Jan Pawe II do Ruchu 安iat這-砰cie

1978 Kluszkowce
1978 Krak闚, Kuria

 

 

9 VII 1978

Podczas pierwszego turnusu rekolekcji Ks. kard. Karol Wojty豉 go軼i w trzech miejscach, by spotka si z osobami odbywaj帷ymi rekolekcje zebranymi na dniu wsp鏊noty: w Rdzawce, pod Kluszkowcami i w Trybszu. Przy wylocie opuszczonego kamienio這mu pod Kluszkowcami przewodniczy koncelebrze i wyg這si homili.

Niech b璠zie pochwalony Jezus Chrystus.

W dniu dzisiejszym rozwa瘸cie w waszych wsp鏊notach rekolekcyjnych tajemnic Zes豉nia Ducha 安i皻ego. W tym dniu te gromadzicie si w r騜nych miejscach, a瞠by w programie rekolekcji prze篡 dzie wsp鏊noty, dzie szczeg鏊nej jedno軼i pomi璠zy sob, pomi璠zy wszystkimi uczestnikami w takich samych rekolekcjach wsp鏊notowych, pomi璠zy wszystkimi wsp鏊notami wsp鏊not, 瞠by ten dzie jedno軼i prze篡 we wsp鏊notach ca貫go Ko軼io豉 krakowskiego, na terenie kt鏎ego si znajdujecie, Ko軼io豉 w Ojczy幡ie naszej i w 鈍iecie.

Pragn by wobec, was tutaj zgromadzonych szczeg鏊nym wyrazicielem tej wielorakiej wsp鏊noty, kt鏎a nas 陰czy. W tej wsp鏊nocie podajecie sobie niejako wzajemnie z serca do serca, z miejsca na miejsce, i przekazujecie to podstawowe 篡czenie liturgii eucharystycznej: Dar jedno軼i w Duchu 安i皻ym niech b璠zie z wami wszystkimi!

Wypowiadacie to 篡czenie z serca do serca, pozdrawiacie si nim wzajemnie m闚i帷: Niech b璠zie z tob, niech b璠zie z wami! I chcieliby軼ie dla tego 篡czenia zatoczy jak najszerszy kr庵, bo g喚boko wierzycie, 瞠 tylko w Duchu 安i皻ym dar jedno軼i mo瞠 by udzia貫m cz這wieka. W tym 篡czeniu jest owoc waszych rekolekcji. W tym 篡czeniu jest wielkie wo豉nie cz這wieka naszych czas闚, cz這wieka, kt鏎y tak cz瘰to czuje si rozbity i kt鏎y z tylu stron czuje si zagro穎ny rozbiciem. To rozbicie ma swoje wielorakie przyczyny. To rozbicie jest tak瞠 owocem podporz康kowania cz這wieka samym tylko prawom i wymogom 鈍iata, albo inaczej si wyra瘸j帷 − samym tylko konieczno軼iom materii.

