Biuletyn Odnowy Liturgii 1 . w: Collectanea Theologica 38:1968, f. IV, s. 84-111.

drukuj          
(dokument z oryginaln
numeracj stron)

Zawarto嗆:

I. DOKUMENTY ODNOWY
1. Zestaw czyta mszalnych na specjalne okazje (Lectionaria particularia) – Oprac. B. Mokrzycki
2. List przewodnicz帷ego Rady Liturgicznej kard.   B.   G u t   do Konferencji Episkopatu W這ch – Oprac. J. Wilk
3. Dekret Biskupa Che軛i雟kiego w sprawie koncelebry kap豉n闚

II. PROBLEMY ODNOWY
1. Odnowa liturgii a odnowa 篡cia chrze軼ija雟kiego – F. Blachnicki
2. Homilia mi璠zy liturgi a 篡ciem – P. Sczaniecki

III. PRAKTYKA ODNOWY
1. Wyja郾ienia w zwi您ku z Eucharisticum misterium – [Oprac. F. Greniuk]
2. Wyja郾ienia dotycz帷e rubryk mszalnych – Oprac. F. Greniuk

IV. KRONIKA ODNOWY
Odnowa liturgii w polskich miesi璚znikach diecezjalnych – W. Danielski

1 Redaktorem niniejszego biuletynu jest ks. Franciszek Blachnicki, Lublin.

 

 

 

 

Biuletyn Odnowy Liturgii w: Collectanea Theologica 38:1968, f. IV, s. 84-87.

I. DOKUMENTY ODNOWY

Oprac. Bronis豉w Mokrzycki

1. Zestaw czyta mszalnych na specjalne okazje (Lectionaria particularia)

 Ca造 38 nr miesi璚znika „Notitiae” wype軟iony jest nowym zestawem czyta mszalnych i 酥iew闚 mi璠zylekcyjnych zawartych w dziesi璚iu grupach, przeznaczonych na specjalne okoliczno軼i.

 Rada do wprowadzenia w 篡cie Konstytucji o 鈍i皻ej liturgii pragn帷 realizowa polecenie KL o „obfitszym zastawieniu dla wiernych sto逝 S這wa Bo瞠go i szerszym udost瘼nieniu im skarbca biblijnego” (51) postanowi豉 w listopadzie 1965 r. za aprobat Ojca 鈍. zwr鏂i si do poszczeg鏊nych episkopat闚 z poleceniem, by przygotowa造 w豉sne zestawy czyta (Ordo lectionum) na dni powszednie i przes豉造 je do zatwierdzenia przez Rad.

 Tymczasem zesp馧 roboczy Rady zajmuj帷y si czytaniami biblijnymi we Mszy 鈍. dokona ju zleconego sobie dzie豉 i pod kierunkiem   C.   V a g a g g i n i' e g o   i   V.   F o n t a i n e' a   przygotowa nowy zestaw czyta na niedziele, 鈍i皻a i dni powszednie ca貫go roku. W czerwcu 1967 r. sporz康zono schemat zawieraj帷y 94 tablice, kt鏎e zawiera造 zestawione obok siebie perykopy r騜nych obrz康k闚 w ca貫j tradycji liturgicznej. Sporz康zenie schematu poprzedzi造 szerokie badania duszpasterskie. Za zgod i staraniem Ojca 鈍. schemat ten wydano drukiem i rozes豉no do przewodnicz帷ych Krajowych Komisji Liturgicznych oraz oko這 800 ekspert闚 w sprawach egzegezy biblijnej i duszpasterstwa, wyznaczonych przez tych瞠 przewodnicz帷ych. Wszyscy oni mieli nades豉 swoje uwagi i spostrze瞠nia. Schemat ten dor璚zono r闚nie ojcom Synodu Biskup闚. Dotychczas wypowiedzia這 si 440 ekspert闚. Liczba ich uwag dochodzi do 6600. S to spostrze瞠nia bardzo przydatne dla ponownego i ostatecznego zredagowania ksi璕i czyta mszalnych.

 Nakaz KL „szerszego otwarcia skarbca biblijnego” oraz zasmakowanie w Pi鄉ie 鈍., kt鏎e zrodzi這 si w鈔鏚 wiernych pod wp造wem nowych czyta mszalnych przeznaczonych na dni powszednie, wzbudzi造 pragnienia posiadania r闚nie innych perykop biblijnych, przeznaczonych na specjalne okoliczno軼i i okazje.

 Niekt鏎e zespo造 ekspert闚 i duszpasterzy w r騜nych krajach przygotowa造 takie schematy, kt鏎e przez niekt鏎e konferencje biskup闚 zosta造 ju wprowadzone w 篡cie, po otrzymaniu zatwierdzenia przez Rad.

 Aby takie schematy czyta mog造 wej嗆 w 篡cie, wymagane jest zwr鏂enie si konferencji biskup闚 do Rady z pro軸 o zatwierdzenie. 畝den kap豉n nie mo瞠 na w豉sn r瘯 pos逝giwa si tymi schematami w liturgii.

 Rada publikuje jednak te schematy z rado軼i, poniewa uwa瘸 je za bardzo po篡teczne; stanowi one bowiem doskona貫 uzupe軟ienie zestawu czyta mszalnych na dni powszednie i wzbogacaj ten zbi鏎 o nowe czytania, przeznaczone na specjalne okazje. S to schematy przeznaczone na nast瘼uj帷e okoliczno軼i:

  1. M s z e   w o t y w n e   o   N a j  w.   S e r c u   J e z u s a.
    Podano tu l lekcj ze Starego Testamentu, 7 z Nowego Testamentu, 9 酥iew闚 responsorycznych, 7 allelujatycznych, 9 perykop ewangelicznych.
  2. M s z e   k u   c z c i   N a j  w.   M a r y i   P a n n y.
    Zestaw perykop „maryjnych” zawiera 19 lekcji ze St. T., 10 z N. T., 27 酥iew闚 responsorycznych, 10 酥iew闚 allelujatycznych i 17 perykop ewangelicznych.
  3. M s z e   n a   B i e r z m o w a n i e.
    Grupa ta zwiera 5 lekcji ze St. T., 12 z N. T., 17 酥iew闚 responsorycznych i 12 tekst闚 Ewangelii. Dodano tu uwag, 瞠 ze wzgl璠u na kr鏒ki ryt Bierzmowania w dzisiejszej formie, nale瘸這by urz康zi przynajmniej liturgi s這wa jako ryt wprowadzaj帷y, je瞠li ze wzgl璠u na specjalne okoliczno軼i nie b璠zie mo積a udziela Bierzmowania w czasie Mszy 鈍. W tym celu mog by przydatne podane tam perykopy.
  4. M s z e    w i  c e    k a p  a  s k i c h.
    Przygotowano na 鈍i璚enia diakonatu potr鎩ne czytania (2 lekcje i Ewangelia) oraz specjalne na okres Wielkanocy. Na 鈍i璚enia prezbiteratu – dwie serie potr鎩nych czyta i jedn seri na okres Wielkanocy. Podobnie na konsekracj biskupa podano podw鎩ny zestaw czyta. Oddzielny zestaw przygotowano na 鈍i璚enia diakonatu i prezbiteratu w czasie tej samej Mszy, uwzgl璠niaj帷 okres wielkanocny w specjalnych czytaniach. Tu umieszczono r闚nie 4 warianty 酥iew闚 mi璠zylekcyjnych.
  5. M s z e   z a   n o w o  e  c  w.
    Zbi鏎 ten zawiera 7 lekcji ze St. T., 9 lekcji z N. T., 7 酥iew闚 responsorycznych, 4 allelujatyczne i 10 perykop ewangelicznych.
  6. M s z e   z a   z m a r  y c h   i   p o g r z e b   d o r o s  y c h.
    Mamy tu wyb鏎 13 lekcji ze St. T., 20 lekcji z N. T., 18 酥iew闚 mi璠zylekcyjnych, r闚nie Alleluja i 29 perykop ewangelicznych.
  7. P o g r z e b   d z i e c i.
    Podano tu tylko 3 lekcje z Nowego Test., 4 酥iewy resp., 2 allelujatyczne i 3 perykopy ewangeliczne.
  8. M s z e   o   j e d n o     c h r z e  c i j a n.
    Na msze wotywne o jedno嗆 chrze軼ijan podano 1 lekcj ze St. T., 8 lekcji z N. T., 15 酥iew闚 resp. i 8vallelujatycznych, 6 antyfon aklamacyjnych (gdy nie ma Alleluja) oraz 5 perykop ewangelicznych.
  9. M s z e   d l a   d z i e c i   i   m  o d z i e  y.
    Zbi鏎 czyta mszalnych dla dzieci i m這dzie篡 zawiera po jednej lekcji i Ewangelii na wszystkie niedziele roku liturgicznego, po jednym 酥iewie resp. na ka盥y okres liturgiczny, 9 酥iew闚 allelujatycznych i 4 antyfony aklamacyjne.
  10. M s z e   d l a   d z i e c i   i   m  o d z i e  y   p o d c z a s   f e r i i   l e t n i c h.
    Ten ostatni zestaw czyta i 酥iew闚 u這穎ny jest wg 22 nast瘼uj帷ych temat闚: 1. Przyrzeczenie. 2. S逝瘺a Bo瘸. 3. S逝瘺a Ko軼io這wi. 4. S逝瘺a Ojczy幡ie. 5. Mi這嗆 bli幡iego. 6. P這mienna odpowied. 7. Czujno嗆. 8. S逝瘺a. 9. Powo豉nie i 篡cie wodza. 10. O Ewangelii do m這dzie鎍闚. 11. Szczero嗆. 12. Wielkoduszno嗆. 13. Przyja潯. 14. Go軼inno嗆. 15. Pos逝sze雟two. 16. Rado嗆. 17. Ub鏀two. 18. Prostota. 19. Droga. 20. Namiot (Przybytek). 21. Objawienie Bo瞠 w stworzeniu. 22. Cz這wiek i 鈍iat w historii Zbawienia.

 Grup czyta „maryjnych” poprzedza d逝窺zy wst瘼, uzasadniaj帷y tak bogaty wyb鏎 perykop na Msze ku czci N.M.P.

 W Konstytucji dogmatycznej o Ko軼iele „Sob鏎 鈍i皻y napomina wszystkich syn闚 Ko軼io豉, aby szczerze popierali kult B這gos豉wionej Dziewicy, szczeg鏊nie liturgiczny” (nr 67). Zach璚a dalej Sob鏎, by kult ten „pochodzi z prawdziwej wiary” (tam瞠) i aby „pilnie studiowano Pismo 鈍.”, albowiem Pismo 鈍. Starego i Nowego Testamentu oraz czcigodna Tradycja w spos鏏 coraz bardziej jasny przedstawiaj i naocznie ukazuj rol Matki Zbawiciela w ekonomii zbawienia (tam瞠, nr 55). O ksi璕ach za Starego Test. wyra幡ie m闚i si, 瞠 „te pradawne dokumenty, je瞠li odczytuje si je w Ko軼iele i je瞠li w 鈍ietle p騧niejszego, pe軟ego objawienia si je rozumie, ujawniaj z biegiem czasu coraz ja郾iej posta niewiasty Matki Odkupiciela” (tam瞠).

 Nie ma lepszego miejsca dla zastawienia wiernym sto逝 Pisma 鈍. jak czytanie i wyja郾ianie go w czasie Mszy 鈍. Dlatego w przygotowaniu nowego lekcjonarza mszalnego Rada po這篡豉 wielki nacisk na ponowne zbadanie czyta zawartych w formularzach mszalnych ku czci N.M.P. Chodzi o to, by 瘸den tekst, kt鏎y ma tu jakie znaczenie a dotyczy „roli N.M.P. w ekonomii zbawienia”, nie zosta pomini皻y, jak r闚nie, by 瘸den z wybranych tekst闚 „nie wprowadzi w b陰d co do prawdziwej nauki Ko軼io豉” (tam瞠, nr 67) braci od陰czonych lub jakichkolwiek innych ludzi.

 W okresie przygotowania zestawu czyta na niedziele i 鈍i皻a Rada bardzo ch皻nie przyj窸a pro軸 o przygotowanie zbioru najwa積iejszych perykop, kt鏎e mog造by s逝篡 jako czytania w czasie Mszy 鈍. ku czci N.M.P. Chodzi r闚nie o to, by ju obecnie mo積a si by這 nimi pos逝giwa we Mszach wotywnych, kt鏎e prawie codziennie odprawiaj si w miejscach pielgrzymkowych, posiadaj帷ych taki przywilej.

 W ten spos鏏 wierni uczestnicz帷 we Mszy 鈍. otrzymaj szersze i bardziej pog喚bione pouczenie „dotycz帷e dar闚 i przywilej闚 B這gos豉wionej Dziewicy”, a serca ich dzi瘯i nauce zostan poci庵ni皻e „do synowskiej mi這軼i ku Matce naszej oraz do na郵adowania Jej cn鏒” (tam瞠).

Na podstawie Notitiae nr 38     
oprac. ks. Bronis豉w Mokrzycki SJ

 

 

 

 

Biuletyn Odnowy Liturgii w: Collectanea Theologica 38:1968, f. IV, s. 87-88.

I. DOKUMENTY ODNOWY

Oprac. J.[霩ef] Wilk

2. List przewodnicz帷ego Rady Liturgicznej kard.  B.   G u t   do Konferencji Episkopatu W這ch

 Dnia 2 lutego 1968 r. kardyna Benno   G u t,   przewodnicz帷y Consilium ad exsequendam Constitutionem de Sacra Liturgia przes豉 list na r璚e Sekretarza Generalnego Konferencji Episkopatu W這ch. List ten zawiera pewne wskaz闚ki, kt鏎e mog sta si pomocne w dziele odnowy liturgicznej w innych tak瞠 regionach. Na wst瘼ie kardyna zaznacza, 瞠 z uwag przeczyta relacj Komisji Liturgicznej Episkopatu W這ch. Pochwala wysi趾i w poszukiwaniu dr鏬 odnowy wskazanej przez Sob鏎. Id帷 za wol Ojca 鈍. przesy豉 jednak kilka uwag, kt鏎e w tym dziele maj sta si przedmiotem szczeg鏊nej troski.

 1. Poniewa odnowiona Liturgia ma przemawia do ludzkich dusz j瞛ykiem bliskim i sugestywnym, jest rzecz konieczn i nieodzown podj望 staranie o rozw鎩, jak tylko to mo磧iwe, muzyki sakralnej, a zw豉szcza 酥iewu ludu.

 Liturgia w j瞛yku 豉ci雟kim, tam gdzie ma by ona zachowana, ma nadal z ca造m pietyzmem stara si o cenn spu軼izn 酥iewu gregoria雟kiego i ko軼ielnej polifonii, daj帷 jednak miejsce i wsp馧czesnej muzyce inspirowanej przez tamte. Nie mo積a bowiem pozwoli na zaniedbanie tak wa積ego czynnika, jakim w 篡ciu Ko軼io豉 by zawsze dobry repertuar gregoria雟kiego 酥iewu. Nale篡 wi璚 do obowi您k闚 Komisji Liturgicznej tak u這篡 program, by nie zabrak這 w nim Credo czy Pater noster wykonywanych przez lud w melodii gregoria雟kiej. (KL 54; Instr. Inter Oecumenici 59; Instr. Musicam sacram 47).

 Liturgia w j瞛yku narodowym stawia nowe zadania: dostosowania melodii do rytmiki j瞛yka ojczystego, oraz wydobycia z nowych form ca貫go czaru i si造 zawartej w tradycyjnej spu軼i幡ie. Takie jest w豉郾ie 篡we pragnienie Ojca 鈍. i st康 ka盥e zgromadzenie liturgiczne czy to w katedrze, czy w ubogim wiejskim ko軼i馧ku, ma zachowa przynajmniej minimum 酥iewu: SanctusPater noster.

 Nauk i praktyk 酥iewu nale篡 kultywowa przede wszystkim w seminariach, nast瘼nie w instytutach religijnych i stowarzyszeniach katolickich (Musicam sacram 18). Ojciec 鈍. pragnie te wznowienia czy te za這瞠nia jakiego organu na stopniu narodowym, kt鏎y by obj掖 trosk muzyk i 酥iew w s逝瘺ie kultu, jak to np. we W這szech przez wiele lat czyni這 Stowarzyszenie 鈍. Cecylii. Zadaniem tego organu by豉by organizacja, programowanie i koordynowanie pracy, zw豉szcza braterska wsp馧praca z Komisjami Liturgicznymi (Musicam sacram 25, 69). Ponadto organizowa豚y on kongresy, zjazdy, r騜nego rodzaju tygodnie i dnie studi闚 i pracy, a wszystko po to, by przez pi瘯ny liturgiczny 酥iew ludu tchn望 nowe si造 i pi瘯no w nasze zgromadzenia liturgiczne.

