Jan Pawe II do Ruchu 安iat這-砰cie


1976 Brzegi, homilia

 

 

1 XI 1976

Brzegi, niewielka miejscowo嗆 g鏎ska, od 1974 roku przyjmowa豉 liczne grupy oaz rekolekcyjnych. W 1975 roku duszpasterstwo w parafii przekazane zosta這 przez arcybiskupa diecezji, kard. K. Wojty喚, Krajowemu Duszpasterstwu S逝瘺y Liturgicznej. Praca nowego proboszcza mia豉 na celu zrealizowanie modelu parafii-wsp鏊noty na fundamencie soborowej odnowy liturgii z nawi您aniem do tradycji ludowych 鈔odowiska podtatrza雟kiego. W 1976 roku poproszono Ksi璠za Kardyna豉 o odbycie specjalnej wizytacji. W dzie Wszystkich 安i皻ych na uroczystej liturgii, kt鏎ej przewodniczy, wyg這si on w闚czas nast瘼uj帷 homili.

Niech b璠zie pochwalony Jezus Chrystus.

Drodzy bracia i siostry. Dzisiaj mamy uroczysto嗆 Wszystkich 安i皻ych. Jest to szczeg鏊ny dzie. W tym dniu s造szymy jak gdyby z oddali – nie ziemskiej, ale niebia雟kiej  Pana Jezusa, kt鏎y m闚i: Przyjd嬈ie do Mnie wszyscy, kt鏎zy utrudzeni i obci捫eni jeste軼ie (Mt 11, 28). Uroczysto嗆 Wszystkich 安i皻ych to jest uroczysto嗆 ludzi: tych utrudzonnych, tych pracuj帷ych, tych ubogich duchem, tych cichych, tych cierpi帷ych prze郵adowania dla sprawiedliwo軼i, tych mi這siernych, tych wszystkich, o kt鏎ych s造szeli鄉y w dzisiejszej Ewangelii.

Ci wszyscy ludzie, kt鏎zy tutaj na ziemi dokonali swojego 篡wota, 篡j teraz w innej wsp鏊nocie, do kt鏎ej wprowadzi ich Ojciec Przedwieczny przez swojego Syna Jezusa Chrystusa, kt鏎y sta si cz這wiekiem. Tych wszystkich, o kt鏎ych dzisiaj my郵imy, wprowadzi On do wiecznej wsp鏊noty 鈍i皻ych, wszystkich 鈍i皻ych; nie tylko tych, kt鏎ych si z imienia wspomina w ci庵u roku ko軼ielnego, kt鏎ych czcimy jako naszych patron闚, kt鏎ych Ko軼i馧 wyni鏀 na o速arze, ale tak瞠 tych wszystkich nie wyniesionych na o速arze, ale wyniesionych do jedno軼i z Bogiem przez Jezusa, wyniesionych do wsp鏊noty z Ojcem przez Syna, kt鏎y sta si cz這wiekiem na nasze podobie雟two, wyniesionych do wsp鏊noty w Duchu 安i皻ym. To ich wszystkich dzisiaj wspomina Ko軼i馧. To oni wszyscy s dzisiaj patronami dnia, a zarazem s potwierdzeniem niebia雟kim dla tego ziemskiego Ko軼io豉, do kt鏎ego my wszyscy nale篡my, w kt鏎ym my wszyscy na co dzie s造szymy s這wa Pana Jezusa: P鎩d嬈ie do Mnie, i za tymi s這wami idziemy.

Ci wszyscy 鈍i璚i wyro郵i z nas. Oni s nasz przesz這軼i, bo dzieli nas od nich ju 鄉ier, dziel nas drogi cmentarzy. A r闚nocze郾ie oni s nasz przysz這軼i, poniewa wskazuj nam to miejsce, do kt鏎ego wszyscy mamy d捫y i t szcz窷liwo嗆, kt鏎 wszyscy mamy osi庵n望, to spe軟ienie, kt鏎ym si nasze 篡cie i pielgrzymowanie r闚nie ma wype軟i. I dlatego te pierwszy dzie listopada, uroczysto嗆 Wszystkich 安i皻ych, jest dniem szczeg鏊nej, wielkiej zadumy nad sob, bo i my przecie odej嗆 mamy, a nade wszystko zadumy nad tym, jak odejdziemy. Czy za Chrystusem id帷 wejdziemy do tego Kr鏊estwa, kt鏎e On przyszed nam oznajmi i przygotowa i do kt鏎ego chce nas prowadzi?