Cz這wiek, kt鏎y zosta powo豉ny, a瞠by panowa nad ziemi, a瞠by by panem materii, bardzo cz瘰to w tych czasach gwa速ownego post瘼u odwraca ten porz康ek i panuj帷, pozwala nad sob panowa, a opanowuj帷, sam zostaje opanowany. We wszystkim tak bardzo cz瘰to zatraca poczucie swojej jedno軼i, gubi si ze swym cz這wiecze雟twem, doznaje rozbicia, czuje, 瞠 jest niewolnikiem, chocia wszystko czyni, a瞠by by panem. W samym programie, kt鏎y g這si dzisiejszy 鈍iat, jest wi璚 jaka zasadnicza pomy趾a. Odpowiedzi i wyja郾ieniem za s te w豉郾ie proste s這wa liturgii: Dar jedno軼i w Duchu 安i皻ym. A wi璚 przede wszystkim Duch. On jest 廝鏚貫m jedno軼i wewn皻rznej w cz這wieku. On jest 廝鏚貫m pojednania cz這wieka w sobie samym. I tylko przez Ducha cz這wiek, kt鏎y jest cia貫m, tak bardzo skomplikowanym i wspania造m, staje si jedno軼i, kt鏎ej na imi cz這wiek − obraz Bo篡. Taka jest najpierwotniejsza nazwa cz這wieka, kt鏎y staje si jedno軼i z Duchu 安i皻ego. A z kolei to jest dar, dar nie sk徙o, ale szczodrze ofiarowany ka盥emu cz這wiekowi, dar z kt鏎ego ka盥y mo瞠 zaczerpn望, dar kt鏎y ka盥y mo瞠 uczyni swoim. Przekonali si o tym uczniowie Chrystusa w dniu Pi耩dziesi徠nicy, przekonuj si o tym uczniowie Chrystusa dzisiaj, bo Pi耩dziesi徠nica wci捫 trwa. Przekonujecie si o tym wy, m這dzi uczniowie Chrystusa, w dniu waszej Pi耩dziesi徠nicy, w czasie tych oazowych rekolekcji, kt鏎e to maj na celu, aby dar jedno軼i w Duchu 安i皻ym sta si g喚boko udzia貫m ka盥ego z was. Pragniemy, a瞠by z tych rekolekcji wychodzili ludzie wewn皻rznie z sob pojednani, bo pojednani z Bogiem, bo dost瘼uj帷y tego daru jedno軼i w Duchu 安i皻ym, kt鏎ego rekolekcje maj udzieli ka盥emu jak najobficiej.

Kiedy dzisiaj w tej waszej zgromadzonej tu wsp鏊nocie, kt鏎a jest wsp鏊not wielu wsp鏊not oazowych, przekazujecie sobie wzajemnie to pozdrowienie liturgiczne: dar jedno軼i w Duchu 安i皻ym, my郵icie ka盥y o ka盥ym i ka盥y o ka盥ej i ka盥a o ka盥ym i ka盥a o ka盥ej. My郵 te o ka盥ej i o ka盥ym wasi duszpasterze tutaj koncelebruj帷y i wasze siostry, i moderatorzy, i animatorzy, i wszyscy uczestnicy, ka盥y bez wyj徠ku. Jest taka w tym zgromadzeniu g喚boka, godna Pi耩dziesi徠nicy, wymiana daru, kt鏎a si璕a ka盥ej duszy i ka盥ego serca w g喚bokiej ewangelicznej i eucharystycznej wzajemno軼i. Ale r闚nocze郾ie, kiedy tak rozumiemy to pozdrowienie liturgiczne, trzeba nam jeszcze spojrze na nie w inny spos鏏: tak jak wypowiada je Ko軼i馧 za ka盥ym razem, gdy skierowuje je do zgromadzenia eucharystycznego.

Dar jedno軼i jest dobrem wsp鏊noty. Cz這wiek wewn皻rznie z sob pojednany, zjednoczony z Bogiem jest tej jedno軼i wyrazicielem i tw鏎czym czynnikiem. Dar jedno軼i jest jednak dobrem wsp鏊noty. Trzeba wi璚 nie tylko my郵e o ej jedno軼i dla mnie samego, ale tak瞠 o tej jedno軼i, kt鏎a dokonuje si przeze mnie. Tutaj, w waszych wsp鏊notach rekolekcyjnych, tego si szczeg鏊nie uczycie. To jest jaka szko豉, jak ja mam by cz這wiekiem jedno軼i, jak ma przeze mnie tworzy si jedno嗆 wsp鏊noty. Nie tylko tej wyj徠kowej na oazie, ale tej wielorakiej, w kt鏎ej wypada mi 篡: a wi璚 wsp鏊nota mojej parafii, a wi璚 w tej parafii czy poza ni, r騜ne inne wsp鏊noty, do kt鏎ych przynale輳: wsp鏊nota mojej szko造, mojej klasy, mojej uczelni, mojego rocznika, mojego 鈔odowiska, mojego kr璕u zami這wa. Wiele jest tych wsp鏊not, kt鏎e czekaj na dar jedno軼i. Ka盥y z was ma go swoim wsp鏊notom przynosi na r騜ne sposoby; na pewno inaczej swojej parafii, a inaczej swojemu 鈔odowisku kole瞠雟kiemu na uczelni albo te 鈔odowisku uczniowskiemu w szkole czy na katechizacji. W ka盥ym razie pami皻ajcie, 瞠 na ten dar od was − czekaj! I spodziewaj si go w豉郾ie dlatego, 瞠 uczestniczyli軼ie w rekolekcjach wakacyjnych, 瞠 prze篡li軼ie oaz, 瞠 na tej oazie szukali軼ie dr鏬 wyj軼ia, dr鏬 prowadz帷ych cz這wieka do wolno軼i.