 2. Scholae cantorum zak豉da nale篡 wsz璠zie, nawet w ma造ch parafiach (Musicam sacram 19b). Ich cel jest podw鎩ny: pomaga i podtrzymywa 酥iew zgromadzenia oraz wyr璚za zgromadzenie w tych 酥iewach, gdzie zgromadzenie nie mo瞠 lub nie jest w stanie 酥iewa. Nie wyklucza si przez to innej, bardziej w豉snej dzia豉lno軼i scholi, byle tylko zawsze mie na uwadze przepis Instrukcji Musicam sacram (16c, 20) 瞠: „nie ma to by przeszkod czy wy陰czaniem ludu; owszem ma si robi wszystko, by lud m鏬 swoj rol w ca這軼i wype軟i”.

 3. Nale篡 podj望 starania o wyszkolenie kantor闚 – przewodnik闚 (Mus. sac. 21) w specjalnie do tego celu zak豉danych szko豉ch. Mog to by m這dzie鎍y lub ludzie dojrzali, kt鏎zy potrafiliby ze znajomo軼i i w duchu religijnym intonowa i kierowa 酥iewem zgromadzenia, jak r闚nie wykona oddzieln swoj parti. Ich przyk豉d ma by zach皻 dla ludzi, kt鏎zy cz瘰to w 酥iewie nie bior udzia逝.

 4. Nie wolno te zaniedba formacji organist闚 parafialnych. W tym celu nale篡 stara si o zak豉danie odpowiednich szk馧. S逝瘺a organisty bowiem jest nie tylko czym po篡tecznym, ale wr璚z nieodzownym w zgromadzeniu liturgicznym. Ma on wspomaga w 酥iewie oraz wytwarza nastr鎩 uroczysty i radosny, w豉軼iwy liturgicznej akcji.

 5. Inna troska, kt鏎a spoczywa na sercu Ojca 鈍., to przygotowanie i formacja m這dzie鎍闚 na lektor闚, nie tylko jako proklamator闚 S這wa Bo瞠go, ale jako o篡wiaj帷ych ca貫 zgromadzenie. W tym celu nale篡 prowadzi specjalne kursy. Lektor nie mo瞠 improwizowa. Powinien wi璚 otrzyma stosowne instrukcje i przej嗆 獞iczenia dykcyjne (tak瞠 przy u篡ciu mikrofonu). Trzeba te uzmys這wi im to, 瞠 wyb鏎 na lektora nak豉da codzienny obowi您ek przygotowywania tekst闚, bo cho j瞛yk rodzimy czyni je zrozumia造mi, to jednak nie s one 豉twe i trzeba je przygotowa, je瞠li ma to by rzeczywi軼ie proklamacja S這wa Bo瞠go.

 6. Szczeg鏊n te trosk nale篡 otoczy grupy tzw. Pueri cantores, kt鏎zy specyficznym swym 酥iewem przydaj celebracji liturgicznej swoistego blasku. „Bez g這s闚 dzieci璚ych modlitwa Ko軼io豉 – wsp鏊noty chrze軼ija雟kiej by豉by jaka uboga; na odwr鏒, wsparta nimi, staje si godna, by by wys逝chan w niebie i na ziemi” – powiedzia Ojciec 鈍. Pawe VI (19.VII.1967).

 7. W ko鎍u Ojciec 鈍. 篡czy sobie gor帷o, by wraz ze staraniem o pi瘯no 酥iewu, sz豉 w parze troska o artystyczne pi瘯no gestu liturgicznego (alokucja do zjazdu „Arte sacra e Liturgia” 4.I.1967). Jest to sprawa i dobrego gustu, i pe軟ej wiary uwagi na wszystko, co nale篡 do kultu Bo瞠go. Ministranci i lektorzy maj by wychowywani w dobrym u這瞠niu, zami這waniu do porz康ku i precyzji, wyp造waj帷ym ze skupienia i ducha wiary. St康 te powinni sta si przedmiotem najwi瘯szej troski ze strony kleru.

Na podstawie Notitiae 39 (IV, 1968) s. 95-98
oprac. ks. J.[霩ef] Wilk                    

 

 

 

 

Biuletyn Odnowy Liturgii w: Collectanea Theologica 38:1968, f. IV, s. 88-89.

I. DOKUMENTY ODNOWY

Bp Kazimierz J霩ef Kowalski

3. Dekret Biskupa Che軛i雟kiego w sprawie koncelebry kap豉n闚

 Coraz wi璚ej przyjmuje si praktyka regulowania koncelebry przez biskup闚 w drodze og鏊nych zarz康ze okre郵aj帷ych wypadki, w kt鏎ych mo積a koncelebrowa. Przyk豉dem tej praktyki jest dekret Biskupa Che軛i雟kiego, kt鏎y przytaczamy poni瞠j w pe軟ym brzmieniu:

Biskup Che軛i雟ki
L. dz. 117/68/Crd.

Pelplin, dnia 22 kwietnia 1968 r.  

 Jakkolwiek na podstawie ostatniej instrukcji, dotycz帷ej pobo積o軼i eucharystycznej, ka盥y kap豉n zachowuje swoje prawo do indywidualnego celebrowania Mszy 鈍., niemniej koncelebra uwydatnia wybitnie jedno嗆 stanu kap豉雟kiego, pot璕 modlitwy liturgicznej wsp鏊nej oraz zwi您ek kap豉n闚 z Chrystusem i z Ludem Bo篡m. Nadto koncelebra rozwi您uje w powa積ej mierze trudno軼i, kt鏎e istniej tam, gdzie wi瘯sza ilo嗆 kap豉n闚 przebywa czy to na rekolekcjach, czy te celem za篡wania godziwego odpoczynku.

 Tote niniejszym dekretem upowa積iam do koncelebry kap豉n闚, kt鏎zy b璠 odprawia Msze 鈍.:

  1. w Bazylice katedralnej pelpli雟kiej;
  2. w parafiach tych dekanat闚 diecezji Che軛i雟kiej, jakie s uznane za dekanaty turystyczne czyli wczasowe (Gdynia-Po逝dnie, Gdynia-P馧noc, Puck, Wejherowo, 真kowo, Kartuzy, Ko軼ierzyna-Chojnice, Kamie, Tuchola, 安iecie, Brodnica);
  3. w ko軼io豉ch diecezji Che軛i雟kiej, w kt鏎ych odbywaj si zjazdy albo odprawy duchowie雟twa.

 Warunkiem godnej koncelebry jest zachowanie instrukcji o koncelebrze, wydanej przez 安i皻 Kongregacj Obrz璠闚.

 Dekret niniejszy wa積y jest na trzy lata.

 Dan w Pelplinie, w uroczysto嗆 鈍. Wojciecha, dnia 23 kwietnia r. P. 1968.

Kazimierz J霩ef Kowalski
Biskup Che軛i雟ki     

 

 

 

 

Biuletyn Odnowy Liturgii w: Collectanea Theologica 38:1968, f. IV, s. 89-91.

PROBLEMY ODNOWY

Franciszek Blachnicki

1. Odnowa liturgii a odnowa 篡cia chrze軼ija雟kiego

 W realizowaniu programu odnowy liturgii w duszpasterstwie mo積a wyodr瑿ni trzy fazy wzgl璠nie etapy.

 W pierwszym etapie w centrum zainteresowania i wysi趾闚 znajduje si sprawa samego obiektywnego wykonania liturgii wed逝g nowych przepis闚 od strony tych, kt鏎zy j sprawuj. Z tym 陰czy si sprawa poznania nowych przepis闚, wyja郾ienia w徠pliwo軼i, wyuczenia si nowego sposobu celebrowania, wyszkolenia ministrant闚, lektor闚 i innych pomocnik闚, przygotowania odpowiednich tekst闚, sprawienia nowego o速arza, odpowiedniej adaptacji wn皻rza 鈍i徠yni itp., itp.

 Na drugim etapie problemem g堯wnym staje si wychowanie wiernych do czynnego uczestnictwa w odnowionej liturgii. Tu nale膨 takie zadania, jak wyuczenie 酥iew闚 i recytacji, przyzwyczajenie do odpowiednich postaw a przede wszystkim pouczenie przez odpowiedni katechez (komentarz, homilia) o g喚bszym sensie zmian w liturgii ivuczestnictwa w niej. Celem tej katechezy jest ostatecznie doprowadzenie wiernych do wewn皻rznie zaanga穎wanego, modlitewnego wsp馧prze篡wania i wsp馧sprawowania liturgii.

 Po okresie d逝窺zych wysi趾闚 nad realizacj pierwszego i drugiego etapu odnowy liturgii, po okresie radowania si owocami tych trud闚, nadchodzi zwykle okres kryzysu, w kt鏎ym osi庵ni皻e rezultaty zaczynaj si wydawa niewystarczaj帷e, je瞠li nie wprost problematyczne.

 Przed duszpasterzem staje wtedy pytanie: co dalej? Wierni ju umiej 酥iewa, recytowa, nie s ju niemymi widzami. Ale te nie s jeszcze ca趾owicie w tym wszystkim obecni. Mimo wszystko ca豉 odnowa pozostaje gdzie na powierzchni tego, co mo瞠 by osi庵ni皻e zewn皻rzn tresur. Wierni zaczynaj si przyzwyczaja, nu篡 i nudzi. Zewn皻rznie wszystko poprawnie, sprawnie i pi瘯nie si odbywa, ale czego w tym wszystkim brak, nie ma w豉軼iwego ducha i g喚bi prze篡.

 Wtedy duszpasterz jasno musi sobie u鈍iadomi, na czym polega trzeci, najtrudniejszy, a zarazem decyduj帷y etap realizacji odnowy liturgii. Chodzi o stworzenie pomostu pomi璠zy liturgi a 篡ciem, pomi璠zy odnow liturgii a odnow 篡cia chrze軼ija雟kiego. Uczestnictwo w liturgii, zw豉szcza sakramentalnej, polega w swej najg喚bszej istocie na wszczepieniu w nowe 篡cie Chrystusa Zmartwychwsta貫go przez uczestnictwo w Jego Duchu. W liturgii otrzymuje chrze軼ijanin form nowego 篡cia, zal捫ek tego nowego 篡cia i zdolno嗆 wzrastania w mocy tego 篡cia. To nowe 篡cie zawarte jest najpierw w znakach sakramentalnych jako obiektywna rzeczywisto嗆. Przyj璚ie tego znaku jednak瞠 wzywa i zobowi您uje do wsp馧urzeczywistniania tego, w czym si partycypuje za jego po鈔ednictwem.

 Znak liturgiczny wg   V a g a g g i n i' e g o   nie tylko posiada te trzy wymiary, 瞠 wskazuje na przesz這嗆 historii zbawienia, na aktualne dzia豉nie dzie豉 zbawczego w uobecnionym misterium i na przysz陰 pe軟i eschatologiczn. Posiada on jeszcze ten czwarty wymiar, 瞠 jest znakiem zobowi您uj帷ym i normatywnym w odniesieniu do 篡cia chrze軼ija雟kiego, znakiem domagaj帷ym si wsp馧urzeczywistniania otrzymanej nowej formy 篡cia w Chrystusie i w Duchu 安i皻ym.

 W listach 鈍. Paw豉, tak cz瘰to czytanych w liturgii, ukazywane jest to nowe 篡cie wyrastaj帷e z wszczepienia w Chrystusa i Jego paschaln tajemnic. 安. Pawe nazywa to 篡cie 篡ciem w Chrystusie albo 篡ciem wed逝g Ducha i szkicuje w spos鏏 bardzo konkretny wymagania tego 篡cia, przeciwstawiaj帷 je „篡ciu wed逝g cia豉”, wed逝g „starego cz這wieka”.

 Ot騜 trzeci etap realizacji odnowy liturgii polega w豉郾ie na ukazywaniu konsekwencji 篡ciowych uczestnictwa w misterium Chrystusa i na podejmowaniu wysi趾闚 duszpastersko-wychowawczych zmierzaj帷ych do urzeczywistnienia w 篡ciu codziennym wiernych skupiaj帷ych si wok馧 o速arza wymaga nowego 篡cia.

 Je瞠li zabraknie tych wysi趾闚, je瞠li nie b璠zie si pracowa這 konsekwentnie nad usuni璚iem dysharmonii pomi璠zy prze篡wan w liturgii now form 篡cia a rytmem 篡cia codziennego – nieuchronnie b璠zie si pog喚bia kryzys odnowy liturgii wskazany powy瞠j.

 Wysi趾i duszpasterskie zmierzaj帷e do stworzenia pomostu pomi璠zy odnow liturgii a odnow 篡cia chrze軼ija雟kiego musz i嗆 w kierunku potr鎩nym: odnowy obyczaju chrze軼ija雟kiego, o篡wienia czynnej mi這軼i bli幡iego oraz odbudowy wsp鏊noty chrze軼ija雟kiej. Czysto嗆 obyczaj闚, uczynna mi這嗆 i braterska wsp鏊nota, to trzy oczekiwane owoce odnowy liturgii, b璠帷e zarazem kryterium jej autentyczno軼i.

 Trzeba zacz望 chyba od ukazywania wiernym konkretnych wymog闚 obyczaju chrze軼ija雟kiego, wynikaj帷ych z faktu przynale積o軼i do Chrystusa w Duchu 安i皻ym. Za przyk豉dem 鈍. Paw豉 nale篡 wi璚 odwa積ie pi皻nowa uczynki, „jakie rodz si z cia豉: nierz康, nieczysto嗆, wyuzdanie, uprawianie ba逕ochwalstwa, czary, nienawi軼i, sp鏎, zawi嗆, wzburzenie, niew豉軼iwa pogo za zaszczytami, niezgody, roz豉my, zazdro軼i, pija雟twa, hulanki i tym podobne” (Gal 5, 16-21). Te „uczynki cia豉” s nagminne w鈔鏚 dzisiejszych chrze軼ijan, cho nosz nieco inne, nowoczesne nazwy jak: alkoholizm, narkomania, seksualizm, materializm praktyczny, karierowiczowstwo itp. Dobrze poj皻a odnowa liturgii musi wi璚 prowadzi do konkretnego rozpoznania dzisiejszych objaw闚 rozprz篹enia obyczaju chrze軼ija雟kiego i do wskazania postaw i cn鏒, jakie musz wvsobie i w 篡ciu spo貫cznym wypracowa ci, kt鏎zy z Eucharystii czerpi nowe 篡cie. Wymagania czynnej mi這軼i bli幡iego s tak niedwuznacznie ukazane w Pi鄉ie 鈍. jako sprawdziany przynale積o軼i do Chrystusa, 瞠 nie trzeba traci s堯w na wykazywanie, i musz one by naturalnym przed逝瞠niem nale篡tego uczestnictwa w liturgii. Caritas i diakonia musz znale潭 si w 鈍iadomo軼i wiernych jako istotne elementy czynnego uczestnictwa w liturgii. Wsp鏊nota za prze篡wana znaku zgromadzenia eucharystycznego musi przed逝瘸 si i owocowa w innych wsp鏊notach chrze軼ija雟kich poza liturgi, szczeg鏊nie we wsp鏊nocie rodziny chrze軼ija雟kiej.

 Je瞠li wvpowy窺zy spos鏏 w pe軟i konsekwentnie pojmie si zadanie odnowy liturgii, nie trudno b璠zie przyj望 posoborowy postulat wok馧 liturgii ze鈔odkowanej dzia豉lno軼i duszpasterskiej, dla kt鏎ej liturgia b璠zie 廝鏚貫m i szczytem.

Ks. Franciszek Blachnicki, Lublin

 

 

 

 

Biuletyn Odnowy Liturgii w: Collectanea Theologica 38:1968, f. IV, s. 91-92.