W tym duchu 鈍i皻ej zadumy otaczamy dzisiaj o速arz, tworzymy wsp鏊not liturgiczn, wsp鏊not eucharystyczn. W tej wsp鏊nocie r闚nie najbardziej tu na ziemi prze篡wamy zaproszenie Pana Jezusa, a瞠by by z Nim razem. Z Nim jeste軼ie, kiedy pracujecie, kiedy jeste軼ie utrudzeni. Czy nie pracujecie ci篹ko tutaj na tej podtatrza雟kiej ziemi albo w warsztatach pracy? Czy nie jeste軼ie obci捫eni r騜nymi brzemionami 篡cia codziennego: rodzinnego, s御iedzkiego, zawodowego, ci, kt鏎zy pracuj, kt鏎zy s utrudzeni, kt鏎zy mo瞠 dla sprawiedliwo軼i prze郵adowanie cierpi, ci ubodzy duchem, ci wszyscy najlepiej rozumiej wezwanie Chrystusa, a瞠by przyj嗆 do wsp鏊noty z Nim tutaj przy o速arzu. Bo na tym o速arzu sprawuje si Jego Eucharystia, to znaczy jest g這szone Jego s這wo, ale jest te sprawowana Jego ofiara. On staje si nieustannie darem dla swojego Ojca i nas do tego samego wzywa, aby鄉y te w Nim stawali si jednym darem dla Ojca. Kiedy otaczamy o速arz we wsp鏊nocie eucharystycznej, wtedy to, co spe軟ia Jezus, to czym 篡je Jezus, staje si tak瞠 naszym dzia貫m.

A staje si przez to, 瞠 s逝chamy s這wa Jego. To Jego s這wo rozwa瘸my, uroczy軼ie je celebrujemy – tak jak to mia這 miejsce przed chwil, kiedy to s這wo Bo瞠 by這 prawdziwie celebrowane, wypowiedziane pi瘯nie, wy酥iewane z wielkim uniesieniem zar闚no przez lektora jak przez schol, jak i przez ca貫 zgromadzenie liturgiczne, gdy to s這wo z najwi瘯sz czci by這 nam podane jako prawda Ewangelii dzisiejszej. Otaczamy Chrystusa, bo Jego s這wo do nas dociera. Dopiero teraz rozumiemy, dlaczego nadajemy temu s這wu Bo瞠mu taki zewn皻rzny wyraz, tyle wk豉damy w to uczucia i czci, a瞠by to s這wo dotar這 jak najpe軟iej, 瞠by te by這 przez nas jak najg喚biej odebrane, odczytane. Bo tylko wtedy mo瞠 by wype軟ione, je瞠li jest przyj皻e, je瞠li jest przez nas g喚boko odebrane.

A teraz mamy w陰czy si w Chrystusow ofiar. Jest to odnowienie ofiary krzy瘸, bolesnej ofiary. Chrystus by pierwszym w鈔鏚 tych, na kt鏎ych wype軟i造 si Jego w豉sne b這gos豉wie雟twa. Bo przecie On najbardziej wycierpia prze郵adowanie dla sprawiedliwo軼i, a by mi這sierny, a by cichy, by ubogi duchem. A przecie On najbardziej 豉kn掖 i pragn掖 sprawiedliwo軼i dla ca貫go 鈍iata, dla wszystkich ludzi. I z tego 豉knienia i pragnienia sprawiedliwo軼i wyros這 ca貫 Jego 篡cie, ca貫 Jego pos豉nnictwo, nade wszystko ta ofiara, ten krzy, w kt鏎ym 豉knienie i pragnienie sprawiedliwo軼i ostatecznie si dope軟i這. W tej ofierze mamy uczestniczy przynosz帷 to wszystko, czym jest nasze 篡cie, patrz帷 czy w tym 篡ciu naszym jest te prawdziwe 豉knienie i pragnienie sprawiedliwo軼i, czy jeste鄉y ubodzy duchem czy jeste鄉y cisi, czy jeste鄉y pok鎩 czyni帷y, bo to wszystko sk豉da si na nasz codzienn ofiar. W dniu Pa雟kim, albo w dniu uroczysto軼i takiej jak dzisiaj, trzeba nam j do陰czy do Chrystusowej ofiary, ale trzeba nam przedtem dobrze zobaczy, czy mo瞠 by do陰czona, czy to si zgadza z duchem Jezusa Chrystusa. A je郵i si nie zgadza, trzeba to wewn皻rznie odmieni, trzeba si od tego nawr鏂i, trzeba to wyzna, wyspowiada, od瘸這wa, a瞠by zn闚 w pe軟i ducha Chrystusowego 陰czy si z Nim w tej Jego naj鈍i皻szej ofierze.