Od dawna ju lud Bo篡 tych dr鏬 szuka i znajduje je stale w Jezusie Chrystusie Ukrzy穎wanym i Zmartwychwsta造m, w Jezusie Chrystusie daj帷ym Ducha, Ducha 安i皻ego, Ducha Swojego, Ducha mi這軼i, tak jak to wszystko powiedzia nam wed逝g Ewangelii umi這wanego ucznia Jana.

Drodzy uczestnicy dzisiejszego zgromadzenia eucharystycznego, drodzy uczestnicy rekolekcji wakacyjnych, przebywaj帷y na oazach w tym kr璕u archidiecezji krakowskiej, najserdeczniej was pozdrawiam, pozdrawiam wszystkich: animator闚 i moderator闚, waszych duszpasterzy i wasze siostry, pozdrawiam wszystkich 篡czliwych wam, a wi璚 waszych gospodarzy, kt鏎ych tu raczej nie ma, bo musz pilnowa dom闚, tych kt鏎zy si staraj o wasze zaopatrzenie, wszystkich najserdeczniej pozdrawiam. A przez was pozdrawiam parafie i diecezje, z kt鏎ych tutaj przybywacie, pozdrawiam zgromadzenia zakonne, z kt鏎ych pochodzicie, przez was pozdrawiam wasze rodziny, poniewa wsp鏊nie z wami pragn prze篡wa ten dzie wsp鏊noty, w kt鏎ym wzajemnie podajemy sobie 闚 dar jedno軼i w Duchu 安i皻ym, jaki przyni鏀 nam Chrystus.

Pragn te wobec wszystkich powt鏎zy to, co Konferencja Episkopatu ju szereg razy, a zw豉szcza w ostatnich czasach, powiedzia豉 i powt鏎zy豉, 瞠 wakacyjne rekolekcje s zwyczajnym sposobem dzia豉nia duszpasterskiego Ko軼io豉. Z tego powodu powinny spotyka si z takim poszanowaniem, jak na to wskazuj zasady naszego prawa pa雟twowego, a zw豉szcza naszej konstytucji, zar闚no zasada wolno軼i sumienia, religii, jak te zasada swobody Ko軼io豉 w jego dzia豉lno軼i duszpasterskiej. Powtarzam to jeszcze raz, chocia wszyscy to na pami耩 umiemy. Jednak瞠 w ci庵u pierwszego turnusu dosz造 mnie echa, 瞠 jeszcze nie wszyscy i dlatego trzeba to wci捫 powtarza.

Podkre郵am zw豉szcza pod adresem gospodarzy, 瞠 Ko軼i馧, biskup krakowski i ca造 episkopat jest im serdecznie wdzi璚zny za to, 瞠 nie daj si zastraszy, za to, 瞠 u篡czaj mieszkania uczestnikom wakacyjnych rekolekcji. Je瞠li za akty zastraszenia, czy te nawet jakie sankcje, zdarzy造 si, czy b璠 si zdarza造, b璠ziemy na gruncie prawa w dalszym ci庵u wszyscy wszystkich broni. Wszyscy wszystkich, bo taka jest wymowa tego daru jedno軼i.

