Jan Pawe II do Ruchu 安iat這-砰cie

1971 Ksi璕a pami徠kowa
1972 B造szcz
1972 Tylmanowa

 

 

14 VIII 1971

Wpis do ksi璕i pami徠kowej przechowywanej w Centrali Ruchu 安iat這-砰cie w Kro軼ienku na Kopiej G鏎ce przy okazji odwiedzin grup rekolekcyjnych i&bnsp;sprawowania dla nich Eucharystii w kaplicy Dobrego Pasterza.

W rocznic 鄉ierci m璚ze雟kiej i b這gos豉wionej S. B. O. Maksymiliana Kolbe, kt鏎y „zapatrzy si” w Niepokalan, ζski Pe軟, Wniebowzi皻 i sta si Waszym natchnieniem z serdecznym 篡czeniem b這gos豉wie雟twa Bo瞠go.

Ϯ Karol kard. Wojty豉

 

 

 

 

16 VIII 1972

Homilia podczas dnia wsp鏊noty na g鏎ze B造szcz (Tabor) we Mszy 鈍. dla 25 grup oazowych to znaczy oko這 700 os鏏, w koncelebrze z oko這 pi耩dziesi璚iu ksi篹mi, pod presj wisz帷ej nad g這wami burzy.

W Eucharystii ofiarujemy Ojcu w ofierze sk豉danej przez Jego Syna ca貫 stworzenie. I w豉郾ie dlatego wyszli鄉y tutaj na ten szczyt, a瞠by ofiarowa ca貫 stworzenie, ca陰 ziemi. Tak jak si modlimy we wspania造m kantyku trzech m這dzie鎍闚, prosz帷, a瞠by wszystkie dzie豉 Pa雟kie b這gos豉wi造 Stw鏎c: i g鏎y, i lasy, i doliny, i rzeki, i morza, i deszcz, i chmury, i s這鎍e, i&bnsp;ksi篹yc, tak tutaj chcemy to wyrazi Naj鈍i皻sz Ofiar. Prosimy Pana Jezusa, Syna Przedwiecznego, a瞠by przyj掖 od nas, przez nasz pos逝g ca貫 stworzenie, zw豉szcza to, kt鏎e nas tutaj otacza, i 瞠by ofiarowa je Ojcu, a&bnsp;Ojciec aby uczyni je dla nas 豉skawym.

W鈔鏚 stworze ofiarujemy te w Eucharystii ludzi, kt鏎zy s najdoskonalszym dzie貫m Stw鏎cy na tej ziemi. Zawsze ofiarujemy ludzi! Ten, kt鏎ego ofiar sprawujemy w&bnsp;spos鏏 bezkrwawy, sam sta si cz這wiekiem po to, a瞠by ludzie w Nim i przez Niego mogli stawa si 篡wym i wiecznym darem dla Ojca.

Ofiarujemy ludzi! Przede wszystkim tych, kt鏎zy s obecni w naszym eucharystycznym zgromadzeniu. Ale nie tylko nas, lecz oddajemy Ojcu wszystkich ludzi, wszystkie kr璕i z nami zespolone, ca造 Ko軼i馧 krakowski i tarnowski, wszystkie Ko軼io造, kt鏎e s tutaj reprezentowane przez kap豉n闚 i&bnsp;przez was – lektor闚 i kantorki. Oddajemy Ojcu wszystkie Ko軼io造 naszej ziemi i spoza niej, bo s przecie w鈔鏚 nas tak瞠 go軼ie spoza ziemi polskiej. Ofiarujemy ca陰 ludzko嗆, a szczeg鏊nie wszystkich chrze軼ijan prosz帷, a瞠by ta Chrystusowa Ofiara przyczyni豉 si do jedno軼i chrze軼ijan, do jedno軼i Ko軼io豉, kt鏎y jest jeden w Chrystusie, ale jest podzielony w ludziach. Prosimy, a瞠by i w ludziach zapanowa豉 ta jedno嗆 Ko軼io豉, jaka jest w Chrystusie. Takie s nasze gor帷e, 瘸rliwe pragnienia i takie s nasze modlitwy przepe軟iaj帷e t Ofiar Chleba i Wina, kt鏎 mamy wsp鏊nie na tym miejscu Ojcu przez Syna w Duchu 安i皻ym ofiarowa. Amen.