PROBLEMY ODNOWY

Pawe Sczaniecki

2. Homilia mi璠zy liturgi a 篡ciem

 Trafna wizja Mszy 鈍. u豉twia prac temu, kto na ambonie chce o niej m闚i. Bez w徠pienia musi on mie dobr teologi, ale r闚nie cenne jest, gdy przestudiuje struktur Mszy 鈍. O tym chcemy m闚i, bo niestety literatura przedmiotu nie uwydatni豉 tego zagadnienia w spos鏏 nale篡ty. Na og馧 autorzy przedstawiaj Msz 鈍. w spos鏏 statyczny. Nawet   J.   A.   J u n g m a n n   omawia jej sk豉dniki w kolejnych rozdzia豉ch. Missarum Sollemnia s nieocenione jako encyklopedia podr璚zna, ale czytelnik, je郵i tylko zada sobie trud przestudiowania ca這軼i, czuje si zdezorientowany. Autor nie da mu pewno軼i, co w鈔鏚 powodzi informacji by這 najwa積iejsze.

 Inaczej stawia spraw S.   W i n t e r s w y l   (Laienliturgik). Autor ten ma zwyczaj pyta o to w豉郾ie, co najwa積iejsze, i dlatego w roku liturgicznym omawia wpierw Wielkanoc, a w analizie obrz璠闚 mszalnych zaczyna od kanonu. Metoda powy窺za daje du穎 tym zw豉szcza, kt鏎zy przeczytaj ca這嗆 do ko鎍a. Jednak瞠, mimo te zalety, razi w uj璚iu brak dynamizmu.

 Na my郵i, kt鏎e chc tu przedstawi, wywar豉 wp造w lektura ksi捫eczki   J.   B r i n k t r i n e,   Msza 鈍i皻a, Warszawa 1967. Autor, wytrawny liturgista, przedstawi w kilku wypadkach sk豉dniki Mszy 鈍. z ich wewn皻rznymi powi您aniami. Chocia nie we wszystkim   B r i n k t r i n e   okaza si konsekwentnym, podejmiemy jego my郵 i spr鏏ujemy uzupe軟i dla naszych potrzeb homiletycznych.

 Zasadnicz tez sformu逝jemy w dw鏂h zakresach: 軼i郵ej w odniesieniu do Mszy 鈍. lub szerzej w陰czaj帷 j w ca貫 篡cie. Po篡tecznym wi璚 jest spojrze na Msz 鈍. jako na ca造 szereg cz御tek, z kt鏎ych ka盥a poprzednia ma zadanie przygotowa kt鏎捷 z nast瘼nych. Homileta skorzysta, gdy przestudiuje w sk豉dnikach Mszy 鈍. ten wymiar, kt鏎y zwraca ku przysz這軼i: Znak krzy瘸 na pocz徠ku zapowiada t wielk akcj eucharystyczn, kt鏎a uobecni ofiar krzy穎w Odkupiciela. Confiteor przygotowuje serca do przysz貫j Komunii 鈍. Ofiarowanie –r闚nie jest w s逝瘺ie Przemienienia, kt鏎e nast徙i i Komunii 鈍. Mo積a mno篡 przyk豉dy, ale id幟y naprz鏚. Ca豉 Msza 鈍. jest zbudowana w ten spos鏏.

 Zasad mo積a rozszerzy na ca這嗆 chrze軼ija雟kiego 篡cia. Ju Chrzest 鈍. przeznacza nas do liturgii, upowa積ia do komunikowania. Dzie這 przygotowania rozpoczyna si nawet teoretycznie przed Chrztem w okresie katechumenatu.

 W naszych czasach, katechumenat rozci庵a si na ca貫 nasze 篡cie. Oto przygotowanie pierwszej spowiedzi i Komunii, p騧niej bierzmowanie, ma鹵e雟two. Rekolekcje wielkopostne przygotowuj wielkanocn Komuni, aby by豉 jak najlepsza. Komuni 鈍. przygotowuje poprzedzaj帷a spowied, dobre 篡cie, post eucharystyczny, cho熲y mia trwa tylko godzin.

 Teraz przejdziemy do drugiej cz窷ci naszych rozwa瘸. Na pewno, wa積ym, mo瞠 nawet g堯wnym obok ofiary celem Mszy 鈍. jest Komunia 鈍.

 W niejednym modlitewniku znajdziemy s這wa, kt鏎e budz wra瞠nie, 瞠 wraz z Komuni wszystkie t瘰knoty si spe軟i造, czas si zatrzyma, katolik trwa w modlitwie dzi瘯czynnej.

 Inaczej przedstawia si sprawa w 鈍ietle modlitw mszalnych: ukazuj one ofiar i Komuni 鈍. jako przygotowanie tego wszystkiego, co teraz ma nast徙i, a mianowicie wyj軼ie z ko軼io豉 w 篡cie. Nie bez przyczyny t逝maczymy Ite missa est w sensie Id嬈ie z Bogiem, a nawet niekiedy dodajemy 瞠 to wcale nie koniec, mo瞠 raczej pocz徠ek.

 Homileta ma to przed oczyma. Pope軟i wielki b陰d je郵i jego wypowied pojawi si u og馧u s逝chaczy jako dodatek – jeden z wielu – do Mszy 鈍. Przeciwnie, wdzi璚znym zadaniem homilety b璠zie tak rzecz uj望, aby jego s這wa by造 陰cznikiem i wyja郾ieniem. Homilia winna uwydatni wi瞛y mi璠zy sk豉dnikami Mszy 鈍., a jeszcze bardziej te, kt鏎e mieszcz j w po鈔odku 篡cia chrze軼ijanina. Nie bez przyczyny zwyczaj Ko軼io豉 ka瞠 g這si homili po Ewangelii, a przed ofiar – Komuni – i dniem, tygodniem czy 篡ciem naszego s逝chacza. Celem homilii jest niew徠pliwie wyja郾ienie tajemnic Eucharystii, ale niemniej wa積ym jej celem jest powi您anie 篡cia z Msz 鈍., albo Ewangelii poprzez Msz 鈍. z 篡ciem.

 Uprzywilejowanym tematem homilii b璠zie ofiara osobista, po鈍i璚enie, bez kt鏎ego nikt Ewangelii nie b璠zie pos逝sznym, i Komunia 鈍. Ta ze swej strony czyni Ewangeli wykonaln. Homileta wiele po鈍i璚i stara, aby to przekonuj帷o i zrozumiale wy這篡, jednak瞠 d捫y b璠zie do swego celu, kt鏎ym jest 篡cie chrze軼ija雟kie s逝chaczy. W takim uj璚iu Ofiara, Komunia 鈍. i nawet ca豉 Msza 鈍. jest tylko 鈔odkiem i drog kt鏎a przygotowuje i prowadzi. Homilia spe軟i rol tego gestu, kt鏎ym przewodnik wskazuje kierunek. Nie pr鏏ujmy za ka盥ym razem przedstawi wszystkiego, co po drodze si trafi, ani te nie zawsze m闚my wszystko o celu. Przeciwnie, homilia powinna by codzienna, wi璚 kr鏒ka; chleb powszedni, nieodzowny. wprawdzie, ale wymierzony istotn potrzeb.

O. Pawe Sczaniecki OSB, Tyniec

 

 

 

 

Biuletyn Odnowy Liturgii w: Collectanea Theologica 38:1968, f. IV, s. 92-94.

PRAKTYKA ODNOWY

[F. Greniuk]

1. Wyja郾ienia w zwi您ku z Eucharisticum misterium

 „Notitiae” w numerze kwietniowym z 1968 r. zawieraj kilka odpowiedzi na dubia rubrycystyczne z zakresu interpretacji postanowie instrukcji Eucharisticum misterium z dn. 25 maja 1967 r. oraz sposobu odprawiania Mszy 鈍.

 Wypowied zamieszczona pod numerem 109 dotyczy punktu 32 instrukcji. Jest ona odpowiedzi na pytanie, w jakich warunkach mo積a udzieli Komunii 鈍. pod dwiema postaciami kap豉nowi, kt鏎y w tym dniu ju odprawia Msz 鈍.?

 Instrukcja o kulcie tajemnicy eucharystycznej w nr 32,7 przewiduje mo磧iwo嗆 przyj璚ia Komunii 鈍. pod dwiema postaciami przez diakona i subdiakona „wykonuj帷ych sw funkcj liturgiczn we Mszy pontyfikalnej lub uroczystej”. Chodzi tu o rzeczywistych diakon闚 i subdiakon闚. Je郵i wi璚 jaki kap豉n spe軟ia funkcj diakona lub subdiakona po odprawieniu Mszy 鈍. lub maj帷 zamiar j odprawi, nie mo瞠 on tym samym przyj望 Komunii 鈍. pod dwiema postaciami we Mszy 鈍., przy kt鏎ej us逝guje.

 W wypadku koncelebry natomiast interpretacja jest poszerzaj帷a, ze wzgl璠u na uprzywilejowanie tego rodzaju odprawiania Mszy 鈍. Tak wi璚 Komuni 鈍. pod dwiema postaciami mog przyjmowa „wszyscy wype軟iaj帷y rzeczywist funkcj liturgiczn”, chocia瘺y byli kap豉nami, kt鏎zy ju odprawiali lub dopiero mieli odprawia Msz 鈍.

 W wypowiedzi 110 o rozstrzygni璚ie kwestii, czy wobec wystawionego Naj鈍. Sakramentu mo積a odprawia jakie nabo瞠雟two lub odmawia modlitwy ku czci Matki Bo瞠j lub 鈍i皻ych? Dla przyk豉du: czy w czasie nabo瞠雟twa majowego ku czci Maryi mo積a urz康za wystawienie Naj鈍. Sakramentu czy, jak to si zwykle m闚i, takie nabo瞠雟twa mo積a urz康zi z wystawieniem?

 Chodzi o odpowied na pytanie czy jest to zgodne z liter i duchem przepisu instrukcji o kulcie tajemnicy eucharystycznej, skoro w tek軼ie samej instrukcji nie ma zakazu wypowiedzianego wyra幡ie (expressis verbis).

 W odpowiedzi na to pytanie nale篡 uwzgl璠ni pozytywny nakaz instrukcji zawarty w nr 62 kt鏎y nak豉da obowi您ek: „na przeci庵 trwania wyst徙ienia trzeba wszystko wyciszy, aby wierni zatopieni w modlitwie, obcowali i z Chrystusem Panem”. Komentatorowie podkre郵aj, 瞠 przepis ten nale篡 rozumie w znaczeniu, i wierni maj obcowa w czasie wystawienia „jedynie – unice” z Chrystusem Panem. Jakkolwiek tego terminu „jedynie – unice” w samej instrukcji nie ma, to jednak s逝sznie si s康zi, 瞠 taka wy陰czna interpretacja jest w豉軼iwa, gdy odpowiada duchowi dokumentu. W豉軼iwy bowiem cel wsp鏊nej adoracji wystawionego Naj鈍. Sakramentu osi庵a si wtedy, gdy uwaga i modlitwa wiernych b璠zie skierowana ku tajemnicy Eucharystii przez milczenie, czytania g堯wnie biblijne, 酥iewy i modlitwy, wszystkie jednak odpowiednio dobrane i maj帷e za przedmiot tajemnic Eucharystii.

 Jakiekolwiek inne pobo積e 獞iczenia, cho dobre i godne pochwa造 i zalecenia, rozpraszaj uwag wiernych i dlatego nale篡 je urz康za w innym czasie, przed lub po adoracji i benedykcji Naj鈍. Sakramentem.

 Nawet sam r騜aniec nale篡 uwa瘸 za modlitw maryjn, nie za chrystologiczn, a wobec tego tak瞠 nie mo積a go odprawia wobec wystawionego Naj鈍. Sakramentu. Przeciwko takiej interpretacji nie mo瞠 sta na przeszkodzie fakt, 瞠 podczas wymawiania s堯w pozdrowienia anielskiego przy r騜a鎍u rozmy郵a si o tajemnicach Chrystusowych. Istotn bowiem rzecz w modlitwie r騜a鎍owej jest powtarzanie formy modlitewnej skierowanej do Matki Bo瞠j. Inna rzecz, 瞠 takie pojmowanie r騜a鎍a domaga si ponownego; przemy郵enia, aby zapewni wi瘯sz zgodno嗆 mi璠zy s這wami a my郵ami przemawiaj帷ego.

 W 111 wypowiedzi Rada ustosunkowa豉 si do zagadnienia: czy wolno odprawia nieszpory z wystawieniem Naj鈍. Sakramentu? Zdarza si gdzieniegdzie, 瞠 zw豉szcza w niedziele, bezpo鈔ednio po nieszporach, udzielane jest b這gos豉wie雟two eucharystyczne. Po ukazaniu si instrukcji Eucharisticum misterium zmodyfikowano t praktyk w tym duchu, 瞠 urz康za si na pocz徠ku wystawienie Naj鈍. Sakramentu (w Polsce stara praktyka w przeddzie i w dzie odpust闚, Bo瞠 Cia這 itp.), nast瘼nie 酥iewa si nieszpory, a na ko鎍u udziela si b這gos豉wie雟twa eucharystycznego. Takie rozwi您anie jednak Rada uwa瘸 za niezgodne z duchem instrukcji eucharystycznej. Sprawy te mo積a lepiej urz康zi.

 B這gos豉wie雟two eucharystyczne nie mo瞠 uchodzi tylko za konkluzj nieszpor闚, tak jak gdyby by這 mniej wa積e ni nieszpory. Lepiej b璠zie je郵i takie b這gos豉wie雟two b璠zie punktem sta造m programu liturgii niedzielnej, kt鏎e by zach璚a這 wiernych do oddawania Bogu czci. Dlatego po od酥iewaniu nieszpor闚, mo積a urz康zi wystawienie Naj鈍. Sakramentu i po chwili odpowiedniej ciszy, udzieli b這gos豉wie雟twa eucharystycznego. Je瞠li czytanie biblijne z homili mia這 miejsce w czasie nieszpor闚, nie musz ju by powtarzane podczas wystawienia. Gdyby za, uwzgl璠niaj帷 odpowiednie okoliczno軼i miejsca i zwyczaj闚, da這 si urz康zi przerw mi璠zy nieszporami a wystawieniem Naj鈍. Sakramentu – by這by to najlepsze rozwi您anie tego problemu.

 Odpowied 112 dotyczy praktyki ustawiania umbrakulum przed monstrancj podczas kaza wobec Naj鈍. Sakramentu wystawionego na o速arzu. Czy takie umbrakulum nale篡 ustawia w dalszym ci庵u?

 Odpowied Rady idzie po innej linii. Najpierw stwierdzenie i wyja郾ienie pozornie rewolucyjne, zaskakuj帷e: kazania wobec wystawionego Naj鈍. Sakramentu s zakazane. Homilie bowiem czy kr鏒kie napomnienia, o kt鏎ych m闚i instrukcja eucharystyczna, nie s kazaniami, lecz jedynie wyja郾ieniem czytanych tekst闚, „kt鏎e maj prowadzi do wi瘯szej czci tajemnicy eucharystycznej”. Konkretnie wi璚 podczas tych瞠 homilii, jak te czyta biblijnych nie nale篡 ustawia 瘸dnego umbrakulum.

 W nast瘼nej, 113 wypowiedzi Rada ustosunkowa豉 si do pytania: czy w wypadku d逝窺zego wystawienia Naj鈍. Sakramentu mo積a robi wi璚ej ni dwa razy na dzie schowanie do tabernakulum?

 Trudno嗆 pochodzi st康, 瞠 liczniejszy udzia wiernych na nabo瞠雟twach eucharystycznych mo磧iwy jest w dzisiejszych warunkach jedynie w okre郵onych godzinach, a nie w ci庵u ca貫go dnia. Przepisy za zawarte w instrukcji zalecaj unika wystawienia w obecno軼i jednego tylko czy kilku adoruj帷ych. Lepiej jest, o ile to mo磧iwe, urz康zi wsp鏊n adoracj w okre郵onych granicach czasu z liczniejszym jednak udzia貫m wiernych, ni rozbija j dla ma造ch grup w r騜nych porach dnia. W takim wi璚 razie Naj鈍. Sakrament mo瞠 by schowany do tabernakulum na noc i dwukrotnie tylko w ci庵u dnia, tak aby w czasie wystawienia by liczniejszy nap造w wiernych. Cz瘰tsze chowanie Naj鈍. Sakramentu jest zakazane.

 Nic jednak nie stoi na przeszkodzie, aby we wsp鏊notach zakonnych maj帷ych na mocy regu造 codzienn i ca這dzienn adoracj, poza godzinami adoracji wsp鏊nej, niekt鏎zy tylko cz這nkowie zgromadzenia adorowali kolejno Naj鈍. Sakrament.