W tej naszej jedno軼i jest si豉. My tej jedno軼i przeciwko nikomu nie skierujemy. To nie jest jedno嗆 przeciwko komukolwiek. To jest jedno嗆 ze wszystkimi; nawet z tymi, kt鏎zy nie szanuj naszej jedno軼i, nawet z tymi, kt鏎zy usi逝j nam przeszkadza. Jeste鄉y przekonani, 瞠 nasza jedno嗆, jedno嗆 Ducha 安i皻ego s逝篡 wszystkim. Przede wszystkim s逝篡 ona naszej Ojczy幡ie, bo nie ma dla naszej Ojczyzny wa積iejszej sprawy, jak sprawa wychowania m這dego pokolenia, jak sprawa wychowania ludzi wewn皻rznie, duchowo mocnych, nie rozbitk闚. A temu w豉郾ie pragniemy s逝篡, temu s逝篡my. I to zas逝guje na pe軟e poszanowanie. Je瞠li ktokolwiek ma na oku dobro naszego Narodu, naszej Ojczyzny, je瞠li liczy si z zasadami porz康ku moralnego i prawnego, w闚czas musi uszanowa t nasz prac, kt鏎a ma na celu przysz這嗆 Ko軼io豉.

Pozdrawiam wi璚, was wszystkich tutaj zgromadzonych, dzi瘯uj wsp鏊nie z wami Ojcu i Synowi, i Duchowi 安i皻emu za ka盥 豉sk, jak otrzymali軼ie w ci庵u tych dni i tygodni. 砰cz wam, a瞠by spe軟i造 si na was wszystkich i na ka盥ym s這wa dzisiejszej Ewangelii, kt鏎e Pan Jezus powiedzia do Aposto堯w: Aby軼ie szli i owoc przynosili i 瞠by owoc wasz trwa. Amen.

Oazy 1978 roku odbywa造 si pod has貫m G這si Ewangeli, a piosenk oazy 1978 by豉 piosenka nawi您uj帷a do tekstu Iz 52, 7:
Zwiastunom z g鏎, stopom ich cze嗆,
bo nios nam radosn wie嗆, t wie嗆:
Pokoju dar w鈔鏚 篡cia dr鏬: przychodzi ju w豉da B鏬!
Kr鏊em B鏬! Kr鏊em B鏬! Kr鏊em B鏬!
Kr鏊em B鏬! Kr鏊em B鏬!

T piosenk 瞠gnano Kardyna豉 na dniu wsp鏊noty w Kluszkowcach w dniu 9 VII 1978 r. po zgromadzeniu eucharystycznym.
Ksi康z Kardyna wsiadaj帷 do samochodu za瘸rtowa:

Ilekro b璠ziecie 酥iewa t piosenk, zawo豉jcie mnie.

Ks. F. Blachnicki, Godziny Taboru. Carlsberg-Lublin 1989, s. 94-97.

 

 

 

 

28 IX 1978

Ostatnie s這wa Ks. Kardyna豉 Wojty造 skierowane do Kr璕闚 rodzinnych

W dniu 28 wrze郾ia 1978 r. odby這 si w Kurii Krakowskiej spotkanie kilkudziesi璚iu ksi篹y; rejonowych i dekanalnych moderator闚 oazowych z diecezji z moderatorem diecezjalnym Ruchu ks. Franciszkiem Chowa鎍em. (...) W trakcie obrad wszed Ksi康z Kardyna. (...) Moderator w kilku zdaniach stre軼i dotychczasowy przebieg obrad i wyliczy sprawy, kt鏎e pozosta造 jeszcze do om闚ienia. Zaznaczy r闚nie, 瞠 „korzystaj帷 z obecno軼i Siostry Jadwigi [Skudro] – poruszymy spraw tworzenia nowych Kr璕闚 Ko軼io豉 Domowego w diecezji”. W闚czas Ks. Kardyna przerwa mu, podkre郵aj帷 wa積o嗆 zagadnienia:

M這dzie oazowa wchodzi ju w zwi您ki ma鹵e雟kie, nie powinno by przerwy w ich formacji – z grup m這dzie穎wych, studenckich powinna przechodzi wprost do kr璕闚 oazowych ma鹵e雟kich. Dlatego te trzeba si t spraw teraz zaj望.

Wed逝g relacji S. Jadwigi Skudro W: Domowy Ko軼i馧 (1979) nr 18, stycze-luty, s. 2.