Ks. F. Blachnicki, Godziny Taboru, Carlsberg-Lublin 1989, s. 13-14.

 

 

 

 

16 VIII 1972

Przem闚ienie w Tylmanowej podczas dnia wsp鏊noty po wys逝chaniu 鈍iadectw z這穎nych przez uczestnik闚 poszczeg鏊nych grup rekolekcyjnych.

Du膨 satysfakcj by這 dla mnie to popo逝dnie. Przede wszystkim dlatego, 瞠 jest mi osobi軼ie bliski ten styl 篡cia. Mog powiedzie, 瞠 w jaki spos鏏 praktykowa貫m go ju dawniej z waszymi – no... przynajmniej starszymi kolegami i kole瘸nkami, a mo瞠 cz瘰to z  waszymi rodzicami, bo 篡cie idzie naprz鏚. Musz r闚nocze郾ie stwierdzi, 瞠 wtedy, kiedy鄉y to wsp鏊nie praktykowali, nie by這 to tak g喚bokie, tak dojrza貫 i tak soborowe, jak w waszym wydaniu. Podkre郵am szczeg鏊nie wydarzenie Soboru, kt鏎y si odby w czasie od tamtych naszych do鈍iadcze podobnego stylu 篡cia do waszego do鈍iadczenia oazy. Na Soborze prze篡li鄉y, przemodlili鄉y i przemy郵eli鄉y na nowo tajemnic Ko軼io豉.

Kiedy uczestnicz w tym spotkaniu wieczornym, znajduj帷 w nim jak gdyby odzwierciedlenie wszystkiego, co si dzieje w oazach, to widz, jak bardzo do waszych oaz wesz豉 soborowa wizja Ko軼io豉, jak 篡wy jest jego obraz w waszym do鈍iadczeniu, w waszym prze篡ciu. I to jest czym ogromnie bliskim dla mnie nie tylko osobi軼ie, ze wzgl璠u na wspomnienia przesz這軼i, kt鏎e cz窷ciowo s podobne do waszych do鈍iadcze, ale dla mnie jako dla biskupa, dla kt鏎ego Sob鏎 i obraz Ko軼io豉 przez ten Sob鏎 wy這niony sta si jak捷 szczeg鏊n, a nawet centraln tre軼i 篡cia. Oczywi軼ie, 瞠 takie jedno popo逝dnie pozwala tylko w ma貫j cz窷ci wejrze w ca這嗆, ale daje jaki obraz tej ca這軼i. My郵, 瞠 jest ona o wiele bogatsza, ani瞠li mog貫m dostrzec i prze篡 z wami w ci庵u tego jednego popo逝dnia, kiedy si dzielili軼ie swoim 鈍iadectwem podczas sprawozdania z poszczeg鏊nych oaz.

Bardzo si ciesz, 瞠 trafi貫m tutaj na takie okoliczno軼i. Zreszt wasz Ojciec, jak o nim m闚icie, organizator zarazem Ruchu 砰wego Ko軼io豉, ju tak wszystko dobrze zaplanowa, a瞠by mnie wyprowadzi na mo磧iwie najwy窺z g鏎. Jednak瞠 wiedzia, 瞠 ja si tym nie za豉mi. Bardzo mi to odpowiada這, 瞠by jeszcze jedn Msz 鈍. w tym roku odprawi na 這nie natury i w takich szczeg鏊nych okoliczno軼iach. Przyznam si, 瞠 jeszcze w tak licznym gronie nie koncelebrowa貫m pod go造m niebem i na g鏎ach. Pod go造m niebem to ju, na Monte Cassino, ale na g鏎ach to jeszcze nie, zw豉szcza na Soblach (bo ja przynajmniej tak te g鏎y nazywam, tam za Dunajcem: Soble). I mam z nimi osobi軼ie zwi您ane takie do嗆 surowe wspomnienia. Wi璚 bardzo si z tego ciesz. I ciesz si z tego, 瞠鄉y tam zostali zlani przez deszcz, ale nie tak ostatecznie. Gorzej by by這, gdyby鄉y byli zlani ostatecznie. To wszystko by這 tak brzegiem 鈍iat豉, brzegiem cienia, brzegiem burzy, brzegiem s這鎍a, brzegiem deszczu, brzegiem suszy. W ka盥ym razie ostatecznie nie byli鄉y zlani, przynajmniej ja nie. A je瞠li kto ma inne do鈍iadczenia, niech wyst徙i. Wszystko dobrze si wi璚 sko鎍zy這 i wr鏂ili鄉y do Tylmanowej. Mia這 to tak瞠 i t dobr stron, 瞠 nie wracali鄉y w nocy.