[Franciszek Greniuk]

 

 

 

 

Biuletyn Odnowy Liturgii w: Collectanea Theologica 38:1968, f. IV, s. 94-95.

PRAKTYKA ODNOWY

Franciszek Greniuk

2. Wyja郾ienia dotycz帷e rubryk mszalnych

 Do鈍iadczenie uczy, 瞠 w przypadku g這郾ego odmawiania lub 酥iewania kanonu, zw豉szcza w j瞛yku narodowym, wierni spontanicznie w陰czaj si do akcji liturgicznej odmawiaj帷 Amen przy konkluzjach poszczeg鏊nych partii modlitwy eucharystycznej. Zachodzi pytanie czy taka praktyka jest dozwolona?

 Ot騜 kanon mszalny jest modlitw do odmawiania tylko przez kap豉na, poniewa jest modlitw nale膨c do przewodnicz帷ego zgromadzenia liturgicznego dzia豉j帷ego in persona Christi. Do niego te, jak dotychczas, nale膨 zako鎍zenia per Christum Dominum nostrum 陰cznie z Amen. Rada uwa瘸, 瞠 trudn jest rzecz jednak przeszkodzi wiernym w spontanicznej odpowiedzi na te konkluzje. Tym bardziej, 瞠 gdyby si ich pouczy這, i w czasie kanonu mszalnego maj nie odpowiada Amen, zachodzi豉by obawa, 瞠 nie odpowiedz tak瞠 na doksologi kanonu. Dlatego nie nale篡 niepokoi wiernych, je瞠li spontanicznie odpowied tak b璠 dawali, do czasu oczywi軼ie daleko ju zaawansowanej i zasadniczej reformy kanonu mszalnego, w czasie kt鏎ej konkluzje takie zostan zupe軟ie usuni皻e.

 Do鈍iadczenie osobiste poucza, 瞠 om闚ion trudno嗆 mo積a omin望 wykonuj帷 odpowiednio konkluzje modlitewne i to zar闚no przy recytacji, jak i 酥iewie kanonu. Nat篹eniem i kadencj g這su oraz tempem wykonania mo積a tak pokierowa akcj, 瞠 nie da si uczestnikom mo磧iwo軼i w陰czenia si (Wyja郾ienie 114).

 Ostatnie, 115, z serii omawianych wyja郾ie uzupe軟ia pewne niedom闚ienia rubrycystyczne drugiej instrukcji wykonawczej do KL, instrukcji z dnia 4 V 1967 r. odno郾ie Mszy za zmar造ch w czarnym kolorze oraz Mszy w dni ferialne.

 Wymieniona instrukcja wprowadza ujednolicenie Mszy za zmar造ch z innymi Mszami w zakresie liturgii rozes豉nia, przewiduj帷 udzielanie we Mszach w czarnym kolorze b這gos豉wie雟twa oraz odmawianie Ite missa est. Pozosta造 jednak w dalszym ci庵u pewne obrz璠y odr瑿ne we Mszach 瘸這bnych takie jak np. opuszczanie ca這wania ksi璕i Ewangelii, opuszczanie b這gos豉wie雟twa wody w ampu販e przed nalaniem do kielicha, czy kl瘯anie podczas odmawiania oracji. Nie b璠zie rzecz sprzeczn z duchem prawa je郵i tak瞠 we Mszach 瘸這bnych ujednolici si wymienione obrz璠y w tym sensie, 瞠 te same normy b璠 zachowywane we wszystkich Mszach 鈍.

 T sam zasad nale篡 zastosowa odno郾ie kl瘯ania podczas oracji w dni ferialne pokutne i we Mszach 瘸這bnych. Odpowiedni jest bowiem rzecz dla czynnego udzia逝 i uwagi wiernych, je郵i nie b璠zie zbyt wielkich r騜nic w tych samych obrz璠ach. Dlatego b璠zie rzecz bardziej odpowiedni, aby nie kl瘯a podczas oracji w dni pokutne i we Mszach 瘸這bnych z wyj徠kiem jednak tych dni i przypadk闚, gdy wierni s zach璚ani do kl瘯ania specjalnym wezwaniem Flectamus genua.

 Przedstawione wyja郾ienia Rady Liturgicznej, jakkolwiek dotycz rzeczy drobnych i na poz鏎 ma這 znacz帷ych, 鈍iadcz o tendencji upraszczania i urealniania przepis闚 rubrycystycznych.

Na podstawie „Notitiae” 39        
oprac. ks. Franciszek Greniuk, Lublin

 

 

 

 

Biuletyn Odnowy Liturgii w: Collectanea Theologica 38:1968, f. IV, s. 95-111.

IV. KRONIKA ODNOWY

Wojciech Danielski

Odnowa liturgii w polskich miesi璚znikach diecezjalnych

 Brak dokumentacji pisanej powoduje, i dzie dzisiejszy odchodz帷 do przesz這軼i, ju po kilku latach dla historyka mo瞠 zatraci swoje znaczenie, jakie mu przypisujemy. Odnowa liturgii, w kt鏎ej uczestniczymy, jest spraw obiektywnie zbyt donios陰 w 篡ciu Ko軼io豉, by鄉y w Polsce mogli zaniedba jej utrwalenia w s這wie pisanym.

 Chcia豚ym zwr鏂i uwag na niedocenione 廝鏚這 dziej闚 najnowszych, jakim s urz璠owe miesi璚zniki diecezjalne. Ich w御ki zasi璕 oddzia造wania powoduje, i doskona貫 cz瘰to dokumenty partykularnego prawa ko軼ielnego, instrukcje duszpasterskie, gruntowne artyku造 miejscowych kap豉n闚 lub t逝maczenia autor闚 obcych mog przej嗆 niedostrze穎ne nawet przez tych, kt鏎zy bardzo ich oczekuj, z zasady bowiem nie s uwzgl璠niane w czasopismach o zasi璕u og鏊nokrajowym, jak „Homo Dei”, „Ateneum Kap豉雟kie” i inne. Temu brakowi pragnie zaradzi niniejsze opracowanie. Taka wymiana do鈍iadcze b璠zie sprzyja豉 integrowaniu pracy duchowie雟twa polskiego. Cho熲y bowiem poza w豉軼iw diecezj instrukcja czy dekret nie nabra造 charakteru obowi您uj帷ego, b璠 nadawa orientacj, a autorom przynios satysfakcj szerszej przydatno軼i ich opracowa.

 W Polsce ukazuje si obecnie 21 miesi璚znik闚, wzgl璠nie dwumiesi璚znik闚 diecezjalnych o zr騜nicowanej obj皻o軼i, przeci皻nie 32 stron. Do嗆 cz瘰to zdarzaj si numery 陰czne, np. 4-8, tj. kwiecie-sierpie, spowodowane op騧nieniem cyklu wydawniczego, jednak zachowana jest liczba 12 numer闚 miesi璚znika rocznie.

 Podstaw naszych bada stanowi nast瘼uj帷e czasopisma, kt鏎e w tek軼ie cytujemy wed逝g skr鏒u nazwy stolicy diecezji wraz z numerem zeszytu i rokiem, podawanym tak tylko dla uproszczenia czytelnikowi poszukiwa oddzielnego zeszytu, cho poprawno嗆 metodyczna wymaga豉by tomu, rocznika i strony. Tak wi璚 4/67 oznacza: R. 1967, nr 4.

Cz瘰t. – Cz瘰tochowskie Wiadomo軼i Diecezjalne, mies. od Rocz. 38(1964)
Gda雟k – Miesi璚znik Diecezjalny Gda雟ki, mies. 8(1964)
Gniezno – Wiadomo軼i Archidiecezji Gnie幡ie雟kiej, mies. 19(1964)
Gorz闚 – Gorzowskie Wiadomo軼i Ko軼ielne, mies., 8(1964)
Katow. – Wiadomo軼i Diecezjalne (Katowice), mies. 32(1964)
Kielce – Kielecki Przegl康 Diecezjalny, dwumiesi璚znik 40(1964)
Krak闚 – Notificationes e Curia Metropolitana Cracoviensi, mies., nlb (1964)
Lublin – Wiadomo軼i Diecezjalne Lubelskie, mies. 38(1964)
– Wiadomo軼i Diecezjalne 鏚zkie, mies. 38(1964)
Olsztyn – Warmi雟kie Wiadomo軼i Diecezjalne, dwumiesi璚znik 19(1964)
Opole – Wiadomo軼i Urz璠owe Kurii Biskupiej 奸御ka Opolskiego, mies. 19(1964)
Pelplin – Or璠ownik Diecezji Che軛i雟kiej, mies. 15(1964)
P這ck – Miesi璚znik Pasterski P這cki 49(1964)
Pozna – Miesi璚znik Ko軼ielny Archidiecezji Pozna雟kiej 15(1964)
Przem. – Kronika Diecezji Przemyskiej Obrz康ku ζci雟kiego, dwumiesi璚znik 50(1964)
Sandom. – Kronika Diecezji Sandomierskiej, mies. 57(1964)
Siedl. – Wiadomo軼i Diecezjalne Podlaskie, mies. 33(1964)
Tarn. – Currenda. Pismo urz璠owe diecezji tarnowskiej, mies. 114(1964)
Warsz. – Wiadomo軼i Archidiecezjalne Warszawskie, mies. 46(1964)
W這c. – Kronika Diecezji W這c豉wskiej, mies. 58(1964)
Wroc. – Wroc豉wskie Wiadomo軼i Ko軼ielne, mies. 19(1964)

 Przyjmujemy chronologiczny uk豉d naszego opracowania. Przekazywanie bowiem duchowie雟twu dokument闚 soborowych lub posoborowych powszechnego Ko軼io豉 poci庵a za sob pisma Episkopatu, dekrety Ordynariusza, zarz康zenia Kurii, instrukcje lub wyja郾ienia Komisji diecezjalnych, wreszcie opracowania szersze najpilniejszych problem闚 przez autor闚 w豉snej diecezji, albo przedrukowane z innych miesi璚znik闚, albo nawet t逝maczone z czasopism zagranicznych. Sprawno嗆 podj璚ia tych zagadnie w terenie mo瞠 鈍iadczy o rozeznaniu potrzeb duchowie雟twa przez w豉dz diecezjaln oraz o pracy specjalist闚 w ramach diecezjalnych komisji liturgicznych. Przyzna jednak trzeba, 瞠 niekiedy do嗆 trudno odr騜ni dokument urz璠owy, np. zarz康zenie Wydzia逝 Duszpasterstwa, gdy figuruje w dziale „sprawy duszpasterskie” bez daty i numeru, a ewentualnie podpisany autor nie zaznacza czy wyst瘼uje z upowa積ienia np. komisji liturgicznej. Nadto, nie zawsze przedruki posiadaj odpowiednie adnotacje do tego stopnia, 瞠 zdarzy這 si wskutek przedruku wt鏎nego opuszczenie nazwiska autora artyku逝. W innym zn闚 wypadku napotkali鄉y dekret nie zaopatrzony w dat, lub przedrukowany dwukrotnie w odst瘼ie kilku miesi璚y, a wreszcie sprawozdanie z kursu, w kt鏎ym zapomniano poda dat jego trwania. Takie wypadki wywo逝j zrozumia陰 pro軸 do Ksi篹y Redaktor闚, by oszcz璠zili przysz造m historykom zb璠nych poszukiwa.

 

 1.   P r z e d   K o n s t y t u c j    o   L i t u r g i i
 (Rytua – Dyrektorium – Pastorale munus)

 Przed ukazaniem si Konstytucji o Liturgii, Ko軼i馧 w Polsce otrzyma indult 7 VII 1961 na 酥iew cz窷ci sta造ch oraz czytanie Lekcji i Ewangelii we Mszy 鈍. w j瞛yku polskim, od 1 I 1962 wprowadzi豉 go w 篡cie Instrukcja Episkopatu Polski z dn. 15 XI 1961 (opubl. np. Warsz. 1/62). Nast瘼nie, od 14 IV 1963 r. zacz掖 obowi您ywa Zbi鏎 obrz璠闚 (Collectio rituum) zawieraj帷y wyj徠ki z Rytua逝 Rzymskiego dostosowanego do potrzeb diecezji polskich, zatwierdzony przez 匠O 23 X 1959 r., wydany w Katowicach 1963 r., wraz z ekscerptami pt. ExsequialeDe cura infirmorum (Katowice 1964, z korektur rytu Komunii 鈍.). Obejmuje on obrz璠y Sakrament闚 鈍., b 1 .

1 Przypistekstpublikowa豉 wyczerpuj帷e, dyrektorium duszpasterskie pt. Sakramenty 鈍i皻e w duszpasterstwie (Pozna 1962), zawieraj帷e wskazania doktrynalne, katechetyczne, liturgiczne i pastoralne. Sam za Rytua zosta wprowadzony Listem pasterskim Episkopatu z 25 III 1963 r., opublikowanym np. w Olszt. 1/64.

 Tym w豉郾ie sprawom po鈍i璚one s komentarze zamieszczane jeszcze w rocznikach 1964 i 1965, pochodz帷e najcz窷ciej od wsp馧tw鏎c闚 nowego Rytua逝 lub Dyrektorium:

  • J e z u s e k   Wac豉w ks. (P這ck), Nowy Rytua, Siedl. 2/64, 33-36
  • t e n  e,   Jak powsta nowy Rytua, W這c. 6/64, 142-145;
  • M a  a c z y  s k i   Franciszek OSB (Tyniec), Duszpasterski charakter nowego Rytua逝, tam瞠, 38 n.
  •  p i k o w s k i   W豉dys豉w ks. (Pozna), O nowym Rytuale Polskim, Pozn. 1/65, 15-18.
  • P l u t a   Wilhelm bp, „Sakramenty 鈍i皻e w duszpasterstwie”. Rozwa瘸nia o tre軼i i dla tre軼i tej publikacji, Gorz闚 4/64, 74-88; Gniezno 9/64.
  • Sakrament kap豉雟twa (fragment z Sakramenty 鈍i皻e w duszpasterstwie), Siedl. 6/64, 134-140.

 Publikowano r闚nie komentarze do nowego wydania Msza逝 Rzymskiego (ed. typica 1962):   A d a m e c k i   Jan ks. (W這c豉wek), Nowy Msza Rzymski, W這c. 1/63, 16-23; O.W.S., Jeszcze o nowym Mszale Rzymskim, W這c. 9-10/64, 225-227 i 1-2, 42. Reform II tomu Pontyfika逝 Rzymskiego przedstawi ks. Roman   M i c h a  e k   z Poznania: Pozn. 3/63, 190-196 (przedruk, w 1964: Olszt. 2, Tarn. 4-6 (bez pod. autora), Cz瘰t. i Wroc. 9, Siedl. 11, Lubl. 8-12).

 Dzia豉lno嗆   J a n a   XXIII na polu liturgii (t逝m. z „Ephemerides Liturgicae” 77(1963)403-406), opublikowano w Sandom. 2-3/64, 26-27 i w Tarn. 7-9/64.

 W ci庵u ca貫go roku liturgicznego 1962/63 publikowano Niedzielne komentarze mszalne w opracowaniu ks. Janusza   T a r n o w s k i e g o   i ks. Wojciecha   D a n i e l s k i e g o,   Warsz. 11[62-10]63. Wreszcie w czasie debaty soborowej nad Konstytucj o Liturgii opublikowano artyku:

  • V a g a g g i n i   Cipriano OSB, Og鏊ne zasady reformy liturgii („Osserv. Rom.” 18 II 1963, fragmenty), Warsz. 9/63, 224-228.

 11 miesi璚znik闚 w 1964 r. poda這 jeszcze komunikat w sprawie polskiego tekstu Communicantes po dodaniu imienia 鈍. J霩efa.

 Komisja liturgiczna Episkopatu opublikowa豉 wyja郾ienie na temat komentowania niekt鏎ych obrz璠闚 liturgicznych: Pelpl. 4-6/63, Olszt. 2/64,. Gniezno 11/64, a Sekretariat Prymasa Polski – w sprawie Mszy 鈍. odprawianej facie ad populum: Krak. 1-7/64, Olszt. 2/64, Gniezno 11/64.

 Motu proprio   P a w  a   VI Pastorale munus z 30 XI 1963 r. opublikowano, zasadniczo po 豉cinie, w ci庵u 1964 r.: W這c. 1, Gda雟k i Wroc. 2, Tarn. 1-3, Katow. 3-4, Opole i P這ck – 4, 鏚 i Siedl. 6, Olszt. 3, Warsz. 7 (po polsku), Pelpl. 7-8, Przem. 4.

