉y w Chrystusie i przez Chrystusa pomi璠zy sob.

I to jest wszystko, co chcia貫m wam powiedziedzie. W tym wszystkim zawiera si wprowadzenie do liturgii eucharystycznej dzisiejszego wieczoru. Bo my郵, 瞠 w ten w豉郾ie wiecz鏎, w szczeg鏊ny spos鏏 w tej liturgii uczestniczycie. Staracie si w szczeg鏊ny spos鏏 otwiera wasze serca, w szczeg鏊ny spos鏏 dzi瘯owa, w szczeg鏊ny spos鏏 przeprasza, w szczeg鏊ny spos鏏 prze篡wa jedno嗆 i w szczeg鏊ny spos鏏 o t jedno嗆 prosi. T jedno嗆, kt鏎 nawi您ali軼ie w czasie oazy z Chrystusem i pomi璠zy sob, dzisiaj rozszerzacie. Na pewno jest to jaka cz御tka wielkiej jedno軼i wszystkich wsp鏊not oazowych na ziemi polskiej, poza Polsk, jest to jaka cz御tka wielkiej jedno軼i Ko軼io豉. Dlatego te dobrze si dzieje, 瞠 ten dzie wsp鏊noty prze篡wamy nie tylko sami, 瞠 mamy go軼i i to jak wida go軼i z r騜nych stron, i takich, kt鏎zy rozumiej nasz j瞛yk, bo s naszymi s御iadami, i takich, do kt鏎ych b璠 musia powiedzie kilka s堯w w innym j瞛yku, i takich, kt鏎zy nawet bez tego 鈔odka porozumienia rozumiej si z nami, bo t jedno嗆 z nami kszta速uje Chrystus w Duchu 安i皻ym. To jest tajemnica Ko軼io豉. Jeste鄉y, tutaj zgromadzeni, jakim jego fragmentem, a zarazem jakim jego pe軟ym obrazem i za t jedno嗆 szczeg鏊nie trzeba nam dzi瘯owa i do tej jedno軼i trzeba nam po zako鎍zeniu oazy na nowo i wci捫 wytrwale i pokornie d捫y.

Zawsze wsp鏊nota oazowa jest zwi您ana z obecno軼i Niepokalanej. I tutaj tak瞠 t obecno嗆 wyczuwamy, chocia瘺y w tym watyka雟kim ogrodzie w Castel Gandolfo, gdzie jest Jej pos庵. Ale bardziej ni przez pos庵 wyczuwamy obecno嗆 Matki Bo瞠j przez dobro, przez pokor, przez czysto嗆, przez pi瘯no 篡cia, przez to wszystko, co w Niej stanowi szczeg鏊n syntez, a co przez prac nad sob, przez program 篡cia oazowego, przez program rekolekcji w nas te jako pe軟iej si zarysowa這.

Sprawujmy wi璚 t wsp鏊not eucharystyczn z my郵 o Tej, kt鏎a da豉 nam Chrystusa − tak jak 酥iewamy w naszej polskiej eucharystycznej pie郾i: Witaj Jezu. Synu Maryi, Ty jest B鏬 prawdziwy w 鈍i皻ej Hostii.

Ks. F. Blachnicki, Godziny Taboru. Carlsberg-Lublin s. 142-144.

 

 

 

 

17 VIII 1979

Na zako鎍zenie Dnia Wsp鏊noty w Castel Gandolfo Oaza podarowa豉 Ojcu 鈍i皻emu zapalon 鈍iec prosz帷 o to, by ka盥y m鏬 zapali od jej ognia swoj 鈍iec. Przy tej ceremonii Ojciec 鈍i皻y do ka盥ego wypowiada s這wa zach皻y: Nie 鈍iat這 dalej. Poszczeg鏊ni cz這nkowie oazy mogli przy tym wypowiedzie jedno zdanie do Ojca 鈍i皻ego. Najcz窷ciej by這 to podj璚ie jakiego zobowi您ania na przysz這嗆. Potem Ojciec 鈍i皻y rozes豉 wszystkich ze 鈍iat貫m s這wami:

Chcia豚ym, aby軼ie w symbolu tej 鈍iecy zanie郵i Chrystusa do waszych wsp鏊not i do ca貫j naszej Ojczyzny. To 鈍iat這 鈍ieci ju na naszej ziemi od tysi帷a z g鏎 lat. Trzeba, aby dzisiaj 鈍ieci這 nowym blaskiem, kt鏎y si zapala w waszych wsp鏊notach, waszych rekolekcjach, waszych oazach i na pewno w szczeg鏊ny spos鏏 w rzymskiej oazie, kt鏎a jest bez precedensu w dziejach Ruchu 安iat這-砰cie na naszej ziemi polskiej, ale ufam, 瞠 b璠zie precedensem.

Pragn teraz wszystkim z ca貫go serca pob這gos豉wi raz jeszcze, dzi瘯uj帷 tym b這gos豉wie雟twem Ojcu, Synowi i Duchowi 安i皻emu za to, 瞠 jest nasz jedno軼i, jedno軼i naszych serc, jedno軼i ludu Bo瞠go, jedno軼i Ko軼io豉.

Ks. F. Blachnicki, Godziny Taboru. Carlsberg-Lublin 1989, s. 145-146.
Por. tak瞠: Domowy Ko軼i馧 (1979) nr 21, listopad, s. 25.