Wreszcie ostatnia my郵, kt鏎a mi si nasuwa, kiedy s造sz: oaza. Kiedy s造sz to s這wo odmieniane przez tyle ust ivpojawiaj帷e si w tylu sprawozdaniach r騜nych grup: kap豉雟kich i kleryckich, i pa katechetek, i wreszcie m這dzie篡, i Polak闚, i W這ch闚, i ㄆ篡czan, wtedy my郵 sobie: je瞠li jest oaza, to znaczy, 瞠 niestety jest pustynia, bo oaza ma racj bytu tylko na pustyni. Tam, gdzie nie ma pustyni, nie ma oaz. Ot騜 to jest jaki podtekst tej prawdy, kt鏎 wy tutaj wyra瘸cie i prze篡wacie.

To oczywiste, 瞠 jest pustynia. Nie mo瞠 nas ona jednak zniech璚a, mo瞠 nas tylko zach璚i, a瞠by by這 jak najwi璚ej oaz. Pustynia jest bowiem tylko wtedy gro幡a, je瞠li na niej nie ma oazy, je瞠li oazy s bardzo rzadko, bardzo daleko. Wtedy mo積a naprawd, jak tutaj jeden z Was powiedzia, umrze z pragnienia. Ale je瞠li oazy s, je瞠li s do嗆 g瘰to, blisko siebie, to nawet pustynia nie jest gro幡a. Mo積a przez ni przejecha. Taka przeja盥磬a po pustyni na wielb陰dzie mo瞠 by nawet dla kogo ca趾iem interesuj帷a. Ale 瘸rty na bok. Ja my郵, moi drodzy, 瞠 jest bardzo g喚boka prawda w nazwie: OAZA. W jakim znaczeniu 篡cie jest jednak pustyni. Grozi nam pustynia. Powiem jeszcze inaczej: grozi豉by nam pustynia, gdyby鄉y nie tworzyli oaz.

I teraz drugi wniosek z tego wyprowadzam: jeste軼ie tutaj na oazie, jest was tutaj wielu. My郵, 瞠 na tej oazie poniek康 ka盥y z was staje si oaz po to, a瞠by wr鏂i na pustyni i 瞠by t pustyni zag窷ci oazami. Mo瞠 to spojrzenie, kt鏎e tutaj wnosz, jest nieco inne ani瞠li wasze. Wy patrzycie bardziej od wewn徠rz, od strony waszego prze篡cia. Ja na to patrz jeszcze inaczej. Patrz pod k徠em 篡cia naszego spo貫cze雟twa, pod k徠em 篡cia naszej m這dzie篡, pod k徠em wielkich zmaga, kt鏎e si w tej chwili tocz, je瞠li chodzi o styl 篡cia, o pewien 鈍iat warto軼i, o poziom duchowy naszego ca貫go spo貫cze雟twa, a zw豉szcza naszej m這dzie篡. Od tego zale篡 ca豉 nasza przysz這嗆, spo貫cze雟two jutra.

Dlatego wracam do mojego wniosku: jeste軼ie tutaj na oazie, trzeba, a瞠by ka盥y z was wzi掖 t oaz w siebie i 瞠by si sta tak oaz i 瞠by tymi oazami zag窷ci jak najbardziej pustyni. Wtedy ona nie b璠zie gro幡a. To jest r闚nocze郾ie 篡czenie, kt鏎e wam przekazuj z ca貫go serca, wszystkim tutaj zgromadzonym, wszystkim oazom i waszemu Ojcu i organizatorowi, kt鏎y ten Ruch 砰wego Ko軼io豉 zainicjowa i rozwija z roku na rok. Niech B鏬 za wstawiennictwem Matki Niepokalanej i Jej umi這wanego s逝gi, b這gos豉wionego Maksymiliana, pozwoli oazami zag窷ci pustyni, kt鏎a nam grozi, aby ju nie by豉 gro幡a.

Ks. F. Blachnicki, Godziny Taboru, Carlsberg-Lublin 1989, s. 17-19.