 Podobne uprawnienia dla wy窺zych prze這穎nych zakonnych podano tylko w: Gda雟k 12/64.

 Ukaza造 si te komentarze do tego dokumentu:

  • W a l i c k i   Jan ks. (Cz瘰tochowa), Uprawnienia biskup闚 wed逝g motu proprio „Pastorale munus” z 30 XI 63, Cz瘰t. 7-8/65, 151-192.
  • P a w l u k   Tadeusz ks. (Olsztyn), Uprawnienia i przywileje biskup闚 wed逝g „Pastorale munus”, Olszt. 3/64, 25-26.

 O delegowaniu tych uprawnie Biskupom-Sufraganom oraz Wikariuszom Generalnym powiadomi造 dekrety Ordynariusz闚 we Wroc. 2/64 (30 XII 63) i Katow. 11-12/64 (8 I 64).

 Skutkiem tego motu proprio by這 ukazanie si serii dekret闚 Ordynariusz闚 na temat binacji, trynacji, Mszy 鈍. wieczornych i popo逝dniowych W這c. 2-3/64 (2 II 64), Lubl. 8-12/64 (16 V 64), P這ck 4-5/65 (4 IV 65) Kiel. 6/65 (19 III 65), Krak. 8/65 (7 V 65). Dekrety te zosta造 odnowione przez Ordynariuszy: Przem. 2/66 (14 III 66), Kiel. 6/66 (31 X 66) Krak 1-2/67 (7 X 66), Warsz. 4/67 (12 II 66), Pelpl. 4-5/67 i 6-7/67 (3 II 67) Opole 11/67 (20 X 67), Cz瘰t. 12/67; we Wroc. 12/67 podpisana jest Komisja Liturgiczna (16 X 67 r.).

 Komentarz do tych zarz康ze da:

  • S z t a f r o w s k i   Edward ks. (Kielce), W sprawie binacji i trynacji, Kiel. 6/67, 273-276.

 Inne dekrety opublikowane w oparciu o Pastorale munus to: w Pelplinie dekrety Ordynariusza 128/64/Ord. z 18 III 64, o udzielaniu Sakramentu Bierzmowania w niebezpiecze雟twie 鄉ierci, Pelpl. 3-4/64, oraz 239/64/Ord. z 2 VI 64, zezwolenie na odprawianie Mszy 鈍. w mieszkaniu ob這積ie chorego, Pelpl. 9-10/64. W Gda雟ku zezwoli za Ordynariusz na przepieranie bielizny ko軼ielnej przez kleryk闚, zakonnice, a nawet 鈍ieckich 4 III 64, Gda雟k 4/65.

 

 2.   K o n s t y t u c j a   o   L i t u r g i i   i   u t w o r z e n i e   K o m i s j i

 W豉軼iwie jednak granic czasow odnowy liturgii upatrujemy w opublikowaniu Konstytucji o 安i皻ej Liturgii z dnia 4 XII 1963, w Polsce w ci庵u 1964 roku przez wszystkie diecezje po polsku (tekst 豉ci雟ki tylko Cz瘰t 3 i Krak. 10-11), w kolejno軼i: Pelpl. 5-6, Kiel. 3, Krak i Wroc. 7, Katow. 5-6-7: Gda雟k, Gniezno, Gorz闚, Opole – 8; 鏚, Warsz i Siedl. 9 Tarn. 7-9; Sandom. 10, Olszt. 6, W這c. 7-8, 9-10, 11-12; Pozn. 11 i 12, Lubl. 8-12; Przem. 5/64 i 1/65.

 W tym samym czasie podano t逝maczenie motu proprio   P a w  a   VI   Sacram liturgiam z 25. I. 1964 r. (przy czym w Cz瘰t. 4/64 podano zn闚 tylko tekst 豉ci雟ki), Katow. 2, Pelpl. 5-6, Kiel. 3, Gniezno 7, 鏚 7-8, Opole, Gorz闚, Gda雟k, Wroc豉w – 8; Krak. i P這ck 8-9, Siedl. 9 Tarn. 7-9, Przem. 5, Warsz. i Sandom. 10, Lubl. 8-12, W這c. 11-12, Olszt. 6.

 Dla wyja郾ienia odnowy liturgii zamieszczono przem闚ienie   P a w  a   VI   o znaczeniu reformy liturgii i 酥iewu liturgicznego z dnia 14. IV. 1964 (AAS. 56, 378): Gda雟k 12/64, 鏚 1/66. Nadto przem闚ienia papie瘸 z 2. III. i 7. III. oraz kard.   L e r c a r o   z 3. III. 65 podano pt. O w豉軼iwe zrozumienie ducha odnowy liturgii w Kiel. 6/65, 251-253.

 Pierwsze polskie informacyjne komentarze do Konstytucji dali:

  • S t r o b a   Jerzy bp, Konstytucja o Liturgii, Gorz. 11/64, 237-241.
  • S z y m a  s k i   Stanis豉w SJ, Soborowa Konstytucja o 鈍. Liturgii, Olszt. 6/64; 38-42.

 Wprowadzenia w 篡cie Konstytucji i motu proprio, zw豉szcza wyra幡ego zezwolenia na redukcj Godzin mniejszych w Oficjum, (art. VI) dokonali w swych miesi璚znikach: Biskup Lubelski dekretem 578/G/64 z 19. III. 64, Lubl. 1-7/64, oraz Biskup Sandomierski, odezw do duchowie雟twa, Sandom. 6/64. Brewiarzowe zmiany liturgiczne podano r闚nie w P這cku 5/64.

 W dniu 5. IV. 64 Episkopat Polski og這si dwa listy na wej軼ie w 篡cie Konstytucji o Liturgii: do wiernych i do duchowie雟twa. Zosta造 one opublikowane w: Cz瘰t. i Opol. 5; Gniezno, Pozn., W這c., Sand. – 6; Tarn. 4-6, Pelpl. i Krak. 5-6; P這ck 6-7, Katow. 5-6-7; 鏚, Siedl. 7-8 i 10; Warsz. 7 i 8, Gorz. i Gda雟k 9; Przem. 4, Olsz. 5, Lubl. 8-12.

 Zgodnie z postanowieniem motu proprio (art. II) ustanowiono wzgl璠nie zreorganizowano istniej帷e diecezjalne Komisje Liturgiczne, Komisje do Spraw Sztuki Sakralnej oraz Komisje do Spraw Muzyki Sakralnej. W  miesi璚znikach znajdziemy jedynie nast瘼uj帷e dekrety Ordynariusz闚:

  1. Ustanowienie 3 komisji – Kielce (bez daty), Kiel. 2/64.
    w nowym sk豉dzie – Cz瘰tochowa (bez daty), Cz瘰t. 9/64.
  2. Ustanowienie Kom. Sztuki i Komisji Muzyki – Katowice, 23. XII. 63 (V. H. V – 2352/64 i 2852/64), Katow. 3-4/64.
  3. Ustanowienie Komisji Liturgicznej – Tarn闚, 26. II. 65. Tarn. 7-10/65; Warszawa, 6. III. 65 (1452/D/52), Warsz. 7/65; Gda雟k, 8. IX. 65, Gda雟k 9/65.
  4. Mianowanie nowych cz這nk闚 Komisji Obrz璠闚 Liturgicznych przy Radzie Liturgicznej Archidiec. Pozna雟kiej, 25. V. 65 – Pozn. 9/65.
  5. Ustanowienie Komisji d/s Liturgii i Muzyki Ko軼ielnej – Opole, 24. I. 68 – Opole 4/68.
  6. Regulaminy Komisji Liturgicznych podaj: Warsz. 7/65, Gda雟k 9/65, Opole 4/68 (Statut); Komisji Sztuki lub Artystyczno-konserwatorskiej: Katow. 8-9-10/64, Pozn. 9/65 (zatw. 7. VII. 65, 6945/65) i Przemy郵 3/65.

 Regulamin dla zespo堯w 酥iewaczych podano w Warsz. 1-2/64, za dla kap豉n闚-delegat闚 dekanalnych d/s 酥iewu i muzyki oraz organist闚-delegat闚 – Warsz. 11/64.

 W Warszawie Komisja zaraz zwr鏂i豉 si do duchowie雟twa, zapowiadaj帷 sw s逝瘺 w zakresie instrukta簑 i wyja郾ie korespondencyjnych lub osobistych w ramach specjalnego dy簑ru w Kurii: Warsz. 7/65 i 9/65.

 

 3.   N o w e   r y t y   i   t e k s t y   o g  o s z o n e   w   1 9 6 4   r.

 Dekrety .K.O. z 25. IV. 64 o nowej formule przy udzielaniu wiernym Komunii 鈍. oraz o dodaniu wezwania o Duchu 安. do akt闚 uwielbienia – podano w 18 miesi璚znikach 1964 r., pocz患szy od nr 5. We Wroc. zaznaczono przy tym, by pouczy o nowej formule akt闚 uwielbienia. Katow. 5-6-7 doda造 kr鏒kie wyja郾ienie. W Tarn. 10-12 zacytowano z pracy arcybpa   J.   B i l c z e w s k i e g o   o Eucharystii fragment dotycz帷y ceremonia逝 przy rozdawaniu Komunii 鈍. w pierwszych wiekach chrze軼ija雟twa, oraz art. pt. Amen z Dizion. pract. della Liturgia Romana, Roma 1956, 22. Specjalne zarz康zenie wyda 1. VII. 64 Biskup W這c豉wski – W這c. 9-10/64.

 W wi瘯szo軼i miesi璚znik闚 podano r闚nie dekret. Kongr. 安. Oficjum z 10. I. 64 o po軼ie eucharystycznym kap豉n闚, informacj Prymasa Polski o zmianie przez   P a w  a   VI   postu eucharystycznego w dniu 21. XI. 64, a tak瞠 (tylko Tarn. 11-12/65 i Wroc. 1/66) o zmianie w katechizmach sformu這wania dotycz帷ego postu eucharystycznego z 18. VI. 65. Osobno promulgowa zmiany Wikariusz Generalny 1. II. 65 we W這c. 3-4/65.

 Odpowied odmown Kongregacji Sakrament闚 w sprawie zanoszenia chorym Komunii 鈍. w  W. Pi徠ek, z dn. 29. II. 64/727/64 poda這 11 diecezji. Dla Polski dekret .K.O. z 18. XII. 63 (Prot. ND. 17/963) zezwalaj帷y na wotyw II klasy Rorate w okresie Adwentu poda這 w 1964 r. 15 miesi璚znik闚, pocz患szy od Opol. 7. W Tarn. 1-3 podano szersze wyja郾ienie, a w Warsz. 11 opublikowa na ten temat artyku ks. Jerzy   Z a l e w s k i.

 Zatwierdzenie nowego kalendarza liturgicznego dla Polski dekretem .K.O. z 20. VI. 64 (Prot. ND 17/963) podano najpierw w formie komunikatu pt. Ustanowienie Patron闚 Polski: Tarn. 4-6/64 Wroc. 9/64, Gorz. 1/65, a w 郵ad za tym podano Calendarium perpetuum dioecesium Poloniae z odmianami diecezjalnymi: w 1964: Sandom. 10, Katow. 11-12, Siedl. i Wroc. 12; w 1965: Tarn. 1-3 i W這c. 5-7. Dekrety dotycz帷e tekst闚 Officia propriaMissae propriae pro Polonia znajdujemy w 1965 r. w: Opol., Gorz., P這ck 1, Pozn. i Warsz. 2, Siedl. 1 i 2, W這c. 5-7 (tylko Officia), Cz瘰t. 9, Pelpl. 9-10. Jako uzupe軟ienie nale篡 tu doda zezwolenie .K.O. z 8. XI. 65 (Prot. ND 44/965) na wprowadzenie nowych prefacji o Adwencie i Naj鈍. Sakramencie: Pelpl. 11-12/65, a w 1966: Gd. 1, Warsz. 2, W這c. 4-5, Wroc. 5-6, Lubl. 4-8, 鏚 8, w wi瘯szo軼i podano tu r闚nie 豉ci雟ki tekst prefacji. Wreszcie w tekstach Proprium Missarum zatwierdzi豉 .K.O. zmiany w formularzach o 鈍. Jacku i 鈍. Stanis豉wie Kostce dnia 15. XII. 65 (Prot. ND. 17/963): 1966: Przem. 2, Gda雟k i 鏚 3, Warsz. i Pozn. 4, Wroc. 5-6, Sand. 7, Lubl. 4-8, Gorz. 9-10.

 Pierwsze zezwolenie dla Polski na koncelebr i Komuni pod dwiema postaciami, udzielone na pro軸 Prymasa Polski ad experimentum pod specjalnymi warunkami przez Consilium dnia 27. XI. 64 (Prot. n. 3110/64) poda造 w 1965 r.: Siedl. 2 i 9 (sic.), Gda雟k i Warsz. 3, W這c. 3-4, 鏚 5-6, Cz瘰t. 7-8, Wroc. 8-9, Pelpl. 11-12.

 Na podstawie tego zezwolenia odprawione zosta造 pierwsze w Polsce koncelebry pontyfikalne w katedrze lubelskiej w dniach 14 i 20. I. 1965 r. o czym pisze w sprawozdaniu ks. Franciszek   G r e n i u k   w Lubl. 8-12/65.

 

 4.   K o m e n t a r z e   s z c z e g   o w e   d o   K o n s t y t u c j i   o   L i t u r g i i

  • J o p   Franciszek bp, Notatki soborowe (dyskusja w auli), Opole 7, 9, 10/64.
  • B r u d z   J霩ef ks., Kronika Soboru (dyskusja w auli), Tarn. 3-5, 6-8/63.
  • Problematyka liturgiczna na Soborze. Fragmenty konferencji prasowych Hermanna   S c h m i d t a   SJ, 25. X. 62 i Salvatore   M a r s i l i e g o   3. XI. 62, Tarn. 1-2/63, 100-105.
  • Z komentarza do Konstytucji o Liturgii (art. 14-19 i 21-36). Wolne t逝maczenie z „Maison-Dieu” 77, Krak. 1-2/65.
  • L e n g e l i n g   E.J. (Münster), Nauka KL o s逝瘺ie Bo瞠j (referat na Kongr. Liturg. w Berlinie 27. I. 65), Gda雟k 9/65, 358-376: Gorz 2, 3, 4/66; W這c. 4-7/66.
  • M ü l l e r   Otfried, Eklezjologia Konstytucji o Liturgii Soboru Watyka雟kiego II (referat, tam瞠), Gda雟k 9/65, 348-357.
  • K ö n i g   Franz kard., Liturgiczna reforma Soboru Watyka雟kiego II a pobo積o嗆 osobista (fragm. z „Der grosse Entschluss”, czerw. 1964, 389-392), Gda雟k 11/64, 268-272; 鏚 1/66.
  • L e r c a r o   Jakub kard., Parafia wsp鏊not mi這軼i w 鈍ietle Soboru Powszechnego (ref. na Kongr. charytat., Rzym 8-11. III. 65), Wroc. 9-10/68, 243-247; Gniezno 12/67.
  • V a g a g g i n i   Cipriano OSB, Biskup a liturgia „Concilium” 1965, nr 2, 75 nn), Gda雟k 12/65, 519-528.
  • F i s c h e r   Baltazar (Trier), Pastoralne postulaty Konst. o liturgii (referat na Kongr. Liturg., Berlin, stycze 1965), Gda雟k 9/65, 376-382.
  • K ü n g   Hans, Reforma Brewiarza w 鈍ietle historii (w: Living Church, London - New York, brw., 214-230, t逝m. ks. Jan   S z u r l e j,   (Katowice), Cz瘰t. 9/64, 205-208 (bez autora i t逝m.), Warsz. 10/64, 236-240.
  • S c h o l l m e i e r   Karl (Erfurt), 如iewaj帷a parafia (referat na Kongr. Lit., Berlin, stycze 1965), Gda雟k 9/65, 383-387.
  • G e l i n e a u   Jean SJ., „Dum supplicat et psallit Ecclesia”. Odnowa 酥iewu ko軼ielnego a tradycja. („Concilium” 1965, nr 2, s. 99 nn, t逝m. ks. Rafa   M a r k i t o n   CM), Gda雟k 2/66, 118-121, Cz瘰t. 6/67 (tu podany t逝macz), Gniezno 1-2/68 (bez autora).
  • P o p i e l   Jan SJ., Problematyka duszpasterska sztuki chrze軼ija雟kiej, Krak. 9-10/65, 242-253, Pozn. 9 i 10/65; Przem. 3/65; Cz瘰t. 10/65 („ks.   S.   P o p i e l”), Gniezno 12/65, Gorz. 7/66 (bez aut.), Gda雟k 3-4/67
    Doda nale篡, 瞠 Biskupi Polscy wydali 16. IV. 66 Instrukcj o odnowie zabytk闚 i kierunkach rozwoju sztuki ko軼ielnej, podan w 1966 r. w: Tarn. 1-4, Przem. 4, Warsz. i Gorz. 7, W這c. 4-7, Wroc. i 鏚 8; w 1967 r.: Kielce i Gda雟k 1, Olszt. 3-4, Opole 12.