Co On tu zamierza czyni? Co On w tej swojej ofierze dzisiaj b璠zie czyni? B璠zie z nas, drodzy bracia i siostry, czyni 鈍i皻ych. W ten dzie Wszystkich 安i皻ych trzeba nam sobie to najpe軟iej u鈍iadomi. Przez uczestnictwo w naj鈍i皻szej ofierze Jezusa Chrystusa, 安i皻y Bo篡 chce z nas, ludzi, czyni 鈍i皻ych rok po roku, dzie po dniu, tydzie po tygodniu. Starajmy si dobrze sobie to u鈍iadomi, 瞠by nasze uczestnictwo w ofierze Chrystusa by這 pe軟e, dope軟ione zawsze Komuni z Nim, po陰czeniem si z Nim. Niech oznacza zawsze, 瞠 my stanowimy z Nim naj軼i郵ejsz jedno嗆. Niech b璠zie potwierdzeniem, 瞠 przyjmuj帷 Jego Cia這 i Krew pod postaci chleba i wina, przyjmujemy Jego Ducha, kt鏎ego On wci捫 wlewa w nasze dusze, a瞠by鄉y si stawali 鈍i皻ymi. Bo po to nam zostawi swoj ofiar, po to nam razem ze swoj ofiar zostawi Komuni, Pokarm, swoje Cia這 i Krew pod postaci chleba i wina, 瞠by鄉y z tego wci捫 ro郵i w zjednoczenie z Nim, w krzy Jego, w 鈍i皻o嗆. Niech taka b璠zie wi璚 i dzisiejsza ofiara, niech taki b璠zie jej owoc w nas wszystkich, kt鏎zy do tego o速arza przyst瘼ujemy: w was, drodzy Brzegowianie, w was go軼ie, kt鏎zy tutaj przyje盥瘸cie, w was drodzy bracia kap豉ni.

Zw豉szcza dzisiaj to g喚boko prze篡wam, bo dzisiaj mija trzydzie軼i lat od dnia, kiedy zosta貫m wy鈍i璚ony na kap豉na. A lata ka膨 cz這wiekowi coraz g喚biej rozumie, coraz g喚biej prze篡wa ten Bo篡 dar, kt鏎y si otrzyma這, a瞠by samemu si u鈍i璚i i drugich tak瞠 uczy, jak by prawdziwym chrze軼ijaninem.

Ciesz si wi璚, 瞠 w tym dniu mog by z wami, 瞠 mog t naj鈍i皻sz ofiar, kt鏎a przecie jest te najwi瘯szym skarbem 篡cia kap豉雟kiego, dzisiaj w鈔鏚 was sprawowa, 瞠 mog j koncelebrowa z kap豉nami, kt鏎zy tutaj w Brzegach, czyni wszystko, a瞠by 鈍iadomo嗆 tej wielkiej Bo瞠j tajemnicy, ros豉 z liturgii, z uczestnictwa w liturgii: z tego, 瞠 przychodzimy na Msz 鈍i皻, z tego, 瞠 uczestniczymy w s逝chaniu s這wa Bo瞠go, z tego, 瞠 sk豉damy ofiar i przyjmujemy Komuni. Pragn oni, by ros豉 w ludzie wiernym 鈍iadomo嗆, 瞠 jeste鄉y wsp鏊not, kt鏎a prze篡wa Pana. Dlatego chcemy by t wsp鏊not pe軟 prostoty, pe軟 zrozumienia braterskiego w tym瞠 Panu, kt鏎 chce nas wo豉, chce nas wzywa, chce nas prowadzi... a  my wszyscy idziemy za Nim.

Ciesz si z tego, 瞠 to si w tej waszej spo貫czno軼i ostatnio dokonuje. Ufam, 瞠 si to b璠zie dokonywa這 dalej jeszcze przez pos逝g kap豉n闚, kt鏎zy s逝膨 wielkiej sprawie w ca貫j Polsce, a mianowicie s逝膨 odnowie liturgicznej s逝瘺y o速arza. St康 macie tutaj w czasie wakacji, w lecie (a nawet w zimie) du穎 go軼i: du穎 dzieci, ch這pc闚, dziewcz徠, kt鏎zy przychodz, a瞠by przez pewien okres (dwa tygodnie zwykle) zaczerpn望 tego ducha odnowy, prze篡 g喚biej tajemnic Chrystusa 篡j帷ego w Eucharystii, w sakramentach, w Ko軼iele. A wy jeste軼ie dla nich go軼inni, przyjmujecie ich w swoich domach. Mo瞠 nawet czasem z  tego powodu ponosicie r騜ne przykro軼i a nie korzy軼i. Ja o tym wszystkim wiem. I jak mo瞠my, tak si wsp鏊nie przed tym bronimy. Bo przecie trudno jest ludzi kara mandatami za staropolsk go軼inno嗆. Korzystam z tej okazji, a瞠by wam to kr鏒ko powiedzie.

Nade wszystko raduj si z tego, 瞠 mog dzisiaj tutaj z wszystkimi podda si pod uczestnictwo w Naj鈍i皻szej Ofierze dzia豉niu Ducha 安i皻ego... a瞠by Ko軼i馧 r鏀 jako wsp鏊nota, aby wci捫 dojrzewali, dorastali, do陰czali si do tej wsp鏊noty wszystkich 鈍i皻ych nowi ludzie, nowy Izrael.

Drodzy bracia i siostry, ta dzisiejsza uroczysto嗆 w szczeg鏊ny spos鏏 jest uroczysto軼i ludzi, kt鏎zy id za Chrystusem, kt鏎zy we wsp鏊nocie z Nim odnajduj pe軟i 篡cia, szcz窷cia w Bogu, Ojcu naszym. Amen.

Ks. F. Blachnicki, Godziny Taboru. Carlsberg-Lublin 1989, s. 47-50.