 

 5.   I n s t r u k c j a   I   .K.O.   26.  IX.  1964   i   j e j   w y j a  n i e n i a

 a) Tekst Instrukcji o nale篡tym wykonaniu Konstytucji o Liturgii po 豉cinie (Inter oecumenici) opublikowano w Cz瘰t. 12/64 i Tarn 1-3/65. Przek豉d polski ks. Jana   A d a m e c k i e g o   (W這c豉wek) poda造 w 1964 r.: Katow. i Pelpl. 11-12, a w 1965 r.: Opole, Kielce, Gda雟k, 鏚, Siedl., Wroc. – 1; Krak. i W這c. 1-2, Pozn. 1 i 2, Tarn. 1-3; Warsz., Olszt., P這ck, Przem. – 2; Sandom. 2-3, Gorz. 3, Gniezno 6, Lubl. 1-7. Instrukcja wesz豉 w 篡cie 7. III. 65.

 Jako wyja郾ienie, Consilium czyli Rada Posoborowa opublikowa豉 list przewodnicz帷ego, kard.   J.   L e r c a r o   do kardyna豉-prymasa Francji w sprawie soborowej odnowy liturgii (Prot. 3119/65, 30. VI. 65), Pelpl. 9-10/65, 242-247; a nadto Odpowied I na niekt鏎e w徠pliwo軼i liturgiczno-rubrycystyczne, Katow. 8-12/65. Wed逝g tego listu i odpowiedzi opracowano artyku pt.: W zwi您ku z odnow liturgiczn, we W這c. 11-12/65, 276-278.

 Wed逝g artyku逝  A.   B u g n i n i e g o   w „Osserv. Rom.” 17. X. 64, anonimowy komentarz og鏊ny do Instrukcji podano w Warsz. 12/64, 279-281, Pelpl. 1-2/65 i Tarn. 1-3/65.

 b) Obszerniejsze komentarze podaj:

  • C z e r w i k   Stanis豉w ks., Odnowa liturgii w 鈍ietle Konstytucji i Instrukcji liturgicznej, Kiel. 5/65, 226-238.
  • E n d r e s   Heinz ks., 秧dania Instrukcji .K.O. z 26. IX. 1964 o nale篡tym wykonaniu Konst. liturg. odno郾ie ukszta速owania wn皻rza ko軼io豉 (referat na Kongr. Liturg. Berlin 1965 r.), Gda雟k 3-4/67, 96-108.
  • L u f t   Andrzej ks., (Warszawa), Wn皻rze ko軼io豉 w 鈍ietle nowych przepis闚 liturgicznych (Konst. o liturgii, Instr. z 26. IX. 64), Warsz. 9/65, 209-215 (bez autora), dalej w 1965 r.: Gda雟k, Gorz闚, P這ck, Cz瘰t. – 9, autora podaj: Siedl. i Sandom. 10, Pelpl. 9-10; nie podaje: Pozn. 11; ostatnio W這c. 1-3/66.
  • B a l b o n i   Dante, Lektor i komentator (art. w „Osserv. della Domenica” 10/1607/1965, 43 n, t逝m. ks. Stanis豉w   P a w l i n a,   FDP, Zdu雟ka Wola), Warsz. 7/65, 165-167, W這c. 8-9/65 (tu tylko podany t逝macz, zmien. tytu: Lektor we Mszy 鈍.), Siedl. 9/65.

 c) Konferencja Episkopatu Polski opublikowa豉 Listy na wej軼ie w 篡cie Instrukcji z dnia 27. I. 1965, podane w ci庵u roku 1965:   d o   d u c h o w i e  s t w a:   Opole, Siedl., Gda雟k – 3, Krak. 3-4, Gorz., Olszt., Sandom. – 4, P這ck 4-5, Cz瘰t. 5, Tarn. 4-6;   d o   w i e r n y c h:   Pelpl. 1-2, 鏚 2, Sandom. 2-3, Warsz. 1, Siedl. – 3, Krak. 3-4, Olszt. i Opole 4, Cz瘰t. 1, Pozn. 5, P這ck 4-5, Tarn. 4-6.

 d) Om闚ienia zmian wed逝g Instrukcji og這szone zosta造:

  • S t r o b a   Jerzy bp., 8. II. 65, Instrukcja o liturgii, Gorz. 2/65, 26-29.
  • T r z e b i a t o w s k i   Alfons ks., Innowacje w Mszale i zmiany w Rytuale na podstawie Instrukcji .K.O. i dyrektyw Episkopatu Polski, Pelpl. 1-2/65, 42-46.
  • Instytut Liturgiczny Diecezji Lubelskiej: O odnowie liturgii, Lubl. 1-7/65, 116-123 (szczeg馧owa instrukcja).
  • P a w  o w s k i   Antoni bp., 21. II. 65, Przem闚ienie do alumn闚 w sprawie liturgii i brewiarza, W這c. 4-5/65, 111 n.
  • Kuria Diec. Sandomierska, Zmiany w Ordo Missae, Sand. 5/65, 108 n.
  • (Kuria Biskupia Opolska), Zmiany w obrz璠ach Mszy 鈍., Opole 6/65, 124-128.
  • (Kuria Diec. W這c豉wska), Zmiany obowi您uj帷e we Mszy 鈍. (skorowidz), W這c. 8-9/65, 210 nn.
  • Ks.  S. O.   (O l e c h o w s k i   Stanis豉w ks.,) G堯wne zmiany w „Ordo Missae” wed逝g „Ephem. Liturg.” 1965, fasc. II, Siedl 9/65, 208 nn.
  • Kuria Arcyb. Wroc豉wska, Zestawienie zmian we Mszy 鈍., Wroc. 1/66.

 e) Wobec pewnych niejasno軼i opublikowano:

  • Kuria Diec. Sandomierska, Komunikat o rozstrzygni璚iu niekt鏎ych w徠pliwo軼i liturgicznych przez Kom. Liturg. Episkopatu, 27. III. 65 (dotycz. wystawienia N. Sakramentu we Mszy I Pi徠ku oraz czytania Ewangelii we Mszy 郵ubnej), Sandom. 10/65.
  • Z a l e w s k i   Jerzy ks. Kilka wyja郾ie w sprawie obrz璠闚 Mszy 鈍., Warsz. 2/66, 43 nn (zakres j瞛yka polskiego) i 3/66, 69 nn (g堯wne zmiany rytu).
  • K o w a l s k i   Zygfryd bp, (Wydzia Duszp. Liturg.), VII 65. Wyja郾ienie dotycz帷e odpowiedzi po polsku po Lekcji i Ewangelii, Pelpl. 9-10/65.
  • Diec. Komisja Liturg., Instrukcja dotycz帷a komentatora i liturgii s這wa, Katow. 11-12/66.
  • Diec. Komisja Liturg., Komunikaty i przypomnienia (przeciw samowoli; poradnictwo; odpowied po Lekcji; Chrzest), Cz瘰t. 1/67.
  • Diec. Komisja Liturg., Zarz康zenie 19. XII. 68: Porz康ek czynno軼i celebransa i wiernych we Mszy 鈍., Pelpl. 4-5/67, 114-119 (przejrzyste tabele).
  • Archid. Komisja Liturg., Pouczenie nr 6 o postawie i miejscu celebransa w czasie liturgii s這wa we Mszach z udzia貫m ludu, 24. II. 67, Warsz. 5/67.

 W Kiel. 5/64 opublikowano zarz康zenie w sprawie egzaminu wikariuszowskiego z liturgii. Do jego programu nale篡 odt康: „Mediator Dei”, Konstytucja o LiturgiiInstrukcja z 26. IX. 64. Bibliografi liturgiczn do egzaminu podano w Kiel. 3/67.

 W Pelpl. 9-10/66 og這szono dekret Ordynariusza z 7. X. 66 (Nr 333/66/Ord.) o g這szeniu homilii podczas Adwentu i Wielkiego Postu w dni powszednie, codziennie, w ko軼io豉ch parafialnych obowi您kowo na Mszy najbardziej ucz瘰zczanej np. wieczornej.

 f) Opublikowane w Rzymie, podane zosta造 r闚nie w nowej redakcji ca貫 teksty:

  • Ordo Missae, Ritus servandus in celebratione Missae, De defectibus: (27. I. 65): Katow. 3-4/65; Wroc. 8-9/65 poda tylko dekret, jak r闚nie dekret .K.O. og豉szaj帷y Kyriale Simplex z 14. XII. 64.

 

 6.   J  z y k   p o l s k i   w   l i t u r g i i

 a) Rada Posoborowa wyda豉 I dekret o wprowadzeniu polskich tekst闚 liturgicznych do Mszy 鈍. i sakrament闚 w krajach, gdzie kompetentna w豉dza przyj窸a j瞛yk narodowy w dniu 1. X. 64 (Prot. N. 2232/64). Opublikowa造 go w 1964: Katow. 11-12, Gda雟k, Siedl., Warsz. – 12,; w 1965 r.: Gorz., 鏚 i Sandom. 1, Olszt. 2, Gniezno i (II raz) Siedl. 3, W這c. 3-4, Cz瘰t. 9, Pelpl. 9-10.
 II Dekret Rady z 7. XI. 64 (Prot. N. 2708/64) wprowadzaj帷y j瞛yk polski do czyta, 酥iew闚 OrdinariumProprium oraz dialog闚 mszalnych – poda造 tylko Gda雟k 2/65, 50 n.
 III Dekret, zatwierdzaj帷y polskie teksty liturgiczne z dnia 27. X. 1965 (Prot. N. 3663/65) – podaje Pelpl. 5-6/66, 171.
 IV Dekret, uzupe軟iaj帷y zezwolenie o Prefacj i ryt rozes豉nia, a wi璚 pozostawiaj帷y po 豉cinie jedynie Kanon z 3. V. 66 (Prot. N. 1251/66) – og這si豉 鏚 6/66, 121.

 b) Konferencja Episkopatu Polski w li軼ie z 27. I. 65 na wej軼ie w 篡cie pierwszej Instrukcji, wprowadzi豉 od 7. III. 65 r. j瞛yk polski do czyta mszalnych i rytu udzielania Komunii wiernym. Nast瘼nie wyda豉 Zarz康zenie dotycz帷e dalszego rozszerzenia u篡wania j瞛yka polskiego w liturgii Mszy 鈍. w dniu 17. X. 66. Og這szono je w 1966 w Sandom. i Pelpl. 11-12, a w 1967: Cz瘰t. 1, Tarn. 1-4, Warsz. i Gorz. 4, W這c. 1-5, 鏚 5, II raz Gorz. 9-10.
 Pierwszego etapu dotyczy這 w archid. warszawskiej Pouczenie nr 1 Kom. Liturgicznej z 8. III. 65 (nie opublikowane), natomiast 13. XII. 66. Komisja og這si豉 Pouczenie nr 5 o sposobach dalszego rozszerzenia j瞛yka polskiego w liturgii Mszy 鈍. – Warsz. 4/67.
 Polski przek豉d niekt鏎ych tekst闚 w Ordo Missae ulega kolejnym przemianom, og豉szanym po przyj璚iu przez Konferencj Episkopatu 16. II. 66 (Nr. 606/66/P) i 30. III. 66 (Nr. 1260/66/P) w ci庵u 1966 r.: Gda雟k 3 i 4-5; Sandom.   Wroc.5-6, Warsz. 6, 鏚 5 i 6, W這c. 4-7, Lubl. 4-8, Pozn. 8, ostatnio 1-4/67.

 c) W roku 1965 w miesi璚znikach zacz窸y si ukazywa polskie teksty i ryt Komunii 鈍. udzielanej poza Msz 鈍. wiernym. Instrukcj og這si w tej sprawie Biskup Olszty雟ki 16. II. 65, Olszt. 4/65. Tekst polski poda造 jako obowi您uj帷y od 7. III. 65: Sandom. 4/65, Siedl. 1/66, Przem. 1/67, Gniezno 7/67, W這c, 6-10/67.

 d) W roku 1967 Biskupi Polscy wprowadzili opracowany na nowo w oparciu o kilkuletnie do鈍iadczenia diecezji zachodnich i p馧nocnych (Katowice, Gda雟k) ryt Procesji Bo瞠go Cia豉 w j瞛yku polskim, zatwierdzony przez Konferencj Episkopatu 15. II. 67; zanim zosta wydrukowany w maju 1967, ukaza si w ca這軼i w Przem. 2, 鏚 3, Siedl. 4-5 (z dekretem Biskupa, 14. II. 67) i Wroc. 6-7.

 

 7.   N o w e   r y t y   i   d o k u m e n t y   1 9 6 5   r.

 a) Dnia 7. III. 1965 Kongr. Obrz璠闚 opublikowa豉 Variationes in Ordinem Hebdomadae Sanctae inducendae. Dekret na ten temat podaje Wroc. 8-9/65.
 Zarz康zenia diecezjalne zamieszczono nast瘼uj帷e:

  • Wikariusz Generalny, Zarz康zenie o zmianach w liturgii Wielkopi徠kowej, Olszt. 4/65 (z tekstami).
  • Archid. Komisja Liturg., Pouczenie nr 4 w sprawie obrz璠闚 W. Tygodnia (4. III. 66), Warsz. 4/66.
    Wyja郾ienie stanowi artyku造:
  • K o l b e   Ferdinand, Reforma wielkopi徠kowych modlitw wstawienniczych („Liturg. Jahrbuch” 1965, 4, 217), Gda雟k 3/66, 179-189.
  • M i c h a  e k   Roman ks., (Pozna), Zmiany w obrz璠ach W. Tygodnia, W這c. 8-10/66.

 b) Rada Posoborowa zezwoli豉 na zmian Lekcji w Sobot po III Niedzieli W. Postu, dnia 28. II. 65 (Prot. N. 900/65); w tym瞠 roku opublikowano dekret w: Pelpl. 1-2, Opole 3, Gda雟k 4, Wroc. 3-4, Kiel. 6, Warsz. 7, P這ck 7-8, Siedl. 8, W這c. 8-9, 鏚 9, Tarn. 7-10, Cz瘰t. i Sandom. 10.
 25. III. 65 Kongr. Obrz璠闚 zezwoli豉, by Ewangeli M瘯i Pa雟kiej mogli czyta trzej 鈍ieccy m篹czy幡i w braku diakon闚 lub kap豉n闚 (wed逝g KL 50-51): w 1965 poda造: Opole 7, P這ck i Pelpl. 7-8, Cz瘰t., Gda雟k i Siedl. 9; ostatnio Przem. 1/66.

 c) Duszpasterstwu sakrament闚 maj dopom鏂 dwa inne dekrety. Pierwszym Kongr. Obrz璠闚 upowa積ia Ordynariuszy do zezwolenia kap豉nom na noszenie przy sobie Oleju Chorych w czasie podr騜y („Osserv. Rom.” 19. III. 65): w 1965: Pelpl. i Wroc. 3-4, Cz瘰t. 6, Katow. 5-6-7, P這ck 7-8, Siedl., Warsz., Gniezno – 8, W這c. 8-9, 鏚, Gda雟k, Opole &n#150; 9, Kiel. 6, ostatnio Tarn. 1-3/66. Powt鏎zenie upowa積ienia nie oznacza jeszcze, 瞠 takiego zezwolenia Ordynariusze udzielaj.
 14. II. 66 Kongr. Obrz璠闚 wyda豉 dekret o Komunii 鈍. w szpitalach: 鏚 10, Pelpl. 11-12, Gda雟k 12. W 1967 r.: Kiel. 5, Olszt., W這c. 6-10, Wroc. 10, Katow. 10-11-12; ostatnio P這ck 1-2/68 i Siedl. 3-4/68.

 d) Ojciec 鈍. wyda 24. X. 64 pismo apostolskie ustanawiaj帷e 鈍. Benedykta Opata patronem ca貫j Europy; opublikowano je w 1965: Wroc. 2, 鏚 i Opole – 7, Pelpl. i P這ck 7-8; Siedl. 9, Tarn. 7-10, Sandom. i Pozn. 12.
 4. III. 65 ustanowiony zosta przez .K.O. dzie Opieki 鈍. Benedykta na 11 lipca; podaj to: Wroc. 8-9 (wcze郾iej 3-4), Siedl. 8, Cz瘰t. 9, Sandom. i Warsz. 10, Pelpl. 7-8, Tarn. 11-12.

 e) Ritus servandus in concelebratione Missae og這szono dekretem .K.O. dnia 7. III. 65. Dekret podaj u nas: Wroc. 8-9/65 i Tarn. 1-3/66; ryt w ca這軼i: Cz瘰t. 4/65, Gda雟k 9/65, W這c. 1-3/66, Lubl. 9-10/66. Katow. 3-6/66.
 Opisy pierwszych Mszy 鈍. koncelebrowanych spotykamy w: W這c. 1-2/65 (Rzym. 19. VI. 64), Olszt. 5/65 (Olsztyn, W. Czwartek 15. IV. 65), Lubl. 4-8/66 (Lublin 14. I. i 20. I. 65, pierwszy raz ze 酥iewanym Kanonem 15. XII. 65).
 W Lublinie 24. II. 66 urz康zi豉 Komisja Liturgiczna kurs przygotowawczy do koncelebry: Lubl. 4-8/66 (ks. Franciszek   G r e n i u k).
 W Warszawie 1. III. 67 og這szono Pouczenie nr 7 Komisji Liturgicznej o koncelebrowaniu Mszy 鈍. w ko軼io豉ch i kaplicach Archidiec. Warszawskiej – z podaniem og鏊nych zasad i przyk豉du obrz璠闚 Mszy 鈍. 酥iewanej i czytanej: Warsz. 6/67.
 Ritus in distribuenda Communione sub utraque specie z dat zatwierdzenia 20. VI. 64 podano, cho dekret og豉szaj帷y nosi dat 7. III. 65, w nast瘼uj帷ych miesi璚znikach 1965 r.: Cz瘰t. 1, Pelpl. 1-2, Warsz. 3, 鏚 5-6, Gda雟k 9, Wroc. 8-9, w ko鎍u Katow. 3-6/66 i Lubl. 9-10/66.
 Komentarze podano w Polsce nast瘼uj帷e:

  • M a n d e r s   Hendrik CSSR, Koncelebra („Concilium” 1965, nr 2, 136 n), Gda雟k 12/65, 529-541.
  • D a n n e e l s   Godfried (Brugge), Komunia 鈍. pod dwiema postaciami, („Concilium” 1965, nr 2, 145 n), Gda雟k 11/65, Gniezno 5/67.
  • (C z e r w i k   Stanis豉w ks.), Sens i zasady koncelebry. Kiel. 6/65, 254-262.
  • L i t e w k a   Ignacy CM, Komentarz do dekretu o koncelebracji i Komunii pod dwiema postaciami, Gda雟k 9/65.

 f) Encyklika Papie瘸   P a w  a   VI   o kulcie Eucharystii Mysterium fidei z 3. IX. 1965 zosta豉 opublikowana w 1965 r.: Warsz, i Cz瘰t. 12, Pelpl 11-12; w 1966 r.: Gda雟k 1, Krak. 1-2, Siedl. i Kiel. 2, Tarn. i W這c. 1-3, Wroc. 2-3, Przem., Opole, Gniezno 4, Gorz闚 7, Lubl. 11-12, 鏚 12; w 1967 r.: Olszt. 1, Katow. 5-6-7.

 g) Instrukcja Kongregacji Studi闚 i Uniwersytet闚 o liturgicznym wychowaniu alumn闚 Doctrina et exemplo z 25. XII. 1965 r. ukaza豉 si w Opolu 7/67 (wraz z ramowym programem seminaryjnych wyk豉d闚 liturgiki), Warsz. 5/67 i Siedl. 6-7-8/67.

 

 8.   I n s t r u k c j e   1 9 6 7   r o k u   (o   m u z y c e ,   I n s t r.   II ,   o   E u c h a r y s t i i)

 a) Instrukcja .K.O. Musicam Sacram o muzyce w 鈍. Liturgii z 5. III. 1967 podana zosta豉 w 1967 r. w Opolu 11 i Cz瘰t. 12, a w 1968 r. dotychczas w: Pozn. 2, Siedl. 3-4, Olszt. 2 i Przem. 1-2.
 Biskup Ordynariusz Opolski wyda w zwi您ku z t Instrukcj dekret 4. X. 1967 og這szony w: Opole 11/67.
 Pr鏏 zastosowania Instrukcji w duszpasterstwie ukazuje: – M a c i  g   W豉dys豉w ks., Ku o篡wieniu udzia逝 wiernych we Mszy 鈍., Cz瘰t. 6/67, 138-140.

 b) Druga Instrukcja .K.O. o nale篡tym wykonaniu Konstytucji o Liturgii (Tres abhinc annos) z 4. V. 1967 (obowi您uj帷a od 29. VI. 67) og這szona zosta豉 w Polsce w ci庵u 1967 r.: Opole 6, Sandom. 7, Pelpl. 6-8, Cz瘰t. 7-8, Przem. i Kiel. 4, Warsz. i 鏚. 8, Wroc. i Katow. 8-9, Lubl. 5-9 (tekst 豉ci雟ki), Pozn. 9, W這c. 6-10, Siedl. 9-10, Gniezno i Gda雟k 12.
 Tekst Variationes in Ordine Missae wydany w Rzymie opublikowa造: Katow. 8-9 i Siedl. 9-10/67, a ca貫 nowe Ordo Missae: Kiel. 4 i 鏚 9/67.
 Wyja郾ienia do Instrukcji na podstawie artyku逝 sekretarza Rady Posoborowej A.   B u g n i n i e g o   (Osserv. Rom. 24. V. 67) poda造: Opole 6 i 鏚 8/67.
 Zarz康zenie Biskup闚 Polskich w zwi您ku z II Instrukcj nosz帷e dat 16. VI. 67, okre郵aj帷e w cz窷ciach pozostawionej decyzji Episkopat闚 krajowych – zakres j瞛yka polskiego, ukaza這 si w 1967 r. w: Pelpl. 6-8, Gorz. 6-7-8, Cz瘰t. 7-8 i 12 (II raz), Warsz. 8, Sandom. 8-9, 鏚 9, Gniezno 12 ostatnio Olszt. 1/68.
 Krajowa Komisja Duszpasterstwa Liturgicznej S逝瘺y O速arza opracowa豉 Pouczenie o dostosowaniu u篡wania dzwonk闚 do nowych rubryk podczas Mszy 鈍., opublikowane przez Wydz. Duszp. w Warszawie 21. VI. (nr 3757/D/67), Warsz. 8/67, nast瘼nie w Sandom. 8-9/67 (Zarz康z. Wik. Kapit. 24. VI. 67) oraz Kiel. 1-2/68.
 Diecezjalne zarz康zenia o Zasadniczych uproszczeniach obrz璠owych og這si w Cz瘰tochowie Wikariusz Generalny 17. VI. 67 (Nr 2587), Cz瘰t. 7-8/67, w Pelplinie za Komisja Liturgiczna wraz z opracowanymi przez ks. Alfonsa   T r z e b i a t o w s k i e g o   Zmianami w Ordo Missae – Pelpl. 6-8/67. W Przemy郵u Kuria Biskupia poda豉 wyja郾ienia 16. VI. 67 (Nr 2269/67), Przem. 4/67. W Warszawie Komisja Liturgiczna wyda豉 21. VI. 67 Pouczenie nr 8 o wprowadzeniu w 篡cie postanowie Instrukcji, Warsz. 8/67. Pewne szczeg馧y rubrycystyczne wyja郾ili jeszcze ks. Stanis豉w   L e g i     i ks. Ignacy   Z i e m b i c k i   pt. Rubrum: II Instrukcja liturgiczna z bliska, Sand. 8-9/67 i 1-2/68.

 Udzia wiernych we Mszy 鈍. po dw鏂h ostatnich Instrukcjach .K.O.; przedstawiaj wyczerpuj帷o:

  • Instrukcja duszpastersko-liturgiczna Kurii Diecezjalnej w Cz瘰tochowie z 13. IX. 67 (Nr 4650) podpisana przez Wik. Gener. – Cz瘰t. 9-10-11/67, 260-265.
  • Liturgiczna Instrukcja wykonawcza Diecezji 鏚zkiej, wydana przez Kuri Biskupi 14. XI. 67 (ldz. 3172/67) podpisana przez Wikariusza Kapit., opracowana przez Komisj Liturgiczn i Wydzia Duszpasterstwa, wraz z dwiema tabelami: Msza dialogowana i Msza 酥iewana – 鏚. 1/68, 19-24b.

 c) Instrukcja .K.O. o kulcie Tajemnicy Eucharystycznej Eucharisticum Mysterium z dn. 25. V. 1967 (obowi您uj帷a od 15. VIII. 67) zosta豉 opublikowana w roku 1967: Opole 10, Sandom. i Krak. 10-11, Wroc. 11, Katow. i Lubl. 10-12, Kiel. 6, Przem. 5-6, w 1968: P這ck, Siedl. i Gniezno 1-2, Pozn. i Olszt. 2, Gda雟k 1-2-3.
 Zarz康zenie Biskup闚 Polskich w zwi您ku z t Instrukcj wydane 11. IX. 67 podpisane przez Ks. Bpa Franciszka   J o p a,   przewodn. Kom. Liturg. Episkopatu „na mocy polecenia Konferencji Episkopatu Polski” ukaza這 si w 1967 r.: Opole 10, Sandom. i Krak. 10-11, Przem. 5-6; w 1968 r.: P這ck i Siedl. 1-2, Olszt. i Pozn. 2, Gda雟k 1-2-3.

 W diecezjach ukaza造 si:
  • Zarz康zenie Biskupa Przemyskiego z 30. IX. 1967, Przem. 5-6/67.
  • Wskazania praktyczne Diecezjalnej W豉dzy Duchownej P這ckiej do Zarz康zenia Biskup闚 Polskich, P這ck 1-2/68.
  • Wyja郾ienia Diecezj. Komisji Liturg. w Opolu 27. I. 68, dotycz帷e uroczystego wystawienia N. Sakramentu w czasie dziennej lub nocnej adoracji, Opole 4/68.

 

 9.   K o n s t y t u c j e   A p o s t o l s k i e :   o   p o k u c i e,   o d p u s t a c h   i   k u l c i e   M a t k i   B o  e j

 a) Konstytucja Apostolska   P a w  a   VI   Paenitemini o praktyce pokuty z 17. II. 1966 r. podana zosta豉 w 1966 r. we Wroc. 5-6, Gda雟k i Warsz. 7, W這c. 4-7, Cz瘰t. 9, Siedl. 8-9, Gniezno 10, Sandom. 11-12; w 1967 r.: Pozn. 1, Katow. 1-2, Gorz. 3 i Olszt. 5.
 Odpowied Kongregacji Soboru z 24. III. 67 dotycz帷 „stopnia obowi您ywania nakazanej pokuty” poda造 w 1967 r.: Warsz. 7, Wroc. 8-9, Siedl. i Gorz. 9-10. Inne wyja郾ienie stanowi造 artyku造:

  • B e r t r a m s   Wilhelm SJ, Duchowa warto嗆 pokuty chrze軼ija雟kiej wed逝g Konst. Apost. „Paenitemini” („Osserv. Rom.” 20. II. 66), Kiel. 5/66, 237-240, Siedl. 8-9/66, a w 1967 r.: Katow, 1-2, Pelpl. 1-3, w streszczeniu: Warsz. 1 i powt鏎nie w Siedl. 1.
  • S o s s a l a   Jan ks., Wschodnia obserwancja Wielkiego Postu na 奸御ku, Opole 7/64, 164-167.
 List pasterski Episkopatu Polski „w sprawie zmian w przepisach postnych" z 17. X. 66 og這si造 w 1967 r.: 鏚 i Siedl. 1, Warsz. i Krak. 1-2, W這c. 1-5, Gorz. 3, a w skr鏂onej formie „przypomnienia o przepisach postnych” –Wroc. 4-5/67. Dekret Prymasa Polski „w sprawie postu” z 30. XI. 66 (Nr 4082/66/8) znajdujemy w Pelpl. 11-12/66, Pozn. i Cz瘰t. 1/67, (Warsz. 1-2, Tarn. 1-4, W這c. 1-5, Gorz. 3 i Wroc. 4-5, wraz z komunikatem w sprawie poprawnego t逝maczenia Konstytucji Paenitemini (Prymas Polski 30. XI. 66, Nr 4080/66/P). Pismo Sekretariatu Stanu o aprobacie papieskiej na utrzymanie w Polsce postu jako軼iowego w Wigili Bo瞠go Narodzenia z dnia 3. XII. 66 podano we Wroc. 4-5/67.

 b) Konstytucja Apostolska Indulgentiarum doctrina o odpustach, z dnia 1. I. 1967 og這szona zosta豉 w 1967 r.: Gniezno i 鏚 8, Krak. 7-9, Wroc. 8-9, Warsz. i Opole 9, Pozn. 10, P這ck 10-11, Przem. 5-6, Lubl. 10-12 (cz窷 I)   Gda雟k 12.
 Komentarze do tej Konstytucji dali:

  • M u r a   Ernesto (z oficjalnego wydania watyka雟kiego Konstytucji), Gda雟k 12/67, oraz
  • W r o n k a   Andrzej bp, Wroc. 10/67. Nadto biskup w這c豉wski og這si 20. IV. 67 dekret o obecnej praktyce odpust闚, W這c. 10-11/67.
 Biskupi Polscy wydali 25. I. 68 Instrukcj o przepisach soborowych dotycz帷ych odpust闚, og這szon ju w 1968 r. we Wroc. 1-2, Pozn. 2, Warsz. 4.

 c) Adhortacja Apostolska z 13. V. 1967 Signum magnum o kulcie Matki Bo瞠j og這szona zosta豉 w 1967 r.: Przem. 3, Opole 8, Pelpl. 6-8, Warsz. 9, Wroc. 10, Gorz. 9-10, Katow. 10-11-12, w 1968 r.: Gniezno 1-2, Pozn. 2, Siedl. 3-4.
 Prymas Polski og這si 13. I. 68 dekret (Nr 85/68/P) zezwalaj帷y na odprawianie w ka盥 sobot Mszy wotywnej o Naj鈍. Maryi Pannie Kr鏊owej Polski (podany w dekrecie tytu formularza Gaudeamus zapewne nale篡 skorygowa na obowi您uj帷y ju Praeposuit eam Dominus). W 1968 r. og這si造 go ju: Sandom., Warsz. i 鏚 3, Siedl. 3-4.

 

 10.   S p r a w o z d a n i a   z   k u r s  w   l i t u r g i c z n o - d u s z p a s t e r s k i c h   w   d i e c e z j a c h   p o l s k i c h

 Na podstawie miesi璚znik闚 diecezjalnych dysponujemy jedynie dokumentacj nast瘼uj帷ych kurs闚:

  • Konferencje wielkopostne w Poznaniu 1965 r. na temat Soborowa odnowa liturgii, Pozn. 3-4/65, 94n (nota).
  • Pierwszy diecezjalny kurs liturgiczny dla diecezji opolskiej, G鏎a 鈍. Anny 3-4. VIII. 65, Opole 12/65, 279-282.
  • Kursy liturgiczne w diecezji przemyskiej (18-23. IV., 23-24. V., 27-28. VI. 66), Przem. 5/66.
  • II Kurs duszpasterski diecezji opolskiej; G鏎a 鈍. Anny 20-21. IX. 67 Opole 11/67, 267.
  • II Kurs komentator闚 liturgicznych dla diecezji gda雟kiej, Oliwa 10. XI. 66, Gda雟k 1-2/67, 49.
 Obszerniejsze sprawozdanie z dzia豉lno軼i instrukta穎wej Diec. Komisji Liturgicznej w Lublinie znajdujemy w Lubl. 4-8/66.

 

 11.   P o m o c e   d u s z p a s t e r s k o - l i t u r g i c z n e

 A. Uczestnictwo wiernych w Eucharystii

  • C h a r y t a  s k i   Jan SJ, Od Mszy 鈍. do zgromadzenia eucharystycznego, Warsz. 5/67,  115-120.
  • D e m b o w s k i   Bronis豉w ks., Msza 鈍. podczas rekolekcji, Warsz. 1/66, 16-18.
  • D z i u r z y  s k i   Jerzy ks., Udzia ludu w Ofierze Eucharystycznej (z tabel: Wsp鏊nota modlitwy i czynu w strukturze liturgii eucharystycznej), Warsz. 7/67, 147-157.
  • G a j d a   Piotr ks., Msza 鈍. szko陰 wychowania alumn闚 (w Seminarium Tarnowskim, wed逝g Instrukcji o wych. liturg. alumn闚), Tarn. 1-7/68, 115-120.
  • R a k   Romuald ks., (Katowice), Sposoby pobudzania wiernych do czynnego uczestnictwa we Mszy 鈍. (referat na kursie duszp., Oliwa 28-30. VIII. 1962) Gda雟k 9/64, 219-228 (przedruk: Wroc. 1-2/65, Lubl. 8-12/65).
  • N., 安i皻a parafia przez cz瘰t Komuni 鈍. wiernych, W這c. 1-2/65 40-42.

 

 B. 如iew mszalny wiernych

  • Wydz. Duszpasterstwa Kurii Metropol. Warszawskiej, Zarz康zenie w sprawie nauczania wiernych 酥iewu ko軼ielnego. Za陰cznik – nuty: Ks. Antoni   C h l o n d o w s k i,   Msza w j瞛yku polskim, Warsz. 8/64, 177-184 (wcze郾iejsze zarz康zenie z 8. IX. 61, Warsz. 1/62, 10 n).
  • Wydz. Duszpasterstwa Kurii Diec. Warmi雟kiej, 16. IV. 64. Program nauczania wiernych 酥iewu ko軼ielnego, Olszt. 5/64, 30.
  • Wydz. Duszpasterstwa Kurii Diec. Przemyskiej, Dwie Msze polskie z nutami, ks. Stanis豉wa   E r g i e t o w s k i e g o,   Przem. 3/65, 79 n.
  • N., Zespo造 酥iewacze w duszpasterstwie wiejskim, Warsz. 10/65, 221-223; przedruk: 鏚 6/66.

 

 C. Rubryki Msza逝

  • Biskup P這cki, 13. VIII. 64 (Nr 3066/64), Rozporz康zenie o 鈍ietle liturgicznym i elektrycznym w ko軼io豉ch i kaplicach, P這ck 10-11/64.
  • Biskup Podlaski, 23. III. 64 (Nr 588/64), Dekret o 鈍ietle liturgicznym Siedl. 5/64.
  • M i c h a  e k   Roman ks., Okadzanie we Mszy 鈍. uroczystej i 酥iewanej Pozn. 1/64, 14-19 (przedruk: Olszt. 5/64).
  • Modlitwa nakazana do Ducha 安. w intencji Soboru, Pozn. 7/64, 162-164.
  • Msza 鈍. wotywna III klasy w Pierwszy Czwartek, Pierwszy Pi徠ek i Pierwsz Sobot miesi帷a, Pozn. 10/64, 233-235.
  • Msza 鈍. wotywna za nowo瞠鎍闚 (z uwzgl. Instr. z 26. IX. 64) Pozn. 6/65, 135-138.
  • S o b e c z k o   Helmut ks., Przepisy obowi您uj帷e w czasie Mszy 鈍. uroczystej z asyst diakona i subdiakona, Opole 12/66, 291-293.
  • Kongr. Soboru 24. II. 67, Wyja郾ienie w sprawie kontynuowania Mszy 鈍. gregoria雟kich, 1967: Warsz. 8, Kiel. 4, Wroc. 8-9, 鏚 9, W這c. 6-10, Siedl. 9-10, Przem. 5-6, Gniezno 12. 1968: Olszt. 1, P這ck 1-2.

 

 D. Sakramenty 鈍i皻e

  • B r u d z   J霩ef ks., Bierzmowanie jako sakrament apostolstwa 鈍ieckich wed逝g II Soboru Watyka雟kiego, Tarn. 1-7/68, 130-139.
  • C z e r w i k   Stanis豉w ks., Paschalny charakter liturgii Chrztu, Kielce 3/66, 126-134.
  • K u d a s i e w i c z   J霩ef ks., Chrzest uczestnictwem w 妃ierci i Zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa wed逝g 鈍. Paw豉. (Za陰cznik: Szkic kazania oraz homilii na Rz 6 i Mt 28, 18-20), Kiel. 3/66, 117-124.
  • G r o b l i c k i   Julian bp, Kilka uwag duszpasterskich o udzielaniu Chrztu 鈍., Krak. 1959, 197 nn (przedruk: Gda雟k 11/64, 272-279, 鏚 1/66).
  •  y d k a   W豉dys豉w ks., Chrzest w陰cza wiernych w kap豉雟two Chrystusa i Ko軼io豉 (za陰cznik: szkic konferencji), Kiel. 3/66, 135-144.
  • P l u t a   Wilhelm bp, Duszpasterskie sposoby udzielania Sakramentu Ma鹵e雟twa, Gda雟k 5/64, 117-126.
  • Z u b e r b i e r   Andrzej ks., Chrzest sakramentem wiary (za陰cznik: szkic konferencji i katechezy), Kiel. 4/66, 156-172.
  • Biskup P這cki, 2. VI. 65, Dekret o duszpasterskim obowi您ku s逝chania spowiedzi wiernych, P這ck 4-5/65.
  • Kuria Diec. Katowicka: Sakrament Chrztu 鈍., wskazania praktyczne (z propozycj nowego rytu aspersji), Katow. 7-8/66, 96-99.
  • Kuria Metrop. Warszawska, Wydz. Duszpasterstwa; 24. XI. 66, Wskazania dla duszpasterzy o Sakramencie Bierzmowania (z propozycj wst瘼nego scrutinium kandydat闚), Warsz. 5/67, 113-115.

 

 E. Sakramentalia i budynek ko軼ielny

  • C i e r n i a k   J璠rzej ks., Szaty, naczynia i sprz皻y liturgiczne, Tarn. 4-6/64, 124-126 (przedruk: Kiel. 1/65).
  • N., Cmentarz przyko軼ielny, W這c. l-2/65, 43 n.
  • K o s t y n o w i c z   Roman, ks., Og鏊ne wiadomo軼i z zakresu problematyki konserwatorskiej ko軼io豉, Gorz. 10 i 11/65, 237-244, 265-268 (przedruk: Kiel. 3/66 i 1/67).
  • M i c h a  e k   Roman ks. (Pozna), Udzielanie przez prymicjant闚 b這gos豉wie雟twa papieskiego poleczonego z odpustem zupe軟ym, 鏚 6/66, 131-133.
  • N., Pogrzeb chrze軼ija雟ki, 鏚 6/66, 138-142.
  • S i t k o w s k i   Tadeusz ks., Pokropienie niedzielne, Warsz. 1957, 40 nn (przedruk: Gda雟k 11/64, 279-282, 鏚 7/66).
  • Z d a n o w i c z   Stanis豉w ks. (Olsztyn), Niedzielne po鈍i璚enie wody wed逝g nowego Msza逝 i Nowego Pontyfika逝 z 1962 r. (teksty ze zmianami), P這ck 4/64, 95 n. (przedruk Wroc. 8/64, Lubl. 8-12/64).

 

 F. Rok ko軼ielny i nabo瞠雟twa okoliczno軼iowe

 a)   W i e l k i   T y d z i e  :

  • G r o b l i c k i   Julian bp (Krak闚), Duszpasterskie przygotowanie obchodu Wielkiego Tygodnia i Wigilii Paschalnej, Tarn. 3-5/60 (przedruk: Gda雟k 3/65, 76-83).
  •  p i k o w s k i   W豉dys豉w ks. (Pozna), Przygotowanie techniczne do Wielkiego Tygodnia, Tarn. 3-5/60 (przedruk: Gda雟k 3/65, 83-90).

 

 b)   U r o c z y s t o  c i   o d p u s t o w e :

  • Kongr. Obrz璠闚, 2. I. 62, Wyja郾ienie w sprawie obchodzenia uroczysto軼i zewn皻rznej (wg. nowego Kodeksu Rubryk), Przem. 1/64, Opole 7/64.
  • Kuria Metrop. Warszawska, Wskazania duszpasterskie dotycz帷e przygotowania i przeprowadzania odpust闚 parafialnych, Warsz. 12/64, 283-287.
  • Kuria Diec. P這cka, Instrukcja duszpasterska o odpustach parafialnych (poprzednia: P這ck 2/62), P這ck 10-11/64, 243-246.

 

 c)   I n n e

  • N., Oktawa mod堯w o zjednoczenie chrze軼ijan, materia造 homiletyczno-liturgiczne, Kiel. 6/66, 256-274.
  • N., Dni ekumeniczne Diecezji W這c豉wskiej 16. V. 67, W這c. 6-10/67, 209-212.
  • S z y m b o r s k i   Jan ks., Duszpasterstwo ministrant闚 w duchu Enc. „Mediator Dei”, Synodu Rzym. 1960 r. oraz Konst. o Liturgii, Warsz. 11/64, 248-253
  • Wydzia Duszpasterstwa Kurii Metrop. Warsz. 15. II. 65, Obrz璠 wprowadzenia w liturgiczn s逝瘺 o速arza, Warsz. 10/65, 226-229.
  • Tam瞠, Nabo瞠雟two stanowe dla ministrant闚, Warsz. 10/65, 230-233.
  • P a w e    VI, Przem闚ienia do ministrant闚 rzymskich, Gda雟k 10/65 i 2/66, Cz瘰t. 6/65.
  • C r i s t i a n i   msgr, Pochodzenie modlitwy „Anio Pa雟ki” („Ecclesia” 1962, nr 185), Gda雟k 5/65, 149-152 (przedruk: P這ck 9/65, Krak. 3-4/66, 鏚 12/66.

 

 G. Nabo瞠雟twa biblijne

  • B i l l e r t   Alfons ks., (Gniezno), Pismo 鈍i皻e w duszpasterstwie (skr鏒 referatu na kursie duszp. w Pelplinie 4. IX. 63), Pelpl. 7-8/64, 203-206.
  • K u d a s i e w i c z   J霩ef ks., Pismo 鈍i皻e w naszej parafii (z pismem Wik. Generalnego og豉szaj帷ym to opracowanie jako obowi您uj帷 instrukcj; podano tu r騜ne formy duszpasterstwa biblijnego), Kiel. 4/64, 164-183.
  • T e n  e,   Wigilie biblijne wraz ze schematami homilii: 1. Odkupienie, 2. Lud Bo篡, 3. Krzy znakiem zbawienia i mi這軼i, 4. Powo豉nie, Kiel. 5/65, 206-222 (t ostatni przedruk. w Przem. 1-2/68); 5. Chrzest w imi Przenaj鈍. Tr鎩cy, 6. Mi這嗆 Boga i bli幡iego, 1. O Matce Bo瞠j i jej roli w historii zbawienia ludzko軼i, Kiel. 6/65, 262-273.; 8. Rzeczy ostateczne, Kiel. 1/66, 32; 9. W Noc Narodzenia Pa雟kiego, Kiel. 6/66, 277-281; 10. Eucharystia pokarmem Ko軼io豉 pielgrzymuj帷ego, Kiel. 3/67, 133-136.
  •  y p   J霩ef ks., Celebratio Verbi Divini. Jak urz康zi nabo瞠雟two biblijne? Gda雟k 4-5/66, 259-264.
  • S m e r e k a   W豉dys豉w ks., Indywidualne czytanie Pisma 鈍., Pozn. 9/67, 206-211.
  • Kuria Diec. W這c豉wska, 1. Wychowanie przez Pismo 鈍i皻e (wprowadzenie w diecezji tzw. Nieszpor闚 Biblijnych po polsku z komentarzem i kwadransem czytania biblijnego zamiast capitulum) W這c. 1/63, 23-30; 2. Pismo 鈍i皻e w duszpasterstwie, W這c. 2-3/64, 60 n.; 3. Teksty z Pisma 鈍. do recytacji na wizytacji kanonicznej, W這c. 6/64, 139-141; 4. Parafia zainteresowana Pismem 鈍., W這c. 6/64, 145; 5. Biskup W這c豉wski, Zaprowadzenie Niedzieli Biblijnej, W這c. 9-10/64, 211-213.
  • Kuria Metrop. Warsz., Wydz. Duszpasterstwa: Pismo 鈍i皻e w duszpasterstwie (wskazania), Warsz. 7/65, 150-152.
  • Kuria Diec. Przemyska, Wskazania duszpasterskie dotycz帷e odnowy biblijnej w diecezji. Tydzie Biblijny, Przem. 2/67, 32-39. Diecezjalny Dzie Biblijny dla duszpasterzy 13-14. VII. 67 (sprawozdanie ks. Tadeusz   S z c z u r e k), Przem. 3/67, 71-73.
  • Kuria Diec. Katowicka, Wskazania duszpasterskie na nieszpory (wykaz czyta biblijnych zamiast capitulum podczas Roku Wiary), Katow. 5-6-7/67, 101-105.

*  *  *

 Powy窺ze zestawienie, doprowadzone do po這wy maja 1968 r., pragn窸o ukaza, jakie odbicie znajdowa造 pierwsze dokumenty odnowy liturgii Ko軼io豉 Powszechnego w diecezjach polskich, zar闚no pod wzgl璠em wyja郾ienia ducha odnowy, jak i przepis闚 prawa liturgicznego, a wreszcie instrukcji duszpasterskich, przeprowadzanych przez Komisje liturgiczne.

 Je郵i poszerzono zakres tematu o problemy pokuty i odpust闚 to dlatego, i coraz bardziej nale膨 one do samej liturgii sakramentalnej, a nie tylko do prawa kanonicznego. Podobnie nabo瞠雟twami biblijnymi zajmuj si soborowe dokumenty o liturgii.

 Autorowi nasuwa si kilka propozycji. Jedna dotyczy kompetencji w sprawach liturgii. Wydaje si, i w promulgowaniu dokument闚, a tym bardziej w ich interpretacji i instrukcjach nie mo瞠 by pomijana komisja liturgiczna diecezjalna, utworzona w豉郾ie w tym celu. St康 te jasno powinny w dokumentacji ukaza si pisma przez komisj publikowane i podpisywane przez przewodnicz帷ego, z numerem i dat, o wyra幡ie sprecyzowanej w tytule ich roli (czy s obowi您uj帷ym prawem, zaleceniem czy propozycj) oraz przedmiocie tak, by kiedy historyk nie musia d逝go poszukiwa ich w indeksie. Ponadto warto zapewne, by nawet dokumenty, kt鏎e musia造 wyprzedzi publikacj numeru miesi璚znika i na czas w formie kurendy dotrze do duszpasterzy, zamieszcza w nim dla pe軟ej dokumentacji; Wreszcie warto gor帷o poprze wszelk mi璠zydiecezjaln wymian opracowa, instrukcji, a zw豉szcza artyku堯w, z zasygnalizowaniem jednak zawsze autora i czasopisma pierwodruku, gdy w przeciwnym razie wielki nieraz wysi貫k autora skazany jest na bardzo w御ki zasi璕 oddzia造wania.

 Chc帷 s逝篡 tego rodzaju wsp馧pracy mi璠zy diecezjami polskimi, prosimy o wszelkie uwagi, sprostowania i uzupe軟ienia (zw豉szcza na temat dokument闚 nie opublikowanych), 瞠by nasz Zak豉d Liturgiki KUL (Lublin, Al. Rac豉wickie 14) m鏬 w dalszym ci庵u prowadzi bie膨c dokumentacj odnowy liturgicznej w Polsce.

Ks. Wojciech Danielski

 

 

 

 


    Zapis elektroniczny Biuletynu Odnowy Liturgii przygotowa Jerzy Paczkowski
 
 

 

 

 

 

 s. 84

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 84

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 85

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 86

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 87

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 88

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 89

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 90

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 91

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 92

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 93

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 94

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 95

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 96

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 97

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 98

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 99

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 100

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 101

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 102

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 103

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 104

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 105

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 106

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 107

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 108

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 109

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 110

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 s. 111